راه باریک آبادانی

📹 توسعه به سبک عالیخانی ⭕️ انتشار به مناسبت سالگرد درگذشت ایشان در ۴ تیرماه ✅ تاریخ توسعه در ایران چه درسی برای ما دارد؟ ▫️برخی ناظران دهه ۴۰ اقتصاد ایران را دهه طلایی می‌دانند چرا که توانسته بود به نرخ تورم تک رقمی به همراه رشد اقتصادی مطلوب دست یابد. دوره‌ای که می‌گویند علینقی عالیخانی، وزیر اقتصاد معمارش بوده است. اما تعادل‌های سیاسی در آن زمان چگونه رقم خورده بود که هم قدرت جامعه و هم حکومت را افزایش داده بود؟ #آبادانی_ایران #آرتا_از_راه_باریک_حکمرانی_خردمندانه_میگذرد 📚@abadani_iran

آیا ایران واقعاً استثنایی در تاریخ و سیاست جهان است، یا این تصور بیش از آنکه واقعیتی عینی باشد، روایتی هویتی است؟ در این گفتار، مصطفی بستانی با نگاهی انتقادی به گفتمان «استثناگرایی ایرانی» می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه ایده‌هایی مانند ایرانشهری، تنهایی استراتژیک و گفتمان مقاومت، بر تصور یگانگی و متفاوت بودن ایران استوار شده‌اند. این سخنرانی تلاشی است برای بازاندیشی در نسبت ایران با جهان و بررسی این پرسش که آیا تأکید بر «خاص بودن» ایران به فهم بهتر مسائل کشور کمک کرده یا مانعی برای یادگیری و تعامل با تجربه‌های دیگر بوده است؟ #آبادانی_ایران #آرتا_از_راه_باریک_حکمرانی_خردمندانه_میگذرد 📚@abadani_iran

✅ انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی و پویش راه باریک آبادانی با همکاری پویش فکری توسعه و مرکز مطالعات سیاسی-اقتصادی دانشگاه شهید بهشتی برگزار می‌کنند: ⭕️ بررسی کارنامه مرحوم علینقی عالیخانی( به مناسبت سالگرد درگذشت وی ): ‌ 🗣سخنران: 🎖 دکتر مقصود فراستخواه ( استاد مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی ) 🎖 دکتر فرهاد نیلی ( نماینده اسبق ایران در بانک جهانی ) 🎖 دکتر برزین جعفرتاش ( پژوهشگر توسعه و سیاست‌گذاری صنعتی ) ⭕️ دبیرنشست: 🎖امیرحسین زیدیحیایی ( دبیر انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی ) 🗓 تاریخ برگزاری: یکشنبه ۷ تیر ماه 🕰 زمان : ساعت ۱۷ 🏛مکان: به صورت مجازی در بستر اسکای روم ❌جهت ثبت نام به آیدی درج شده در تلگرام پیام دهید: ✅ @Abadani_Iran2 🆔️ @SBUpolitics 🆔️ @abadani_iran 🆔️ @CEPS_SBU 🆔️ @pooyeshfekri

📚موضوع هفته «آیا سیاست خارجی ایران باید بر توسعه اقتصادی اولویت داشته باشد یا بر امنیت ملی؟» محورهای بحث: آیا بدون امنیت، توسعه ممکن است؟ آیا هزینه‌های سیاست منطقه‌ای با منافع آن متناسب بوده است؟ رابطه قدرت منطقه‌ای و رفاه داخلی چیست؟ ⚡ چالش هفته «اگر شما وزیر امور خارجه ایران بودید، سه اولویت نخست سیاست خارجی‌تان چه بود؟» فقط سه اولویت حداکثر در ۱۰۰ کلمه باید توضیح دهید چرا این سه مورد مهم‌تر از بقیه‌اند سیاست خارجی دقیقاً هنر انتخاب میان محدودیت‌هاست، نه فهرست کردن آرزوها. 🌎گزینه ی جنجالی چالش هفته «عادی‌سازی روابط با آمریکا؛ فرصت توسعه یا تهدید استقلال؟» جهت ارسال آثار خود با آیدی درج شده در ارتباط باشید: 🆔️@Abadani_Iran2 #آبادانی_ایران #آرتا_از_راه_باریک_حکمرانی_خردمندانه_میگذرد 📚@abadani_iran

