𐙚 𝑷𝒐𝒏𝒅𝑷𝒉𝒖𝒘𝒊𝒏 𐙚

دوست دارم این خاطره‌ی رو از زمانی که توی فن‌کان پووین در اندونزی بودم باهاتون به اشتراک بذارم من توی زندگی روزمرم از ویلچر استفاده می‌کنم. پووین واقعاً آدم مهربونیه من فرصت ملاقات باهاش رو پیدا کردم نه روی استیج، خود پووین اومد پایین تا منو روی صندلیم ببینه وقتی استفا بهم گفتن پووین میاد پیش خودت تا عکاسیتون رو انجام بدین، واقعاً شوکه شدم. اصلاً باورم نمیشد کاملاً با این موضوع مشکلی نداشتم که مثل بقیه کمکم کنن تا برم روی استیج و های‌تاچ و عکاسی رو انجام بدم اما خود پووین و تیم مدیریت تصمیم گرفتن که اون به‌جای این کار، بیاد پایین و منو ببینه واقعاً نمی‌دونم چطور باید ازش و از تیمش تشکر کنم. پووین اومد کنار ویلچرم زانو زد، با اینکه می‌دونست گاهی وقتی مجبور می‌شه زانو بزنه و دوباره بلند بشه براش یه کم سخته به خاطر پاش اون خیلی مهربونه و با صدای خیلی آروم حرف می‌زنه.من ازش تشکر کردم و اون هم گفت منم ازت ممنونم من و همه‌ی ما در انتخاب کسی که دوستش داریم اشتباه نکردیم. اون واقعاً یه فرشتس که در قالب یه انسان ظاهر شده و من تا همیشه دوستت دارم