کلبه شعر

🍁چه زیباست .. مرد آهسته درِ گوش فرزندِ تازه به بلوغ رسیده اش گفت: پسرم، در دنیا فقط یک گناه هست و آن دزدیست، در زندگی هرگز دزدی نکن. پسر متعجب و مبهوت به پدر نگاه کرد بدین معنا که او هرگز دست کج نداشته. پدر به نگاه متعجب فرزند، لبخندی زد و ادامه داد: 🍁در زندگی دروغ نگو، چرا که اگر گفتی، صداقت را دزدیده ای. 🍁خیانت نکن، که اگر کردی، عشق را دزدیده ای. 🍁خشونت نکن، که اگر کردی، محبت را دزدیده ای. 🍁ناحق نگو، که اگر گفتی، حق را دزدیده ای، 🍁بی حیایی نکن، که اگر کردی، شرافت را دزدیده ای، 👈پس در زندگی فقط دزدی نکن... ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ @Kolbehshear

یاری اندر کس نمی‌بینیم، یاران را چه شد؟ دوستی کِی آخر آمد؟ دوست‌دار‌ان را چه شد؟ آب حیوان تیره‌گون شد، خضر فرخ‌پِی کجاست؟ خون چکید از شاخِ گل، بادِ بهار‌ان را چه شد؟ کس نمی‌گوید که «یاری داشت حقِّ دوستی» حق‌شناسان را چه حال افتاد؟ یاران را چه شد؟ لعلی از کانِ مُروّت برنیامد سال‌هاست تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد؟ شهرِ یاران بود و خاکِ مهر‌بانان این دیار مهربانی کِی سر آمد؟ شهرِ یار‌ان را چه شد؟ گویِ توفیق و کرامت، در میان افکنده‌اند کس به میدان در نمی‌آید، سوار‌ان را چه شد؟ صدهزاران گل شکفت و بانگِ مرغی برنخاست عندلیبان را چه پیش آمد؟ هَزاران را چه شد؟ زهره سازی خوش نمی‌سازد، مگر عود‌ش بسوخت؟ کس ندارد ذوقِ مستی، مِی‌گسار‌ان را چه شد؟ حافظ اسرارِ الهی کَس نمی‌داند، خموش از که می‌پرسی که دورِ روزگار‌ان را چه شد؟ #حافظ @Kolbehshear

از دل افروز ترين روز جهان، خاطره اي با من هست. به شما ارزاني : سحری بود و هنوز، گوهر ماه به گيسوي شب آويخته بود . گل ياس، عشق در جان هوا ريخته بود . من به ديدار سحر مي رفتم نفسم با نفس ياس درآميخته بود . می گشودم پر و مي رفتم و مي گفتم : (( هاي ! بسراي ای دل شيدا، بسراي . اين دل افروزترين روز جهان را بنگر ! تو دلاويز ترين شعر جهان را بسراي ! آسمان، ياس، سحر، ماه، نسيم، روح درجسم جهان ريخته اند، شور و شوق تو برانگيخته اند، تو هم ای مرغك تنها، بسراي ! همه درهاي رهائي بسته ست، تا گشائي به نسيم سخني، پنجرهای را، بسراي ! بسراي ... )) من به دنبال دلاويزترين شعر جهان مي رفتم ! در افق، پشت سرا پرده نور باغ هاي گل سرخ، شاخه گسترده به مهر، غنچه آورده به ناز، دم به دم از نفس باد سحر؛ غنچه ها مي شد باز . غنچه ها مي رسد باز، باغ های گل سرخ، يك گل سرخ درشت از دل دريا برخاست ! چون گل افشانی لبخند تو، در لحظه شيرين شكفتن ! خورشيد ! چه فروغی به جهان می بخشيد ! چه شكوهی ... ! همه عالم به تماشا برخاست ! من به دنبال دلاويزترين شعر جهان می گشتم ! اين گل سرخ من است ! دامني پر كن ازين گل كه دهی هديه به خلق، كه بری خانه دشمن ! كه فشانی بر دوست ! راز خوشبختی هر كس به پراكندن اوست ! در دل مردم عالم، به خدا، نور خواهد پاشيد، روح خواهد بخشيد . » تو هم، اي خوب من ! اين نكته به تكرار بگو ! اين دلاويزترين حرف جهان را، همه وقت، نه به يك بار و به ده بار، كه صد بار بگو ! « دوستم داري » ؟ را از من بسيار بپرس ! « دوستت دارم » را با من بسيار بگو ! #فریدون_مشیری @Kolbehshear

