fa
Feedback

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

رفتن به کانال در Telegram

من؟ شاید هیچ‌کاره، شاید هم نیم‌چه نویسنده. @Thecrrazyhearbot

نمایش بیشتر
کشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
6 250
مشترکین
-324 ساعت
-1167 روز
+2 06630 روز
آرشیو پست ها
نه نه به خاطر کسی نیست.

https://t.me/TheCrrazyWritter/1233 اگر به خاطر منه که فدای سرتتتت پیش میادددد

پشت دستمو داغ میکنم دیگه همچین چالش هایی نذارم. من دو دیقه بعد"

بگویید ببینم خوشتان آمد؟

بالاخره تمام.😂🙂

ویرجینیا وولف شروع: از روزی که فهمیدم صدای درون سرم از صدای آدم‌های اطرافم بلندتر است، دیگر به هیچ‌کدامشان اعتماد نکردم. پایان: آینه را شکستم تا خودم را نبینم؛ اما صدای خنده‌ام از میان تکه‌های شیشه آمد و فهمیدم بالاخره او برنده شده است.
https://t.me/Shadowdreamsworld86

امبرتو اکو شروع: آدمی گاهی تمام عمرش را صرف فرار از خودش می‌کند، بی‌آنکه بفهمد تنها جایی که نمی‌تواند از آن فرار کند، همان جایی‌ست که درون خودش ساخته. پایان: و وقتی بالاخره با خودش روبه‌رو شد، فهمید تمام هیولاهایی که از آن‌ها می‌ترسید، سال‌ها بود که با چهره‌ی خودش زندگی می‌کردند.
https://t.me/hedaiat_insideme

اچ. پی. لاوکرفت شروع: اولین بار که اسمم را از زبان آن موجود شنیدم، هنوز نمی‌دانستم مرده‌ها هم می‌توانند خواب ببینند. پایان: وقتی چشم‌هایم را بستم، تازه فهمیدم تمام این مدت من نبودم که خواب می‌دیدم؛ او بود که خوابِ مرا می‌دید.
https://t.me/acrazywierdogirl

پاتریشیا های‌اسمیت شروع: وقتی پلیس به خانه رسید، جسد روی صندلی نبود؛ فقط صندلی بود و لکه‌ای خون که هنوز تازه به نظر می‌رسید. پایان: پرونده بسته شد، اما قاتل هرگز پیدا نشد؛ چون تمام این مدت، کسی که دنبالش می‌گشتند، در آینه‌ی بازپرس ایستاده بود.
https://t.me/its_faranaks

شرلی جکسون شروع: از وقتی به این خانه آمدیم، هر شب یکی از اتاق‌ها نفس می‌کشید؛ دیشب اما، خانه برای اولین بار صدای اسم من را درآورد. پایان: صبح، همه‌چیز آرام بود؛ فقط یک چیز فرق کرده بود: این بار، صدای نفس کشیدن از داخل اتاق من می‌آمد.
https://t.me/saye_hagigat

لئو تولستوی شروع: آن شب، وقتی چشم‌هایمان برای نخستین‌بار به هم گره خورد، هیچ‌کدام نمی‌دانستیم این دیدار کوتاه قرار است تمام آرامش زندگی‌مان را از ما بگیرد. پایان: و در آخر فهمیدم عشق واقعی نه آن چیزی بود که میان ما گذشت، بلکه تمام آن چیزی بود که حتی پس از رفتنمان، هنوز در قلبمان زنده مانده بود.
https://t.me/seye_ym

آلبر کامو شروع: شاید بزرگ‌ترین پرسش زندگی این نباشد که چرا زنده‌ایم؛ بلکه این باشد که چرا، با دانستن بی‌معناییِ همه‌چیز، هنوز صبح‌ها از خواب بیدار می‌شویم. پایان: و آن روز که پذیرفتم جهان هیچ پاسخی به من بدهکار نیست، برای نخستین‌بار فهمیدم شاید آزادی، همین پذیرفتنِ بی‌پاسخی باشد.
https://t.me/im_james_moriarty

جی. آر. آر. تالکین شروع: در شبی که ماه برای نخستین‌بار از آسمان ناپدید شد، پیرترین درخت جنگل نام پسرکی را صدا زد که هنوز به دنیا نیامده بود. پایان: و وقتی آخرین اژدها پرواز کرد و در افق ناپدید شد، همه فهمیدند افسانه تمام نشده؛ فقط کسی باقی نمانده بود که آن را به یاد بیاورد.
https://t.me/parvazzze

آگاتا کریستی شروع: وقتی جسد را پیدا کردند، ساعت سه و هفده دقیقه بود؛ اما ساعت اتاق، هنوز یازده و نیم را نشان می‌داد. پایان: قاتل را پیدا کرده بودند؛ فقط هیچ‌کس جرئت نداشت بپرسد چرا تمام شواهد، از همان ابتدا به سمت خودِ قربانی اشاره می‌کردند.
https://t.me/Benim_yaram_4_18

استیون کینگ شروع: شبِ هفتمِ ماهِ خونین، وقتی آخرین ستاره خاموش شد، دروازه‌ای در دلِ جنگل باز شد؛ و از آن‌سوی دروازه، کسی با چشمانِ من به دنیا نگاه کرد. پایان: صبح که رسید، پادشاهی نجات پیدا کرده بود؛ اما هیچ‌کس نفهمید قهرمان واقعی، همان دختری بود که برای نجات جهان، مجبور شد از خاطره‌ی خودش هم بگذرد.
https://t.me/DDaarrrkkkmmmmiiii888

تروخدا فور نزنید😂

ژوزه ساراماگو شروع: آن روز که برای نخستین بار دیدمش، هنوز نمی‌دانستم بعضی نگاه‌ها قرار نیست فقط از کنار آدم بگذرند؛ قرار است تمام زندگی‌اش را با خودشان ببرند. پایان: و اگر روزی کسی از من پرسید عشق چه بود، فقط لبخند می‌زنم و می‌گویم: همان کسی که آمد، تمام قلبم را گرفت و رفت؛ بی‌آنکه بداند هنوز هم تمام من، منتظر برگشتنش است.
https://t.me/Saray_2877

هرمان هسه شروع: در آن عصر آرام پاییزی، هیچ‌کس نمی‌دانست نامه‌ای که با مرکب سیاه نوشته شده بود، قرار است سرنوشت دو خانواده را برای همیشه تغییر دهد. پایان: سال‌ها گذشت و خانه همان خانه ماند؛ تنها چیزی که دیگر در آن پیدا نمی‌شد، صدای قدم‌هایی بود که روزی برای عشق به آنجا بازمی‌گشتند.
https://t.me/tansabz

داستایفسکی شروع: شاید ترسناک‌ترین زندان، جایی نباشد که در را به رویت بسته‌اند؛ شاید همان ذهنی باشد که سال‌ها به تو یاد داده خودش را خانه صدا بزنی. پایان: وقتی بالاخره خودم را شناختم، فهمیدم تمام عمر دنبال راه فرار می‌گشتم؛ غافل از اینکه زندان، از اول درون من بود.
https://t.me/photography_minerva