مِن های مَن

زود سین زدن یه استاندارده که بفهمی چقدر برای طرف مقابلت مهمی.

بیا بزن تو گوشم همه چیو بشکن همه چیزو تقصیر من بنداز ولی فقط بهم دروغ نگو

شاید لازم نیست برای هرچیزی بجنگی؛ بباز بیا بیرون و خودتو نجات بده.

فراموشی نداشته باش تروخدا

کاری که خودت باید بکنیو دارم یاد آوریت میکنم بعد میگی نه ولش کن؟ همین شد که ول کردم دیگه همین شد هی ولش کن حالا بعدا میفرستم بزار فردا همه اینا رو هم جم میشه که من همه چیو ول میکنم.

برگرد الاننن من باز خام حرفات میشممم

وای نوشته هام از اردیبهشت مونده کی بنویسه این همه نوشته روووو

ی جوری سرفه میکنم انگار دو سال هر روز دو پاکت سیگار کشیدم

00:00

خدایا کی قراره منو برداری از این دنیای مزخرف؟؟؟

مخصوصا اون یک نفر که میدونم برای خوشیه دل من نمیگه

مخصوصا اون یک نفر که میدونم برای خوشیه دل من نمیگه

عاشق دوستامم که باعث میشن اون بزرگ ترین مشکل زندگیم کوچیک ترین مشکل بشه ولی متاسفانه من خیلی خرم بازم براش ناراحتم

خوشحالم

نمیدونم چطور بگم اما انگار دارم هدر میرم، خودم، عمرم، جوونیم، انرژیم، استعدادم، احساساتم، ذوقم، تلاشم و کلاً همه وجودم داره هدر میره.

بزرگ ترین ایرادی که دارم، اینه که به محض اینکه باهام خوب برخورد میکنن یادم میره قبلش چقدر اذیتم کردن. مخصوصا او

هنوزم حاظرم برات تیکه تیکه شم

من هنوز ازت نا امید نشدم ولی 🤏🏻 مونده که بشم

ولی بهترین نسخه آدما برای بدترین آدم هدر میره.

عزیزم نجات دهنده درآمدته،مدرکته،کارته نه اون پسره