ایرانگرایی

اسراییل هیوم: به گفته اودد عیلام، مقام پیشین موساد، خطرناک‌ترین بند تفاهم‌نامه، تعلیق کامل تحریم‌های فروش نفت ایران است. او می‌گوید ایران تحت تحریم‌ها سالانه حدود ۴۰ تا ۶۰ میلیارد دلار از صادرات نفت درآمد داشت و در صورت رفع تحریم‌ها این رقم می‌تواند تقریباً دو برابر شود. از نگاه او، این پول مستقیماً به سپاه پاسداران و بازسازی توان نظامی جمهوری اسلامی خواهد رسید. (برداشته شدن تحریم ها منوط به بازگشایی تنگه ی هرمز شده.) با این حال، گزارش دو نکته امیدوارکننده را نیز مطرح می‌کند. نخست اینکه اگر توافق طبق مفاد اعلام‌شده اجرا شود، برنامه هسته‌ای ایران برای سال‌ها محدود خواهد شد. دوم اینکه احتمال دارد سپاه پاسداران با محدودیت‌های هسته‌ای توافق مخالفت کند و خودِ تهران موجب شکست آن شود. برخی کارشناسان ایران معتقدند سپاه ممکن است شروط محدودکننده را نپذیرد و توافق را از درون متوقف کند. @mzamanianalysis

این یک دقیقه صحبت بزمنوف پر از اطلاعات و تحلیل مهمه. از دست ندید. @mzamanianalysis

وای نت اسراییل: در پی تهدیدهای ایران برای شلیک موشک به اسرائیل در پاسخ به حملات اسرائیل در ضاحیهٔ بیروت، اکنون مذاکراتی در جریان است که بر اساس آن تهران ممکن است برای دونالد ترامپ یک «ژست سیاسی» نشان دهد و از حمله به اسرائیل خودداری کند؛ در مقابل، آمریکا امتیازاتی به ایران بدهد. معنای سیاسی خبر: ایران می‌خواهد عقب‌نشینی نظامی را به شکل «امتیازگیری دیپلماتیک» بفروشد، نه ضعف. برای ترامپ هم این می‌تواند یک پیروزی فوری باشد: جلوگیری از حملهٔ ایران، حفظ مذاکرات، و نمایش کنترل بر بحران. منابع امروز هم گزارش داده‌اند که حملهٔ اسرائیل به ضاحیه، مذاکرات نزدیک آمریکا و ایران را تهدید کرده و ترامپ از طرف‌ها خواسته «خرابش نکنند». @mzamanianalysis

‌ 📢🚩 #خبر_فوری حمله موشکی ایران به سمت اسرائیل هر لحظه میتواند آغاز شود. ✍@politicscafe

