اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!
رفتن به کانال در Telegram
من؟ شاید هیچ‌کاره، شاید هم نیم‌چه نویسنده.
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
6 249
مشترکین
-3224 ساعت
-2017 روز
+1 99830 روز
آرشیو پست ها
یهو بعد از این پیامی که دادی، کلمات تو ذهنم صف کشیدن و یهو دلم خواست برات بنویسمشون. متاسفم.
و بعد یادم میاد تنها چیزی که ازت مونده همین عکس و خاطراتی هستن که می‌ترسم روزی اون‌هاروهم مثل تو از دست بدم، می‌ترسم یه روز وقتی که از خواب بلند میشم دیگه صدات رو به یاد نیارم، دیگه یاد نیاد چه شکلی بودی، می‌ترسم از فراموش کردنت، هرچند که تو هرگز از یاد من نمیری اما می‌ترسم از کمرنگ شدنت، می‌ترسم. وقتی لبخند می‌زنم، وقتی از ته دلم خوشحال میشم، عذاب وجدان زندگی کردن بدون تو میاد سراغم، کاش بودی عزیزم، کاش تو هنوزم نفس می‌کشیدی و می‌خندیدی. کاش من نبودم اما تو بودی.
چشمات‌ُ از پشت گوشی آروم می‌بوسم، دست روی لبخندت می‌کشم و با دیدن اون خطِ لبخندِ شبیهِ هلال ماهت، لبخند ریزی می‌زنم و ته دلم هزار بار قربونِ تک‌تک جزئیات صورتت می‌رم.
