₁₁₄

تودلت برام تنگ نشد؟ نگرانم نشدى؟ صبح‌ها وقتى بيدار شدى، شبها موقع خواب، نگاه نكردى ببينى ازم پيام دارى؟ دلت نخواست آهنگ هايى كه گوش كردى رو برام بفرستى؟ یعنى هيچ اتفاقى نيفتاد كه دلت بخواد دربارش باهام حرف بزنى؟ غذاى مورد علاقم رو نخوردى كه يادم بيفتى؟ جايى نرفتى كه بگی كاش منم بودم؟

من بلد نیستم با دلتنگیت کنار بیام، کاش تنهام نمی‌ذاشتی.

من موقع خداحافظی باهات گریه نکردم؛ ولی بعدش هر وقت که ناراحت بودم، یه بارم بخاطر تو گریه کردم.

همه سعی دارن جاشو پر کنن ولی اون حسو حتی خودشم دیگه نمیتونه بهت بده.

بيشترین چیزی که نابودم کرد اون تقلا و جنگیدن‌های بی‌نتیجه‌م جلوی بی‌تفاوتی تو بود.

درموردش تو تنهایی گریه میکنم چون دیگه روم نمیشه به کسی بگم هنوزم بابتش حالم بده.

واسه این حجم از حرومزاده بودن کلاسم میرید یا ذاتیه؟