اسراییل هیوم: شکاف کم‌سابقه‌ای میان دولت آمریکا و اسرائیل در آستانه امضای تفاهم‌نامه با ایران آشکار شده است. این رسانه مدعی است که عصر یکشنبه تماس تلفنی بسیار تندی میان رئیس‌جمهور آمریکا و نخست‌وزیر اسرائیل برقرار شد؛ تماسی که در آن رئیس‌جمهور آمریکا با عصبانیت شدید از حمله اسرائیل به ضاحیه جنوبی بیروت انتقاد کرد و شخصاً نخست‌وزیر اسرائیل را مسئول به‌خطر افتادن روند توافق دانست. به روایت این گزارش، رئیس‌جمهور آمریکا گفته است که حمله اسرائیل تنها حدود یک ساعت پیش از زمانی انجام شد که قرار بود تفاهم‌نامه میان واشنگتن و تهران امضا شود. او اظهار داشته که وقتی به وی اطلاع داده‌اند اسرائیل در آستانه امضای توافق به بیروت حمله کرده است، از شدت تعجب نمی‌توانسته آن را باور کند. وی همچنین مدعی شده که حمله حزب‌الله تلفاتی نداشته و به منطقه‌ای بی‌اهمیت اصابت کرده بود، اما اسرائیل در پاسخ دست به حمله‌ای گسترده در قلب ضاحیه زده است؛ اقدامی که به گفته او موجب خشم شدیدش شده است. این رسانه همچنین ادعا می‌کند که رئیس‌جمهور آمریکا در گفت‌وگو با نخست‌وزیر اسرائیل صریحاً اعلام کرده که از قضاوت و تصمیم‌گیری او ناراضی است و معتقد است این اقدام روند دیپلماتیک را مختل کرده است. گزارش می‌افزاید که وی حمله به ضاحیه را عامل به‌هم‌ریختگی فضای مذاکرات و تأخیر در امضای توافق دانسته است. یکی از مهم‌ترین بخش‌های گزارش آن است که رئیس‌جمهور آمریکا ظاهراً قصد داشته شخصاً با مقامات ایرانی تماس بگیرد و از آنان بخواهد در واکنش به حمله اسرائیل، اقدام موشکی علیه این کشور انجام ندهند. این موضوع نشان می‌دهد که واشنگتن در آن مقطع نگران فروپاشی کامل تفاهم در آستانه امضا بوده است. بر اساس این گزارش، رئیس‌جمهور آمریکا همچنان معتقد بوده که تفاهم‌نامه ظرف دو تا سه ساعت آینده امضا خواهد شد و حمله اسرائیل تنها روند را به تأخیر انداخته است، نه اینکه آن را کاملاً از بین برده باشد. در بخش دیگری از گزارش، اسرائیل هیوم به جزئیات مهم تفاهم در حال شکل‌گیری پرداخته است. بر اساس روایت آمریکایی، توافق قرار است تضمین کند که ایران به سلاح هسته‌ای دست پیدا نکند، امکان بازرسی از تأسیسات مشکوک با اخطار بیست‌وچهار ساعته فراهم شود و ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران از میان برداشته شود. اما روایت ایران تفاوت‌های مهمی با روایت آمریکایی دارد. وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی اعلام کرده که تهران تنها راه‌حل قابل قبول را رقیق‌سازی مواد غنی‌شده در داخل کشور می‌داند و انتقال یا خروج این مواد از ایران را نمی‌پذیرد. همین مسئله یکی از نخستین نشانه‌های اختلاف میان دو روایت درباره مفاد واقعی توافق به شمار می‌رود. گزارش همچنین فاش می‌کند که نگرانی اصلی کاخ سفید در این مقطع نه پرونده هسته‌ای بلکه بحران اقتصادی جهانی بوده است. طبق اطلاعاتی که به مقامات اسرائیلی منتقل شده، رئیس‌جمهور آمریکا و مشاورانش به این نتیجه رسیده‌اند که اگر تنگه هرمز بازگشایی نشود و قیمت انرژی کاهش نیابد، اقتصاد جهانی ممکن است وارد رکود شود. به همین دلیل، بازگشایی تنگه هرمز به اولویت فوری واشنگتن تبدیل شده است. @mzamanianalysis

✅ سعید جلیلی برکنار شد سردار عظیم ابراهیم پور، فرمانده قرارگاه پیشرفت سپاه پاسداران رسماً اعلام کرد باقری کنی جایگزین سعید جلیلی در شعام شده است. #تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

