Faded Memories

اندازه ایران دوستت داشتم، اندازه جمهوری اسلامی نابود‌م کردی.

بله بنده این آدمی که suggest کردی رو میشناسم یه سالی اومد تو زندگیم رید و رفت.

ترسناک ترین بخش وجود من اینه که می‌تونم دنیارو بهت بدم و به همون سرعت ازت پس بگیرم. وفاداری من عمیقه ولی احترامی که برای خودم قائلم عمیق تره.

من همونی‌ام که دلم نمیاد کسی ازم دلخور باشه و بخوابه، ولی خودم هر شب با هزارتا فکر و ناراحتی خوابم می‌بره.

فکر کن باید چقدر گوگولی و ناز باشی که یک نفر این پست رو برات بفرسته.

امیدوارم December امسال هودیمو، از همون کسی که دلم میخواد بگیرم.

‏تنها غمی که دلم می‌خواد تحمل کنم، غم شیرین غربته.

دسته گل باید دسته گل “خواستم خوشحالت کنم” باشه نه دسته گل معذرت خواهی 🎀

آیا هر رنجی که به ما وارد می‌شود، باید با رنجی دیگر پاسخ داده شود؟ انسان در سختی ها واکنش ها و تصمیم های متناسب با شرایط میگیرد و گاه به اشتباه آدم رنج دیده جهان را از همان دریچه ای که زخم خورده میبیند و عدالت و انتقام باهم آمیخته میشود. ولی انسان بودن شاید با انسان شدن فرسنگ ها فاصله داشته باشد. کسی که زخم خورده ولی با عقل و منطق به آن پاسخ میدهد....

مَن؟ انسان گریزِ، خلوت گُزینِ، پَناهنده به شب.

‏بالاتر از سیاهی، ایرانی بودنه.

✨🥹

از هیچ تعریفی اندازه "چقدر بوی خوبی میدی" خوشحال نمیشم.

دو‌ دقیقه تو ‌پاییز عصرا میخوابی بیدار میشی انگار ده سال گذشته زنت ولت کرده رفته، بی‌خانمان شدی و فردا هم قراره بمیری و عمر مفیدت همین بوده.