🔹جنگ‌ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بار دیگر توجه‌ها را به مسائلی چون نگاه ملی، دفاع از میهن و نسبت شهروندان ایرانی با این مفاهیم جلب کرد. در چنین فضایی، پرسش از «هویت» و جایگاه ایران در جهان، اهمیتی دوچندان پیدا می‌کند. 🔹در این گفتار، #مصطفی_بستانی با رویکردی تحلیلی و انتقادی، ریشه‌های تاریخی و فکری ایده «#استثناگرایی_ایرانی» را واکاوی می‌کند و نشان می‌دهد چگونه «استثنا بودن» از یک توصیف ساده، به یک چارچوب ذهنی و حتی ایدئولوژیک بدل شده است؛ چارچوبی که نه‌تنها در ادبیات و تاریخ‌نگاری، بلکه در سیاست خارجی و نظام فکری امروز ایران نیز حضوری پررنگ دارد. 🔹این ویدئو تلاشی است برای بازاندیشی در یکی از مفروضات عمیق و کمتر به چالش کشیده‌شده در ذهن ایرانی: اینکه آیا واقعاً «استثنا بودن» می‌تواند مبنایی برای پیشرفت باشد، یا برعکس، خود به مانعی در مسیر توسعه تبدیل شده است. #رسانه_نیماد https://www.youtube.com/watch?v=lW-MlyswCPA

🔺انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی با همکاری پویش راه باریک آبادانی برگزار می‌کند: 🔻چالش های پیش روی توسعه‌ی مطلوب و فراگیر در نهادهای اقتصادی و سیاسی استثماری ایران در دوران جمهوری اسلامی از 23‌خرداد ماه 1404‌ تا 24‌خرداد 1405 🗣سخنران: شهرام خداویسی؛ دانشجوی دکتری علوم سیاسی گرایش جامعه شناسی سیاسی 🗓 تاریخ و ساعت برگزاری نشست : شنبه ۶‌ تيرماه ساعت ۱۱:۳۰ 🏛 مکان: به صورت مجازی جهت دریافت لینک نشست به آیدی درج شده پیام دهید. 🆔️ @Abadani_Iran2 ✅️ @SBU_politics ✅️ @abadani_iran

✅انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی و پویش راه باریک آبادانی با همکاری مدرسه علوم انسانی جیوگی برگزار میکنند: 🌍 *ایران؛ قبله عالم یا مهره‌ای در صفحه شطرنج قدرت‌های بزرگ؟* 🏛️ ممکن است عده‌ای تصور کنند به عنوان صاحبان یکی از قدیمی‌ترین تمدن‌های جهان، ایران تعیین‌کننده تمام مناسبات سیاسی و اقتصادی بین کشورها باشد. ♟️ از طرفی عده‌ای دیگر معتقدند به دلیل موقعیت جغرافیایی کشور، تنوع قومیتی بالا و امکانات غنی طبیعی، ایران صرفاً بازیچه‌ای است در دست قدرت‌های بزرگ جهانی. ❓ اکنون این پرسش پیش می‌آید که *آیا می‌توان نقش ایران در اتفاقات جهان را مستقیم و انکارناپذیر دانست؟ یا معتقد بود که ما صرفاً پذیرنده حوادث بین‌المللی هستیم؟* 🔍 واقعیت این است که برای رسیدن به نگرشی روشن‌تر و واقع‌بینانه‌تر، می‌بایست به هر دوی این نظرات توجه کافی داشته باشیم. 🗺️ ایران به دلیل برخورداری از اقلیم جغرافیایی ویژه و میزبانی از مسیرهای مهم رفت‌وآمد گروه‌ها برای تجارت و اهداف دیگر، می‌تواند اثری برجسته بر رویدادهای جهانی داشته باشد و همین مسئله نیز موجبات اثرپذیری و مورد استفاده قرار گرفتن آن را فراهم می‌سازد. ❓ حال با به وقوع پیوستن اتفاقات متعدد درون‌مرزی و برون‌مرزی، زمان مناسبی است برای پرداختن به این موضوع که چگونه می‌توان دامنه اثرپذیری را محدودتر کرده و *نقش کشور در رخدادهای جهانی را پررنگ‌تر ساخت؟* 💡 *یاسین اژدری*، دانش‌آموخته دانشگاه شهید بهشتی و پژوهشگر علوم سیاسی و اقتصاد سیاسی بین‌الملل، همراه ما در این جلسات خواهد بود و با اتکا به مطالعات مربوط به تاریخ سیاسی ایران در دوره‌های قاجاریه، پهلوی و جمهوری اسلامی، به *ریشه‌یابی اوضاع معاصر* خواهد پرداخت. 📚 *[سلسله گعده] ایران؛ قبله عالم یا مهره‌ای در صفحه شطرنج قدرت‌های بزرگ؟ 🗓️ ۷، ۹ و ۱۱ تیرماه 🕕 ساعت ۱۸ تا ۲۰ 💻 مجازی* 💠 شرکت در این [سلسله گعده] از حیث محتوایی *رایگان* است و صرفاً شامل هزینه خدمات خواهد بود. 🔗برای ثبت‌نام و حضور در این گعده روی لینک زیر کلیک کنید: https://jivegi.school/products/Iran-Power2026 ✅ @abadani_iran ✅ @SBU_politics