عاشقی با تو قشنگ است بیا دل بدهیم فکر کن ! قافیه تنگ است بیا دل بدهیم لشکر چشم تو از هر طرفی آمده است عشق آماده ی جنگ است بیا دل بدهیم شهر احساس مرا بغض فرو ریخته است سخن از توپ و تفنگ است بیا دل بدهیم دستهایم که بگیری نفسم می گیرد بوسه یک جام شرنگ است بیا دل بدهیم موج بر ساحل احساس دلم مد شده است موج سرشار نهنگ است بیا دل بدهیم دل به فتوای نگاهت ندهم پس چه کنم مفتی عشق زرنگ است بیا دل بدهیم شیخ فهمیده که نامحرم عشقیم ولی شیخ هم رنگ به رنگ است بیا دل بدهیم تو پرستو تر از آنی که تو رو شعر کنم تا زمین مایه ی ننگ است بیا دل بدهیم توی شهری که حرام است کبوتر بودن عاشقی با تو قشنگ است بیا دل بدهیم ‌‌‎@Kolbehshear

پدري با پسري گفت به قهر                       که تو آدم نشوي جان پدر              حيف از آن عمر که اي بي سروپا                 در پي تربيتت کردم سر دل فرزند از اين حرف شکست                    بي خبر از پدرش کرد سفر رنج بسيار کشيد و پس از آن                      زندگي گشت به کامش چو شکر عاقبت شوکت والايي يافت                        حاکم شهر شد و صاحب زر چند روزي بگذشت و پس از آن                    امر فرمود به احضار پدر پدرش آمده از راه دراز                               نزد حاکم شد و بشناخت پسر پسر از غايت خودخواهي و کبر                    نظر افکند به سراپاي پدر گفت گفتي که تو آدم نشوي                      تو کنون حشمت و جاهم بنگر پير خنديد و سرش داد تکان                        گفت اين نکته برون شد از در من نگفتم که تو حاکم نشوي»                   « گفتم آدم نشوي جان پدر» #جامی @Kolbehshear

گله هارابگذار! ناله هارابس كن! روزگارگوش ندارد كه تو هي شِكوه كني! زندگي چشم ندارد كه ببيند اخم دلتنگِ تو را... فرصتي نيست كه صرف گله وناله شود! تابجنبيم تمام است تمام!! مهرديدي كه به برهم زدن چشم گذشت.... ياهمين سال جديد!! بازكم مانده به عيد!! اين شتاب عمراست ... من وتوباورمان نيست كه نيست!! ***زندگي گاه به كام است و بس است؛ زندگي گاه به نام است و كم است؛ زندگي گاه به دام است و غم است؛ چه به كام و چه به نام و چه به دام... زندگي معركه همت ماست...زندگي ميگذرد... زندگي گاه به نان است و كفايت بكند؛ زندگي گاه به جان است و جفايت بكند‌؛ زندگي گاه به آن است و رهايت بكند؛ چه به نان و چه به جان و چه به آن... زندگي صحنه بي تابي ماست...زندگي ميگذرد... زندگي گاه به راز است و ملامت بدهد؛ زندگي گاه به ساز است و سلامت بدهد؛ زندگي گاه به ناز است و جهانت بدهد؛ چه به راز و چه به ساز و چه به ناز... زندگي لحظه بيداري ماست... زندگي ميگذرد... @Kolbehshear

