⏧‌Сгеерyраsta

تو دیگر در این جهانِ پرهیاهو نیستی، اما من هنوز در تکرارِ حضورِ تو، زندگی می‌کنم. تو از این دنیا نگذشتی، بلکه از میانِ زمان گذشتی و مرا در «لحظه‌یِ ابدیِ تو» رها کردی.

من می‌دانم که بازگشتی در کار نیست؛ می‌دانم که تو به آن سویِ افق‌هایی رفتی که حتی خیالِ رسیدنِ من را هم نمی‌تواند تصور کند. اما در این میان، من، در میانِ این سکوتِ آکنده از تو، مشغولِ تماشایِ «منظرِ تو» هستم. تو، حتی در نبودنت، تمامِ فضایِ درونم را اشغال کرده‌ای؛ گویی هر گامِ من، بر خاک، ردپایِ تو را می‌جوید و هر نفسِ من، تلاشی است برای بازخوانیِ عطرِ غیبتِ تو. این غم، دیگر برای من یک بارِ سنگین نیست، بلکه یک «پوششِ مخملین» است که بر تنِ روحم می‌کشیم تا از سرمایِ جهانِ بی‌تو در امان بمانم. من با این فراق، نه در حالِ جنگ، که در حالِ «زیستن» هستم؛ زیستن در میانِ خاطره‌ای که از من، عزیزتر از خودِ من شده است. من، در هر غروب، چشم‌هایم را به سویِ آسمانِ بی‌کران می‌دوزم، نه برایِ درخواستِ بازگشت، که برایِ سپاسگزاری از این حقیقت که: «تو بودی، و من، حتی با این همه ویرانی، از اینکه تو را می‌شناختم، افتخار می‌کنم.» تو برای من، همان «کفرِ مقدسی» هستی که جهان نتوانست سرکوبش کند. من در این محرابِ تنهایی، ایستاده‌ام؛ نه برایِ گله از تقدیر، که برایِ ستایشِ آن لحظه‌یِ کوتاه و ممنوعی که در آن، جهان برای یک ثانیه، در برابرِ نگاهِ ما زانو زد. حتی اگر تا ابد در این «منظرِ غریب» بمانم، حتی اگر تمامِ عمرم را در انتظارِ سایه‌ای که هرگز نمی‌آید سپری کنم، باز هم این انتظار، برای من، زیباترین انجیلِ زندگی است. چرا که من، در میانه‌یِ این فراق، فهمیده‌ام که عشق، نیاز به «بودن» ندارد؛ عشق، تنها نیاز به «یاد بودن» دارد. آمین بر این غیبتِ تو، که تمامِ حضورِ من است.

 Rain

این بار که قلبم شکست گریه نکردم، حرف نزدم، خودمو به در و دیوار نکوبیدم، به جاش معده‌م درد گرفت، به جاش ریزش مو گرفتم، به جاش بی خواب شدم، به جاش تیک عصبی گرفتم، به جاش وزن کم کردم، به جاش یادم رفت چی میخواستم بگم، به جاش وسایلمو جا گذاشتم، به جاش حواس پرت شدم، به جاش خودمو از دست دادم.

🩷✨

یجور ذوق کردم براتون هنوز نیشم بازه -

Ci basta uno sguardo...

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ིུ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌t sweet ‌7 ℅ ‌ cake ‌ 챠 forpok ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌: delicious 🍥‌ ‌` sunlight ‌ ‌ ‌ wxw.‌ ‌ ‌