Faded Memories

بازم دم غریبه ها گرم مارو رنگ کردن ولی نفروختن.

بعضی وقتا قلبت ناراحت میشه نه خودت چون تو توقع هرچیزی از هرکسیو داری ولی قلبت نه.

چیزیکه قسمت تو نیست بار ها و بار ها ناامیدت میکنه،تا بالاخره یاد بگیری رهاش کنی.

روزی فکر می کردم اگر او را با غریبه ای ببینم دنیا را به آتــش می کشـم. اما، امروز حاضر نیستم کبـریتی روشن کنم تا ببینم او کجاسـت.

‏چه واژه نازیه این “باهم”؛ باهم میریم، باهم بگیریم، باهم درست کنیم، با هم بمیریم اصلاً.

آدمها بخشیده میشن اما هیچگاه به اون جایگاهی عزیزی که بودن برنمیگردن.

بالاخره تو دنیا یه چیزی باید باشه که خوبت کنه قرصی، دارویی، آدمی آخ آدمی...!

‏بالاخره یکی پیدا میشه هم ذوقتو میبینه، هم حیفت نمیکنه، هم همیشه حمایتگرته‌، به پلن خدا اعتماد کن. |محی جی|

شب در زندگی من، بی انتها بود؛ مانند افکارم.

سازگاری بیش از حد عزیزت نمیکنه،بی ارزشت میکنه.

و ماه از من پرسید؛ کجاست آدمی که مرا با او قیاس میکردی.

می‌خوای بدونی چند سال بعد ازدواج چجوری باهات رفتار می‌کنه؟ ببین الان با خونواده‌ش چطوریه؛ ازدواج آپدیت شخصیت نیست، فقط یوزر جدید به سیستم اضافه میشه....

[ با کسایی کار کن همیشه که آخرشو باهات می‌بینن نه آخورشون رو! ]

حرفی که به‌موقع گفته نشه، دیگه ارزشی نداره.

هفت ماه از تلخ ترین دو شب تاریخ ایران گذشت.

7 ماه گذشت... به یاد هزاران جاویدنامی که دیگر در بین ما نیستند.

18-19 دی ماه 1404 🖤🥀