ﺩﯾﺸﺐ ﺭﻭﺑﺎﻫﯽ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﮐﺮﺩ؛ ﺣﯿﻠﻪ ﮔﺮﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻼﻓﻪ ﺍﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ !... ﻋﻠﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﯾﺎ ﺛﺮﻭﺕ؟ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﯿﺪ ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻡ ﻓﻘﻂ ﺫﺭﻩ ﺍﯼ ﻣﻌﺮﻓﺖ ! ﺑﭽّﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﺩﻟﯿﻞ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﺕ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﺯﯼ ﻧﮑﺮﺩﻧﻪ ﺍﻣﺎ ﺑﺰﺭﮒ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﯽ ﺩﻟﯿﻞ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﺕ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎﯾﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎﺕ ﻣﯿﮑﻨﻦ... ﺩﻧﯿﺎ ﺍﯾﻨﻪ: ﻣﺮﺩ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻧﺎﻣﺮﺩ ﺑﻮﺩﻥ ﮐﯿﻒ ﺧﻮﺑﯽ ﺗﺎﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺪﯼ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﭘﺎﮎ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﻨﯽ ﺑﺎ ﮐﻼﺳﯽ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﺎﺳﺖ ! ﻭﺍﺳﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻣﻮﻥ ﯾﻪ ﻗﺪﻡ ﺑﺮ ﻣﯿﺪﺍﺭﻩ... ﺩﻭ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﻣﯿﺮﯾﻢ.. ﺍﮔﻪ ﺍﺯ ﺑﭽﮕﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻣﺮﺩ ﮐﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻦ ﻣﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺮﺩﯼ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ! ﻭﻗﺘﯽ ﺁﺩﻣﺎ ﻣﯿﮕﻦ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻭﻟﯽ ﺗﺎ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﻣﯿﺎﺩ ﭼﺘﺮ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﮑﻨﻦ ... ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﮕﻦ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﻗﻔﺲ ﻧﮕﻬﺶ ﻣﯿﺪﺍﺭﻥ... ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺁﺩﻣﺎ ﺗﺮﺳﯿﺪ... @Kolbehshear

میپرسی ترسم از چیه؟ ترسم این است نیایی نفسم تنگ شود نقش رویایی تو هی کم و کم رنگ شود   ثانیه گُم بشود عقربه ها گیج شوند دل خوش باورم آواره و دلتنگ شود   ترسم این است از این خانه دلت قهر کند قصّه ها کَم بشود فاصله فرسنگ شود   نکند بوسه بمیرد خبرش گم بشود دل شکستن نکند مایه ی فرهنگ شود   نکند فاحشه گی معنی لبخند دهد بوسه ای گُل بدهد ترجمه اش ننگ شود   نکند شاخه ی لرزان بشود شانه ی من هق هق گریه ی بندآمده آهنگ شود   تلخی قهوه ی لب های تو زجرم بدهد لب بچیند دل و با گریه هماهنگ شود   وای اگر در دل مرداد زمستان بشود قلب بی عاطفه ات یک سره از سنگ شود   سینه را آه! دل سنگ تو آزار دهد وای اگر سادگی ام..مایه ی نیرنگ شود #علی_نیاکوئی @Kolbehshear

من  مست  جام   باقی‌ام،  دارم  هوای  عاشقی حیران  روی   ساقی‌ام،  دارم   هوای  عاشقی ای جان و ای جانان  من،  دارم  هوای  عاشقی ای وصل و ای هجران من، دارم هوای عاشقی جان در بر جانانه شد، دل بر  سر  پیمانه  شد تن ساکن  میخانه شد،   دارم هوای     عاشقی گه نور و گه نار آمدم، گه گل، گهی خار آمدم گه مست و هشیار آمدم، دارم  هوای   عاشقی ای شاه، درویشت منم، درویش دل ریشت منم بیگانه  و  خویشت  منم،  دارم  هوای عاشقی دیوانه   رویت   منم،    آشفته    مویت  منم سرگشته   کویت   منم،  دارم  هوای   عاشقی #ابوسعید_ابوالخیر @Kolbehshear

صبحـــی کــــه دلم در پیِ دیـــدار تــــو باشد آن صبــــح دلآرام ترین صبــــــح جهان اســـت @Kolbehshear