🚨🌍 خلاصه اخبار نکسارا اینتلیجنس | Nexara Intelligence 🌍🚨 📡 آخرین تحولات ژئوپلیتیکی، امنیتی، انرژی و بازارهای جهانی www.nexaraintelligencegroup.com ⚓ تنگه هرمز 🤝 کشورهای گروه هفت (G7) در حال بررسی برنامه‌های مشترک برای پاکسازی مین‌های دریایی و بازگشایی کامل مسیرهای کشتیرانی هستند. 🇬🇧 بریتانیا و 🇫🇷 فرانسه نیز از تلاش‌های بین‌المللی برای تضمین امنیت دریانوردی حمایت کرده اند. 🌊 خلیج فارس 🚢🇺🇸 گزارش‌ها حاکی از آن است که تاکنون بیش از ۱۰۰ میلیون بشکه نفت و فرآورده‌های انرژی تحت نظارت و حفاظت نیروهای آمریکایی از منطقه خلیج فارس جابه‌جا شده است. 🛡️ امنیت دریایی 🚁🇺🇸 فرماندهی مرکزی آمریکا (CENTCOM) اعلام کرده است که چندین پهپاد ایرانی را که به سمت کشتی‌های تجاری در حرکت بودند، رهگیری و منهدم کرده است. 🇺🇦 اروپای شرقی 🔥 اوکراین یک پایانه مهم در دریای سیاه را هدف حمله قرار داد. این حمله دست‌کم یک کشته و سه زخمی برجای گذاشت و بخشی از تلاش‌های کی‌یف برای مختل کردن لجستیک و صادرات روسیه ارزیابی می‌شود. 🚀 اروپای شرقی 🇷🇺 بر اساس ارزیابی‌های جدید، روسیه اکنون ماهانه بیش از ۱۰۰ موشک تولید می‌کند و همزمان در حال بهینه‌سازی و توسعه نسخه‌های جدید موشک‌های KN-23 با فناوری الهام‌گرفته از کره شمالی است. این روند نگرانی‌ها درباره ظرفیت تولید تسلیحات روسیه را افزایش داده است. 🇹🇼 تایوان 🗳️ رهبر حزب کومینتانگ (KMT) از ادامه گفت‌وگو و کاهش تنش با چین حمایت کرده است. در همین حال، بسته تسلیحاتی جدیدی به ارزش حدود ۱۴ میلیارد دلار برای تایوان همچنان در مراحل بررسی و تصویب قرار دارد. @mzamanianalysis 📊 Nexara Intelligence Group 🌐 رصد روزانه تحولات ژئوپلیتیک، امنیتی، انرژی و بازارهای جهانی 📡📈🌍 #نکسارا_اینتلیجنس #تنگه_هرمز #خلیج_فارس #انرژی #ژئوپلیتیک #گروه7 #اوکراین #روسیه #تایوان #چین #امنیت_دریایی #بازار_نفت #ریسک_ژئوپلیتیکی #اقتصاد_جهانی #بازارهای_جهانی 🌍📊⚓🛢️🚀