4. تکنیک ابهام راهبردی و ایجاد ناهماهنگی شناختی (بند 6) عباراتی مانند «بازسازی اقتصادی» یا «چارچوب رضایت بخش» نمونه های بارزی از ابهام راهبردی هستند بدان جهت که: سبب ساز سوء استفاده از خوش بینی مفرط می­ گردد. این ابهام، محرکی پاداش دهنده برای ذهن تحت فشار طرف ایرانی است که جملات مبهم را با تفسیر به رأی خوش­بینانه براساس آرزوها و خوانش مثبت خود تفسیر و تعبیر کند. سبب ساز خلق فضای تحریف شناختی است: روان شناسی زبان نشان می­ دهد که کلمات فاقد معیارهای سنجش کمی در زمان اجرای تعهدات، به راحتی توسط آمریکا بازتعریف می­ شود و طرف خوش بین را به ناهماهنگی شناختی در احساس متعاقب مغبون شدگی دچار می­ سازد. 5. دیپلماسی اجبارآمیز و تداوم استرس مزمن (بند 4) حضور نیروهای نظامی آمریکا در مجاورت مرزهای ایران درتمام طول 60 روز مذاکره، عاملی محرک برای دیپلماسی اجبارآمیز است. این حضور نظامی یک سیگنال تهدیدآمیز مداوم است که هدف آن ایجاد ترس پنهان و تسلیم روانی طرف مقابل در شرایط بقامحور در اتاق مذاکره است. نتیجه گیری و پادزهر: از منظر روان­شناسی مذاکره، این متن به دنبال ایجاد یک «محیط روان شناختی نابرابر» است که در آن ایران تحت تأثیر فاکتورهایی چون «اضطراب زمان»، «تهدید نظامی آشکار»، «جذابیت پاداش­های مبهم» و «عدم تقارن شناختی» به واگذاری اهرم­ های واقعی خود ترغیب می­ شود. پادزهرهای رفتاری-شناختی به منظور خروج از این تله های شناختی به شرح زیر است : ● تزریق مکث­ های استراتژیک اجباری به فرآیند مذاکره از طریق پیش شرط های کوچک و گام به گام تا زمان آغاز مذاکره؛ به منظور به دست گرفتن کنترل روانی اتاق مذاکره و خارج کردن عنصر زمان از دست طرف آمریکایی به عنوان سلاح ●عینی سازی کمی در کیفیات متن؛ خروج عبارات واجد ابهام خلاق از حالت کیفی و فرموله سازی آن به صورت اقدام عملی، همزمانی عینی گام­ ها مانند رقیق سازی گرمی در ازای بازگشایی تعلیقی و گام به گام تنگه ی هرمز و نیز گام لغو تحریمی ملموس و قابل راستی آزمایی به منظور حفظ موازنه ی روان­شناختی «داده-ستانده» ●تشکیل تیم کارشناسی متشکل از کارشناسان روابط بین الملل و حقوق بین الملل مجهز به شناخت روان شناسانه به منظور کشف سوگیری های تاییدی از طریق بازخوانی متن از زاویه ی بدبینانه ترین سناریوهای ممکن. 🖌️ *المیرا حاج محمدی* ؛ کانديدای دکتری روابط بین‌الملل دانشگاه شهید بهشتی #آبادانی_ایران #آرتا_از_راه_باریک_حکمرانی_خردمندانه_میگذرد 📚@abadani_iran

