fa
Feedback

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

رفتن به کانال در Telegram

من؟ شاید هیچ‌کاره، شاید هم نیم‌چه نویسنده.

نمایش بیشتر
کشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
6 257
مشترکین
-2624 ساعت
-1907 روز
+1 98230 روز
آرشیو پست ها
۷ تا دیگه.

این پیامو فور کنید، بگم چنلتون وایب کدوم شخصیت معروف رو میده و چرا. ظرفیت: 10 چنل.

پاشین چالش بذارم واستون جا بمونین🧘🏻‍♀

پاشید ببینممم

انگشتر چی

یکم ریکت میدین؟

Repost from N/a
تکنولوژی تا وقتی که نتونی از پشت گوشی، عزیزِ دلتو در آغوش بگیری به درد نمیخوره

تکنولوژی تا وقتی که نتونی لبخند عزیز قلبتو از نزدیک ببینی بدرد نمی‌خوره.

تکنولوژی تا وقتی که نتونی از پشت گوشی، اونی که دلت می‌خواد رو بکشی بیرون یا بری پیشش، بدرد نمی‌خوره.

اما عزیزِ من، اگر شبی دیگر نبودم، از یاد مبر که چه رنج‌هایی را بر دوش کشیدم و دم نزدم؛ چه شب‌هایی را تا صبح با خودم جنگیدم و صبح، طوری لبخند زدم که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. اگر روزی نبودنم را باور کردی، خیال نکن رفتنم آسان بود؛ من مدت‌ها پیش، تکه‌تکه از خودم جا مانده بودم و فقط تنم بود که هنوز ادامه می‌داد. یادت باشد من از آن آدم‌هایی نبودم که دردشان را فریاد می‌زنند؛ درد را قورت می‌دادم، بغض را پنهان می‌کردم و هر بار که چیزی درونم فرو می‌ریخت، آرام می‌گفتم: «چیزی نیست.» اما خیلی چیزها بود، عزیزِ من… آن‌قدر زیاد که اگر یک شب همه‌شان را برایت می‌گفتم، شاید می‌فهمیدی چرا این‌همه خسته بودم. اگر شبی دیگر نبودم، مرا با آخرین لبخندم به یاد نیاور؛ با تمام آن شب‌هایی به یاد بیاور که بی‌صدا شکستم، و باز هم صبح شدم. فقط این را از من فراموش نکن: من بی‌درد نرفتم؛ من با تمام دردهایی که هیچ‌وقت نگفتم، آرام‌آرام از خودم کم شدم. .صاد.

ممنونم ازتون.💚

خیلی قشنگ بود:))

بزار بمیرم واسه قلمت🛐

ببخشید.😭😂

امیدوارم خوشتون بیاد. نقدی نظری؟

کلمات رو می‌دزدم، آخرین نفس هایشان را می‌گیرم. اینجا گورستان است. گورستان کلمات، گورستان احساسی که قبل از متولد شدن مرد، گورستان جنینِ مرده ی کلماتم. دست کلماتم را میگیرم و به ارتفاع می‌رویم. آسمان به ما نزدیک تر و شهر از ما دور تر است. قدمی برمیدارم، کلمات دستم را رها می‌کنند. پوزخندی میزنم، این بار جلو تر می‌روم. صدای هق‌هق آرامش را میشنوم. تقلا می‌کند بنویسمش، بخوانمش، اما من چشم بستم روی هر چه بود. زیر چشمی نگاهی می اندازم، چشمانش را بسته، و پاهایش محو شدند. جلو تر می آید، عقب تر به سمت پرتگاه میروم. فاصله‌مان یک قدم است، اشک می‌ریزد، به آغوشم حجوم می آورد، از من رد می‌شود و پایین می‌افتد. تنها یک چیز را نفهمیدم، آن هم اینکه اگر من واقعی‌ام چرا او به جای من پرید و جان داد اما من درد کشیدم؟
.صاد.

تا 12 از صدای این بچه لذت ببرید.💚

Repost from shadow.
پیام صوتی00:53

20 دیقه بعد باشین، یه متن بذارم.