حرامزادگان هایک ✍️مسعود زمانی بخش سوم مسئله اصلی اینجاست که بسیاری از منتقدان هایک، تصویری کاریکاتوری از او ارائه می‌کنند. در این روایت، هایک صرفاً نظریه‌پرداز بازار آزاد، دشمن دولت رفاه و الهام‌بخش محافظه‌کاران اقتصادی معرفی می‌شود. اما مطالعه دقیق آثار او تصویری بسیار پیچیده‌تر را نشان می‌دهد. هایک اگرچه مخالف برنامه‌ریزی متمرکز اقتصادی و کنترل دولتی قیمت‌ها بود، اما هرگز مدافع دولت حداقلی به معنای افراطی آن نبود. او از وجود حداقل درآمد تضمین‌شده، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر، مقررات بهداشتی و ایمنی، آموزش عمومی و حتی برخی اشکال مداخله دولت در اقتصاد دفاع می‌کرد. اسلوبودیان تلاش می‌کند میان نظریه‌های فرهنگی هایک و ظهور متفکران راست افراطی مانند ریچارد اسپنسر، موری راتبارد، هانس هرمان هوپه و پیتر بریملو پیوند برقرار کند. استدلال او بر این پایه استوار است که هایک با ارائه روایت‌هایی درباره تکامل فرهنگی و شکل‌گیری جوامع انسانی، ناخواسته فضایی را برای سوءاستفاده نظریه‌پردازان نژادگرا فراهم کرده است. اما مشکل این استدلال آن است که وجود سوءاستفاده از یک اندیشه، لزوماً به معنای مسئولیت صاحب آن اندیشه نیست. اگر قرار باشد هر متفکری مسئول تمامی برداشت‌های نادرست از آثارش شناخته شود، آنگاه تقریباً هیچ فیلسوف یا نظریه‌پردازی از این اتهام مصون نخواهد ماند. یکی از نقاط ضعف اصلی این روایت، نادیده گرفتن فاصله عمیق میان هایک و بسیاری از چهره‌های راست افراطی است. برای مثال موری راتبارد، که بعدها به یکی از الهام‌بخش‌ترین چهره‌های راست رادیکال تبدیل شد، در عمل از منتقدان سرسخت هایک بود. او کتاب «قانون اساسی آزادی» را اثری «زیان‌بار» توصیف کرد و بارها از حمایت هایک از برخی اشکال دولت رفاه انتقاد نمود. هوپه نیز که امروز در محافل راست افراطی جایگاه ویژه‌ای دارد، بارها اندیشه‌های هایک را ناسازگار و حتی سوسیال‌دموکراتیک خوانده است . در واقع اگر به آثار خود هایک رجوع کنیم، با تصویری کاملاً متفاوت مواجه می‌شویم. هایک نه‌تنها بر برابری حقوقی افراد تأکید داشت، بلکه در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ از ایده فدراسیون‌های فراملی و همکاری گسترده میان کشورها دفاع می‌کرد. او معتقد بود عدالت باید فارغ از قومیت، نژاد و ملیت افراد اعمال شود و قوانین باید به گونه‌ای طراحی شوند که فرصت‌های برابر را برای همه اعضای جامعه فراهم آورند . نکته جالب‌تر آن است که تأثیر واقعی هایک را شاید نه در میان راست افراطی، بلکه در میان متفکران لیبرال و حتی برخی سوسیالیست‌ها بتوان یافت. جان رالز، مهم‌ترین فیلسوف سیاسی لیبرال قرن بیستم، در بخش‌هایی از نظریه عدالت خود از نقدهای هایک درباره شانس، استعداد و توزیع منابع الهام گرفت. حتی برخی سوسیالیست‌های معاصر نیز پذیرفته‌اند که نقدهای هایک درباره ناکارآمدی برنامه‌ریزی متمرکز اقتصادی، نکاتی جدی و قابل تأمل را مطرح می‌کند. از این منظر، روایت رایج درباره هایک بیش از آنکه یک تحلیل تاریخی دقیق باشد، بازتابی از نبردهای ایدئولوژیک امروز است. برای بسیاری از منتقدان، جذابیت سیاسی این ادعا که «ریشه‌های راست افراطی را می‌توان در اندیشه‌های هایک یافت» بسیار بیشتر از پیچیدگی‌های واقعیت تاریخی است. اما تاریخ اندیشه معمولاً از چنین روایت‌های ساده‌انگارانه‌ای گریزان است. میراث فکری هایک را می‌توان نقد کرد، همان‌گونه که بسیاری از بخش‌های اندیشه او قابل نقد هستند. اما نسبت دادن ظهور راست افراطی معاصر به او، بیش از آنکه محصول پژوهش دقیق باشد، نوعی بازنویسی ایدئولوژیک تاریخ به نظر می‌رسد. حقیقت آن است که فاصله میان هایک و نظریه‌پردازان نژادگرا و ملی‌گرای افراطی، بسیار بیشتر از آن چیزی است که برخی منتقدان مایل‌اند بپذیرند. @mzamanianalysis

