ECHO

Pov:

این روزا بیشترین جایی که هستم، توی خودمه.

آدم شکاکی نیستم، فقط مشکلم اینه که هیچوقت شک‌هام اشتباه در نیومده.

POV : دلیل بی اعتمادیم

از من آدمی ساختند که همیشه احساس می‌کند باید برود؛ حتی در بهترین لحظاتش.

ولى من به اندازه اتفاقاى بد زندگيم آدم بدى نبودم.

هربار احساسات به خرج میدم دوباره میفهمم چرا بی حس شده بودم.

کاش با کاراتون یکاری نکنید که از “کاش زودتر باهات آشنا میشدم” به “کاش هیچوقت نمیشناختمت” تبدیل بشید.

ولی موزیک فرستادن قوی ترین Love language دنیاست.

کل زندگیم شده رها کردن در اوجِ خواستن یا رفتن در اوجِ دلتنگی.

من قبل از اینکه از دستت ناراحت بشم اول از دست خودم ناراحت میشم که اصلا چرا اجازه دادم تو انقدر مهم بشی که من رو ناراحت کنی.

‏زندگیم هر روز داره “تازه کجاشو دیدی، این که چیزی نیست” تر میشه.

کانسپت غریبه شدن با کسی که روزت بدون حرف زدن باهاش نمیگذشت هم جالبه.