پا به پای کودکی هایم بیا کفش هایت را به پا کن تا به تا قاه قاه خنده ات را ساز کن باز هم با خنده ات اعجاز کن پا بکوب و لج کن و راضی نشو با کسی جز عشق همبازی نشو بچه های کوچه را هم کن خبر عاقلی را یک شب از یادت ببر خاله بازی کن به رسم کودکی با همان چادر نماز پولکی طعم چای و قوری گلدارمان لحظه های ناب بی تکرارمان مادری از جنس باران داشتیم در کنارش خواب آسان داشتیم یا پدر اسطوره دنیای ما قهرمان باور زیبای ما قصه های هر شب مادربزرگ ماجرای بزبز قندی و گرگ غصه هرگز فرصت جولان نداشت خنده های کودکی پایان نداشت هرکسی رنگ خودش, بی شیله بود ثروت هر بچه قدری تیله بود ای شریک نان و گردو و پنیر ! همکلاسی ! باز دستم را بگیر مثل تو دیگر کسی یکرنگ نیست آن دل نازت برایم تنگ نیست ؟ حال ما را از کسی پرسیده ای؟ مثل ما بال و پرت را چیده ای ؟ حسرت پرواز داری در قفس؟ می کشی مشکل در این دنیا نفس؟ سادگی هایت برایت تنگ نیست ؟ رنگ بی رنگیت اسیر رنگ نیست ؟ رنگ دنیایت هنوزم آبی است ؟ آسمان باورت مهتابی است ؟ هرکجایی, شعر باران را بخوان ساده باش و باز هم کودک بمان باز باران با ترانه ، گریه کن ! کودکی تو ، کودکانه گریه کن! ای رفیق روزهای گرم و سرد سادگی هایم به سویم باز گرد! #گلچین_گیلانی

گاهی باید فرو ریخته شوی برای ” بنای جدید” بعضی ها آنقدر فقیر هستند که تنها چیزی که دارند پول است همیشه خودت باش… دیگران به اندازه کافی هستند… روی بالشی که از مرگ پرنده ها پر است نمی توان خواب پرواز دید… انسانهای خوب همانند گلهای قالیند، نه انتظار باران را دارند و نه دلهره ی چیده شدن، دائمی اند! بعضی آدما نقش صفر رو بازی میکنن تو زندگی، اگه ضرب بشن تو زندگیت همه چیزت رو از بین میبرن! ﭘﻮﻝ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺪ ﻣﺎﺳﺖ… ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﭘﺎﯾﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﭼﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﯾﻢ… طلا باش تا اگه روزگار آبت کرد.. روز به روز طرح های زیباتری از تو ساخته شود… سنگ نباش...تا اگر زمانه خردت کرد، تیپا خورده هر بی سر و پایی بشوی ! ای کاش یاد بگیریم واسه خالی کردن خودمون....کسی رو لبریز نکنیم ...! داشتن مغز دلیل بر انسان بودن نیست، پسته و بادام هم مغز دارند… برای انسان بودن باید شعور داشت.... @Kolbehshear

صبح که می شود برای کلاغ ها از عشقمان بگو بگذار یک کلاغ چهل کلاغ شود دوست داشتنمان! دلم می خواهد قصه ی من و تو برسد به گوش تمام دنیا ... @Kolbehshear

گفتم ای دل، نروی خار شوی، زار شوی بر سرِ آن دار شوی بی بر و بی بار شوی نکُند دام نهد؟ خام شوی، رام شوی؟ نپری جلد شوی، بی پر و بی بال شوی؟ نکُند جام دهد؟ کام دهد، ازلب خود وام دهد؟ در برت ساز زند، رقص کند، کافر و بی عار شوی؟ نکُند مست شوی؟ فارغ از این هست شوی؟ بعد آن کور شوی، کر شوی، شاعر و بیمار شوی؟ نکُند دل نکَنی، دل بکَند، بهرِ تو دل دل نکُند؟ برود در بر یار دگری، صبح که بیدار شوی؟ #امید_یاسین @Kolbehsheae

