Libera nel vento.🍃

حالا انگار مثلا قراره نیست بدبخت تر از الان بشم و هیجده سالگی قراره اتفاق خاصی میوفته-

روزشمار گذاشتم

یازده روز تا هجده سالگی

شاهکار

🤯🤯🤯

یادم میاد پول ندارم کتاب بخرم چون کتاب گرونه

همه این رویاها رو دارم و بعد یادم میاد تو ایرانم

دلم می‌خواهد آن‌قدر زندگی کنم که هیچ روزی شبیه روز قبل نباشد. می‌خواهم شهرها را نه از روی نقشه، که از روی بوی نان صبحگاهی‌شان بشناسم. می‌خواهم کنار پنجره‌ی قطاری بنشینم و اسم تمام رودهایی را که از کنارشان می‌گذرم، ندانم. می‌خواهم سؤال‌هایی بپرسم که کسی حوصله‌ی جواب دادنشان را ندارد. می‌خواهم چیزهایی بسازم که فقط برای زیباتر شدن دنیا به وجود آمده‌اند؛ نه برای فروختن، نه برای اثبات کردن خودم. می‌خواهم نیمه‌شب‌ها بی‌دلیل پیاده‌روی کنم، کفش‌هایم خاکی شوند و جیبم پر از برگ‌های خشک و بلیت‌های قدیمی باشد. می‌خواهم برای آدم‌هایی که هیچ‌وقت دوباره نمی‌بینمشان، آرزوی خوشبختی کنم. می‌خواهم آن‌قدر کتاب بخوانم که هر بار چشم‌هایم را می‌بندم، صدای نویسنده‌ای در سرم راه برود. می‌خواهم یاد بگیرم چگونه با دست‌هایم چیزی خلق کنم؛ طراحی، سفال، موسیقی، یا حتی فقط یک خاطره. می‌خواهم روزی برسد که از هیچ احساسی نترسم. نه از دلتنگی، نه از عشق، نه از شکست. می‌خواهم آن‌قدر جهان را لمس کنم که آخرش نفهمم بیشتر جهان را دیده‌ام یا جهان مرا. اما بیشتر روزها، زندگی خیلی کوچک‌تر از رویاهایم است. چشم باز می‌کنم و قبل از هر چیزی یاد کارهایی می‌افتم که باید انجام شوند. اتاقی که به هم ریخته، ظرفی که مانده، دردی که از دیروز هنوز همان‌جاست و شب‌هایی که زودتر از آنچه فکر می‌کردم از راه می‌رسند. عجیب است؛ من هنوز همان آدم پر از شوقم، فقط بیشتر وقت‌ها فرصت نمی‌کنم شبیهش زندگی کنم.

هیچکس هم ندارم اینطوری نازم کنه وا

سگ برینه تو زندگیم😭😭

امروز نخوردم چون عصر بعد کلاسم میرم ماچا بخورم

منم قهوه میگیرم-

میدونید کافه روبه روی پارک که صبح ها میریم ماچا نمیزنه

دیروز و پریروز خوردم راستش

امروز نخوردم