حرامزادگان هایک ✍️ مسعود زمانی بخش دوم اسپنسر نماینده ناسیونالیسم سفید و سیاست هویت قومی است. بریملو از برجسته‌ترین منتقدان مهاجرت گسترده و مدافع ایده «انسجام قومی» در جوامع غربی محسوب می‌شود. هوپه از موضعی رادیکال‌تر، دموکراسی را مورد نقد قرار داده و از جوامع خصوصی و قراردادی دفاع می‌کند. راتبارد نیز هرچند بیش از آنکه یک متفکر نژادی باشد یک آنارکو-سرمایه‌دار افراطی بود، اما برخی از ایده‌های سیاسی او بعدها مورد استقبال بخشی از راست رادیکال قرار گرفت. اما آیا می‌توان فریدریش هایک را پدر فکری این جریان‌ها دانست؟ این دقیقاً همان ادعایی است که برخی نویسندگان معاصر مطرح کرده‌اند. استدلال آنان این است که برخی نظریه‌های فرهنگی و تکاملی هایک، به‌ویژه تأملات او درباره شکل‌گیری نظم اجتماعی و تکامل نهادها، بعدها توسط متفکران راست افراطی مورد استفاده قرار گرفت. به بیان دیگر، پرسش اصلی این نیست که آیا برخی از چهره‌های راست افراطی نام هایک را بر زبان آورده‌اند یا نه؛ بلکه این است که آیا پروژه سیاسی و فلسفی آنان ادامه منطقی اندیشه هایک محسوب می‌شود؟ پاسخ به این پرسش، آن‌گونه که خواهیم دید، به احتمال زیاد منفی است. @mzamanianalysis

حرامزادگان هایک؟ آیا فریدریش هایک را می‌توان بنیانگذار راست افراطی معاصر دانست؟ ✍️ مسعود زمانی بخش اول در علوم سیاسی، گاهی منازعات بر سر تبارشناسی ایده ها از محتوای آن ها جنجال برانگیزتر است. تقریباً هر جریان سیاسی برای خود اجدادی فکری می‌سازد و برای رقیب خود نیز اجدادی فکری می‌تراشد. همان‌گونه که محافظه‌کاران خود را وارث ادموند برک می‌دانند، سوسیالیست‌ها به مارکس بازمی‌گردند و لیبرال‌ها به لاک و میل استناد می‌کنند، در سال‌های اخیر نیز تلاش فزاینده‌ای صورت گرفته است تا برای راست رادیکال معاصر یک شجره‌نامه فکری ترسیم شود. این تلاش از آن جهت اهمیت دارد که جریان های راستگراب جدید پدیده‌ای متفاوت از نمونه‌های کلاسیک قرن بیستم است. این جریان نه لزوماً ضدسرمایه‌داری است، نه همواره با اقتصاد بازار مخالفت می‌کند و نه خود را در تقابل کامل با سنت لیبرالی تعریف می‌کند. برعکس، برخی از نظریه‌پردازان آن از زبان آزادی، بازار، تکامل فرهنگی و نظم اجتماعی نیز استفاده می‌کنند. همین امر موجب شده است که برخی پژوهشگران به دنبال ریشه‌های فکری این جریان در میان متفکران لیبرال قرن بیستم بگردند. در این میان، هیچ نامی به اندازه فریدریش هایک بحث‌برانگیز نشده است. برای بسیاری، او فیلسوف آزادی، حکومت قانون و جامعه باز است؛ اما برای برخی دیگر، اندیشمندی است که برخی از ایده‌هایش ناخواسته به شکل‌گیری جهان‌بینی راست به اصطلاح افراطی منجر شده است. این دیدگاه در کتاب «حرامزادگان هایک» اثر کوئین اسلوبودیان به شکلی منسجم مطرح شده و استدلال می‌کند که بخشی از متفکران راست افراطی معاصر، از ریچارد اسپنسر و پیتر بریملو گرفته تا هانس هرمان هوپه و موری راتبارد، از برخی مفاهیم و چارچوب‌های فکری هایک الهام گرفته‌اند. اما آیا این ادعا از نظر تاریخی و فلسفی قابل دفاع است؟ آیا می‌توان هایک را در جایگاه پدرخوانده فکری راست افراطی قرار داد؟ یا آنکه با پدیده‌ای آشنا در تاریخ اندیشه مواجه هستیم؛ جایی که متفکران متأخر، ایده‌هایی را از بستر اصلی خود جدا کرده و در خدمت پروژه‌هایی قرار می‌دهند که ضرورتا ارتباطی با صاحب آن اندیشه ندارد؟ برای پاسخ به این پرسش، نخست باید روشن کنیم که اساساً منظور از «راست افراطی» چیست و نظریه‌پردازان اصلی آن چه کسانی هستند. در ابتدا، لازم است یک ملاحظه مفهومی نیز مطرح شود. شخصاً با کاربرد اصطلاح «راست افراطی» موافق نیستم. این واژه در ادبیات سیاسی معاصر اغلب بیش از آنکه یک مفهوم تحلیلی دقیق باشد، به ابزاری برای برچسب‌گذاری سیاسی تبدیل شده است. در بسیاری از موارد، هرگونه انتقاد از مهاجرت انبوه، چندفرهنگ‌گرایی، جهانی‌شدن یا حتی برخی سیاست‌های هویتی معاصر، به سرعت ذیل عنوان «راست افراطی» طبقه‌بندی می‌شود؛ امری که عملا مرزهای تحلیلی را مخدوش ساخته است. خاستگاه تاریخی این اصطلاح نیز چندان روشن و خالی از مناقشه نیست. اگرچه ریشه‌های مفهومی آن را می‌توان در ادبیات سیاسی اروپا پس از جنگ جهانی دوم جستجو کرد، اما کاربرد گسترده و نظام‌مند آن در معنای امروزی، عمدتاً محصول ادبیات سیاسی و رسانه‌ای اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم است؛ زمانی که پژوهشگران و روزنامه‌نگاران غربی کوشیدند جریان‌های نوظهور ملی‌گرا، ضد مهاجرت و هویت‌محور را از محافظه‌کاری سنتی متمایز کنند. با این همه، مخالفت با این اصطلاح نباید ما را به انکار واقعیتی مهم سوق دهد. همان‌گونه که در سنت‌های چپ‌گرا، لیبرال یا مذهبی اشکال مختلفی از افراطی‌گری وجود داشته و دارد، در میان جریان‌های راست‌گرا نیز گرایش‌های افراطی گرایانه پدیده‌ای واقعی هستند. بنابراین نقد مفهوم «راست افراطی» به معنای انکار وجود افراطی‌گری در میان برخی جریان‌های راست‌گرا نیست؛ بلکه صرفاً هشداری است نسبت به استفاده شتاب‌زده و غیرتحلیلی از مفاهیم در ادبیات علوم سیاسی، راست افراطی به مجموعه‌ای از جریان‌های فکری و سیاسی اطلاق می‌شود که معمولاً ترکیبی از ملی‌گرایی رادیکال، مخالفت با مهاجرت گسترده، بدبینی به چندفرهنگ‌گرایی، تأکید بر هویت‌های قومی و نژادی، و در برخی موارد مخالفت با بنیان‌های دموکراسی لیبرال را در بر می‌گیرد. بسیاری از نظریه‌پردازان این جریان معتقدند که انسجام اجتماعی بر پایه هویت‌های مشترک قومی یا فرهنگی شکل می‌گیرد و مهاجرت انبوه و سیاست‌های برابری‌خواهانه این انسجام را تضعیف کرده‌اند. در میان چهره‌هایی که معمولاً به عنوان نظریه‌پردازان این طیف معرفی می‌شوند، نام‌هایی چون ریچارد اسپنسر، پیتر بریملو، هانس هرمان هوپه و موری راتبارد بیش از دیگران مطرح است. @mzamanianalysis

