🦢.Reverie.🦢

‏آدمی که تنهایی رو بلده رو نمیشه تنها گذاشت.

متاسفانه نسلِ آدم‌های مهربون منقرض شده ، اون تعدادی هم که باقی موندن ، انقدر از مهربونیشون ضربه خوردن که دیگه نشونش نمی‌دن.

خیلی وقته دیگه شاد نیستیم ، فقط بعضی وقتا کمتر غمگینیم.

بعضیام هستن خوبی میکنن که بعدش با دست پر طلبکار باشن.

دیگه حتی غصه خوردن هم به نظرم بی‌معنا میاد.

آدم‌ها اکثر اوقات تنهان و باید به این عادت کنن. تنها کسی که مشکل شما براش مهمه و قراره حلش کنه خودتونید. با این موضوع کنار بیاید و از نبود آدم‌ها تو موقعیت‌های مختلف دلگیر نشید.

ما انبوهی از آدم‌های فراموش شده هستم.

همیشه با گفتن "ناراحت‌ نشن" "دلخور‌ نشن" خودم ناراحت شدم ، اما متوجه شدم که آدما از این که ناراحتم کنن دلمو بشکنن معذب نمیشن و این براشون خیلی راحته ... اونا فقط به خودشون فکر میکنن.

سخته ببینی نمیتونی درستش کنی.

چقدر آدما با اون چیزی که در ظاهر خودشونو نشون میدادن فرق داشتن.

هوا دچارِ غم است ، انسان دچارِ تحمل.

من با موزیک خیلی فلش‌ بک میشم قشنگ یادم میاد با چه حالی در فصل چندم زندگیم اینو گوش دادم، پرت میشم قشنگ تو اون بازه‌ ی زمانی.

و بعضی موسیقی‌ها ، توانایی خوشحال کردن تو رو دارند ، درحالی که خیلی از آدم‌ های نزدیک به‌ تو ، این توانایی‌رو ندارند.

نمیخواهم فقط به امید اینکه اوضاع عوض میشه ، زندگی کنم.

زندگی ارزشش رو از دست داد فقط مونده که خودکشی کنی . . .

زندگی بدون احساسِ خوب ، تکرار شب ، تکرار روز.

درد‌ تو واسه این آدما هیچ ارزشی نداره ...