𝕬

یه‌چیزایی آزارم میدن که متاسفانه حرف‌زدن در موردشون بیشتر آزارم میده.

‏متاسفم ولی هیجاناتم فروکش کرده و دیگه آدم‌های toxic، اجتنابی، خودشیفته، مودی و بی مسئولیت برام هیچ جذابیتی ندارن.

اکنون به نظر می‌رسد که صبور تر شده ام، اما چراغی در وجودم خاموش شده است که دوست داشتم تا ابد روشن بماند.

من هیچ‌وقت نتونستم یه‌شبه با آدمی که یه زمانی بخش مهمی از روز و شبم بوده، غریبه بشم. ممکنه بینمون اتفاق‌های زیادی افتاده باشه، فاصله گرفته باشیم یا دیگه مثل قبل در ارتباط نباشیم؛ اما اگه یه روز توی خیابون ببینمش،میرم سمتشو سلام و احوالپرسی میکنم. برای من، تموم شدن یک رابطه به معنی بی‌ارزش شدن اون آدم نیست. هنوز برای کسی که یه زمانی رفیقم بوده احترام قائلم و خوبی‌هاش رو فراموش نمی‌کنم. بعضی آدم‌ها دیگه جایی توی زندگی امروزت ندارن، اما این دلیل نمی‌شه گذشته‌تون رو انکار کنی. بعضی رفاقت‌ها تموم می‌شن، ولی احترام و خاطرات خوبشون لزوماً تموم نمی‌شن. _𝒜

افسوس که تمام روابط انسانی نیاز به نوعی نقاب دارد و تنهایی آخرین گریزگاه انسان های صادق است.

صادق هدایت_بوفِ کور

شهریور عاشق انار بود ، اما هیچ وقت حرف دلش را به انار نزد آخر انار شاهزاده‌ٔ باغ بود ، تاج انار کجا و شهریور کجا ؟! انار اما فهمیده بود میخواست بگوید او هم عاشق شهریور است اما هربار تا می رسید ، فرصت شهریور تمام می شد نه شهریور به انار می رسید و نه انار می توانست شهریور را ببیند دانه های دلش خون شد و ترک برداشت سال هاست انار سرخ است ، سرخ از داغی و تندی عشق ! و قرن هاست شهریور بوی پاییز می دهد .