همه میپرسند چیست در زمزمه مبهم آب چیست در همهمه دلکش برگ چیست در بازی آن ابر سپید رو...ی این آبی آرام بلند ...که ترا می برد اینگونه به ژرفای خیال چیست در خلوت خاموش کبوترها چیست در کوشش بی حاصل موج چیست در خنده جام که تو چندین ساعت مات و مبهوت به آن می نگری نه به ابر نه به آب نه به برگ نه به این آبی آرام بلند نه به این خلوت خاموش کبوترها نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام من به این جمله نمی اندیشم من مناجات درختان را هنگام سحر رقص عطر گل یخ را با باد نفس پاک شقایق را در سینه کوه صحبت چلچله ها را با صبح نبض پاینده هستی را در گندم زار گردش رنگ و طراوت را در گونه گل همه را میشنوم می بینم من به این جمله نمی اندیشم به تو می اندیشم #فریدون_مشیری @Kolbehshear

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد ای بوی آشنایی دانستم از کجایی پیغام وصل جانان پیوند روح دارد سودای عشق پختن عقلم نمی‌پسندد فرمان عقل بردن عشقم نمی‌گذارد باشد که خود به رحمت یاد آورند ما را ور نه کدام قاصد پیغام ما گزارد هم عارفان عاشق دانند حال مسکین گر عارفی بنالد یا عاشقی بزارد زهرم چو نوشدارو از دست یار شیرین بر دل خوشست نوشم بی او نمی‌گوارد پایی که برنیارد روزی به سنگ عشقی گوییم جان ندارد یا دل نمی‌سپارد مشغول عشق جانان گر عاشقیست صادق در روز تیرباران باید که سر نخارد بی‌حاصلست یارا اوقات زندگانی الا دمی که یاری با همدمی برآرد دانی چرا نشیند سعدی به کنج خلوت کز دست خوبرویان بیرون شدن نیارد #سعدی @Kolbehshear

622321090433641 همراه اول ♥️😘

با تو لیلا، بید، مجنون‌وار می‌ریزد به‌هم زیر باران، رقص گندمزار می‌ریزد به‌هم شانه‌ات از بس که دارد می‌کشد شهناز مو اصفهان در اصفهان هر تار می‌ریزد به‌هم چون بخندی پسته‌ای، چون لب ببندی زعفران محو نرخ عشوه‌ات بازار می‌ریزد به‌هم لرز می‌گیرد دلم دستم به محض دیدنت مثل گلبرگی که در رگبار می‌ریزد به‌هم تا نسیمی عطر گیسوی تو را می‌آورد دل شبیه پیچک دیوار می‌ریزد به‌هم می‌گذاری گام گل بر قالی ابریشمین باغی از پروانه دیگربار می‌ریزد به‌هم این‌همه زیبا شدن در طاقت آیینه نیست شانه بر مو می‌کشی و یار می‌ریزد به‌هم هر بلایی بر سرم می‌آید از دست دل است بس که دل با دیدنت هربار می‌ریزد به‌هم نام تو "عشق" است و وقتی می‌نویسم عشق را واژه واژه دفتر اشعار می‌ریزد به‌هم #شهراد_میدری @Kolbehshear

0952363642332613 ایرانسل ♥️😘

مادری پیر و پریشان احوال عمر او بود فزون از پنجاه زن بی شوهر و از حاصل عمر یک پسر داشت شرور و خودخواه روز و شب در پی اوباشی خویش بی خبر از شرف و عزت و جاه دیده بود او ببر مادر پیر یک گره بسته ی زر، گاه بگاه شبی آمد که ستاند آن زر بکند صرف عمل های تباه مادر از دادن زر کرد ابا گفت: رو ، رو که گناهست ، گناه این ذخیره ست مرا ای فرزند بهر دامادی ات انشاء الله حمله آورد پسر تا گیرد آن گره بسته ی زر خواه مخواه مادر از جور پسر شیون کرد بود از چاره چو دستش کوتاه پسر افشرد گلوی مادر سخت چندانکه رخش گشت سیاه نیمه جان پیکر مادر بگرفت بر سر دوش و بیفتاد براه برد در چاه عمیقی افکند کز جنایت نشود کس آگاه شد سرازیر پس از واقعه او تا کند در ته آن چاه ، نگاه از ته چاه ، بگوشش آمد ناله ی زار و حزینی ناگاه آخرین گفته ی مادر این بود آه ، فرزند ! نیفتی در چاه #یحیی_دولت_آبادی @Kolbehshear