پستو

ما به امیدوار بودن معتاد شده‌ایم، صبح که بلند می‌شویم مثل کلاه، پیراهن و کراوات، امیدواریمان را می‌پوشیم.

هوشنگ گلشیری

@pastooo20

احمد شاملو میگه: قدرت تحمل هر کسی را از میزان سکوتش بسنجید؛ آنان که هیاهو می کنند بار هیچ چیزی را به روی شانه های خود تحمل نمی کنند‌... @pastooo20

آدم‌هايى كه تنها بودن را انتخاب می‌كنند ، لزوما" بى عرضه ، بد تيپ و يا بد قيافه نيستند! آنها فقط به بلوغ فكرى رسيده‌اند و فهميده‌اند تنهايىِ آدم حرمت دارد. نبايد هر شخص از راه رسيده‌اى را به اين تنهايى راه داد.. @pastooo20

باد همه‌چیز را می‌برد فقط کاش مرا هم می‌کَند و از این جسم و زندگی با خود می‌برد @pastooo20

ی موقع هایی نیازه خنجری که تو قلب زده شده توش بمونه،چون اگه کشیده بشه طرف میمیره ولی اگه تو باشه تا اتاق عمل دووم میاره ولی اون خنجر از قلب من در اومد به اتاق عمل که هیچ به آمبولانس هم نمیرسم❤️‍🩹🥀

👤 سیلوا

@pastooo20

وایبش🥹

کاش میشد وارد یسری عکسا شد... @pastooo20

فرق غم با افسردگی اینه که غم برای اتفاقیه که پیش اومده، اما در افسردگی بدنت میگه: لعنت به تو! از شخصیتت خسته شدم

👤 Jim Carrey

@pastooo20

‏ایا کسی رنج مرا می‌بیند

اثر👤لوکا پونزاتو

@pastooo20

ولی ادما موقع عصبانیت حواسشون به حرفاشون باید باشه چون بعضی حرفا فراموش شدنی نیست و نباید زده بشن🥀

سریال تو کسی هستی که دوسش دارم

@pastooo20

چقدر خوب جواب دادی قشنگ جان این دقیقاً همون چیزیه که مدت‌هاست نتونستم به زبون بیارم. چقدر آشنا بود این حس.

قبلاً جوابم آدم‌ها بود، بعد شد رؤیاها. اما حالا اگه بپرسی می‌گم خودم. چون آدم‌ها میرن و رؤیاها عوض می‌شین ولی سخت‌ترین اتفاق اینه که ی روز ببینی دیگه خودت رو هم نمی‌شناسی.

بدترین قسمت ماجرا، خسته بودن نیست؛ تظاهر به اینه که هنوز می‌شه ادامه داد. گاهی اینقدر محکم وایمیسیم که هیچ‌کس متوجه نمیشه که از درون، مدت‌هاست فرو ریختیم . امیدوارم دوباره خودت رو آروم آروم پیدا کنی مامان جان.🤍

خودم و گم کردم انگار تو تاریکی هستم همش میام خودمو بلند کنم ولی انگار نمیشه به روی خودم نمیارم ولی بدجوری کم اوردم از این میترسم که اکه به خودم با صدای بلند بگم کم اوردم خسته شدم دیگه نتونم پاشم

فکر می‌کنی تو مسیر بزرگ شدن، بیشتر چه چیزی رو گم کردی؛ آدم‌ها رو، رؤیاها رو، یا خودت رو؟ @pastooo20bot بهم اینجا بگو جان

شاید بزرگ شدن، همون گم کردن خود واقعی‌مون بود.

شاید زندگی، بیشتر از اینکه پیدا کردن باشه، گم کردنه.