  موضوع دارایی‌های بلوکه‌شده همچنان یکی از بزرگ‌ترین نقاط اختلاف میان دو طرف است. گزارش‌ها حاکی است که ایران خواهان آزادسازی نیمی از دارایی‌های مسدود شده خود در مراحل اولیه توافق و دریافت باقی‌مانده آن در توافق نهایی بوده است، اما آمریکا این درخواست را رد کرده است. در این میان قطر بسته‌ای ۱۲ میلیارد دلاری پیشنهاد داده که شامل شش میلیارد دلار از دارایی‌های ایران در قطر و شش میلیارد دلار خط اعتباری مستقل می‌شود. با این حال ترامپ در اظهاراتی صریح اعلام کرده که «هیچ پولی جابه‌جا نخواهد شد»، موضعی که مستقیماً با خواسته‌های تهران در تضاد قرار دارد.   @mzamanianalysis

بر اساس اظهارات عباس عراقچی، تفاهم‌نامه پیشنهادی از دو مرحله تشکیل شده است. مرحله نخست شامل پایان جنگ در تمامی جبهه‌ها، از سرگیری تردد دریایی در تنگه هرمز، آزادسازی بخشی از دارایی‌های مسدود شده ایران، کاهش فشارهای اقتصادی و آغاز روند بازسازی است. تنها پس از اجرای این مرحله، مذاکرات درباره برنامه هسته‌ای و چند موضوع دیگر آغاز خواهد شد. مهم‌ترین بخش این توافق از نگاه کارشناسان آمریکایی به تنگه هرمز مربوط می‌شود. عراقچی اعلام کرده است که ایران و عمان پس از توافق مسئولیت اداره تنگه را بر عهده خواهند داشت و کشتی‌های عبوری باید هزینه خدمات دریایی پرداخت کنند. اگرچه تهران از واژه «عوارض» استفاده نمی‌کند، اما کارشناسان نظامی آمریکا معتقدند که این عملاً به معنای دریافت پول از عبور و مرور دریایی و پذیرش نقش مدیریتی ایران بر یکی از مهم‌ترین آبراه‌های جهان است. این موضوع با مواضع پیشین دولت ترامپ که بارها بر آزادی کامل کشتیرانی بدون دخالت ایران تأکید کرده بود، در تضاد قرار دارد. اگر چنین مدلی پذیرفته شود، ایران به یکی از اهداف اصلی خود در جنگ دست یافته است. @mzamanianalysis

♦️ویل ریچیاردلا، دبیر تحریریه فاکس‌نیوز، در واکنش به اظهارات جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهوری ایالات متحده درباره نحوه پایان یافتن جنگ‌های بزرگ تاریخ، با انتشار پیامی کنایه‌آمیز در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «این دقیقا همان روشی است که ما به واسطه آن در قبال ایران وارد این وضعیت آشفته شدیم. معاون رئیس‌جمهوری حتی نمی‌داند معنای پیروزی چیست و آن را با کارهای اداری و کاغذبازی اشتباه گرفته است.» این انتقاد تند پس از آن مطرح شد که جی‌دی ونس در گفتگوی اختصاصی با برنامه «میت د پرس» شبکه «ان‌بی‌سی»، با دفاع از رویکرد دیپلماتیک دولت در قبال تنش‌های بین‌المللی و بحران ایران مدعی شد: «جنگ‌ها در نهایت این‌گونه حل‌وفصل می‌شوند. اگر به جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم و هر منازعه بزرگ دیگری در تاریخ بشر نگاه کنید، متوجه می‌شوید که همه آن‌ها در نهایت با نوعی مذاکره به پایان رسیده‌اند.» این درحالی است که جنگ جهانی دوم به جای مذاکره، با «تسلیم بی‌قیدوشرط» آلمان در ۸ مه ۱۹۴۵ و ژاپن در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ به پایان رسید. @IndyPersian

ملت درحال تماشای درگیری عرزشی ها و امنیتی‌ها

🔴آبروریزی تندروها در همدان 🔴صابرین: ساعتی پیش در همدان و در مراسم شهید شادمانی درگیری رخ داد؛ عده‌ای خاص با برخوردی تند و ناشایست (مخالف مذاکره) مانع از سخنرانی بقایی و حاجی بابایی شدند و حتی به فرزند شهید تنگسیری نیز اهانت کردند! 🔴دختر شهید شادمانی سمت آقای بقایی رفت تا از دلجویی کند اما این افراد در مراسم شهید شادمانی به دختر شهید اهانت کردند و علیه او شعار بی شرف دادند 🤣🤣🤣

📢🚩ثابتی: تصویری از دو لیدر شلوغی‌های امشب ✍@politicscafe

▶️سخنان شهید حاج قاسم سلیمانی در خصوص جام زهر... 🇮🇷 @akhbarjahadi | اخبار جنگ

ویدئوی پخش شده در کانال های ارزشی 👇👇