آناتومی یک تفاهم­ نامه؛ تحلیل یادداشت تفاهم ایران-آمریکا از منظر روان­شناسی مذاکره ابهام خلاق یا به بیانی آشکارتر ابهام سازنده، تکنیک مشهور دیپلماسی کیسینجری است که هدفمندی آن در استفاده از عباراتی است که هر دوطرف بتوانند با تفسیر دلخواه خود، قفل یا بن بست مذاکراتی را در کوتاه­ مدت درهم شکنند. اما این تکنیک در بطن خود متضمن تله­ ی روانی بزرگی برای دستگاه تصمیم­ گیری و نخبگانی به شمار می­ آید. لذا، آنچه این یادداشت تفاهم­ را از یک متن حقوقی صرف به مهندسی رفتار پیچیده بدل می­ سازد ابتنا بر تکنیک ابهام خلاق است که به منظور مدیریت ادراک نخبگان سیاسی تعبیه شده­ است. به بیانی مهیج­ تر، تکنیک ابهام خلاق و عدم تقارن شناختی بمب ساعتی کارگذاشته شده در واژگان حقوقی این یادداشت تفاهم است. این نوشتار موجز، به بررسی مکانیسم­ های روان­شناختی تعبیه شده در این متن می­ پردازد که فرآیند تصمیم­ گیری ایران را تحت تأثیر قرار می­ دهد. 1. مکانیسم فشار زمانی و انسداد شناختی (بند3) تعیین ضرب الأجل فشرده­ ی 60 روزه برای حل یکی از پیچیده­ ترین بحران­ های امنیتی-ژئوپلیتیکی چند دهه ی اخیر در تاریخ منازعات ایران-آمریکا، تکنیکی کلاسیک در روان شناسی مذاکره قلمداد می­ گردد که متضمن بارشناختی است. هنگامی که انسان­ها یا ساختارهای تصمیم­ گیری در تنگنای زمانی شدید قرار می­ گیرند، ظرفیت پردازش منطقی مغز کاهش می­ یابد. شتاب زدگی در تصمیم­ گیری مغز را به سمت میانبرهای ذهنی سوق می­دهد که ابزارکار اصلی سیستم 1 در نظریه ی دوگانه اندیشی دانیل کانمن و آموس تورسکی است؛ بدین معنا که فشار زمانی باعث می­ شود تا مغز به سمت پذیرش اولین و سریع­ترین راهکار در دسترس سوق داده شود تا از اضطراب ناشی از بلاتکلیفی رها گردد. وقتی متن، ضرب­ الأجل 60 روزه را چاشنی کار می­کند و ناوها را تا دست­یابی به توافق در مرز نگه می­ دارد، تعمدا مغز تصمیم­ گیرنده را به وضعیت بقا می­ برد. در این وضعیت، سیستم 2 (بخش تحلیلی مغز) به دلیل استرس حاد از مدار خارج می­ شود و سیستم 1 فرمان را به دست می­ گیرد و مغز را به سوی پذیرش سریع اولین راهکار در دسترس سوق می­ دهد تا اضطراب ناشی از بلاتکلیفی رها شود. این مکانیسم روانی، ایران را در موضع اضطرار و امتیازدهی ناخواسته قرار می­ دهد. 2. تکنیک ابهام خلاق؛ مسکنی موقت اما بحران ساختاری (بندهای 5 و 6) این متن مبتنی بر ابهام خلاق است. عباراتی چون «چارچوب آینده اداره ی تنگه­ ی هرمز» (بند 5) یا «طرح 300 میلیارد دلاری بازسازی» (بند 6) یا حتی عباراتی مانند «رفع تحریم­ های اولیه و ثانویه» مهندسی شده­ اند تا در ذهن مخاطب ایرانی، تصویر گشایش و امنیت را خلق کنند، درحالی که تعهد حقوقی الزام­ آوری برای آمریکا ایجاد نمی­ کنند. این ابهام خلاق، در کوتاه مدت انسداد سیاسی را رفع می­ کند اما در میان­ مدت به دلیل برداشت­ های متناقض طرفین، به یک بحران تفسیری بدل خواهد شد. 3. تئوری چشم­ انداز؛ عدم تقارن در زیان­ گریزی (بند 5 و 8 در برابر 6 و 7) براساس «تئوری چشم­ انداز» انسان­ها نسبت به از دست دادن داده ها بسیار حساس تر از به دست آوردن امتیازات احتمالی هستند. در این متن یک بازی روانی ماهرانه طراحی شده است به­ گونه­ ای که امتیازات نقد را در برابر پاداش های نسیه ارزشمندتر جلوه دهد: امتیازات نقد ایران (تغییر آنی وضعیت موجود): ایران باید دارایی های ملموس و فیزیکی خود (توقف ابزار کنترلی تنگه­ ی هرمز و رقیق­ سازی اورانیوم غنی شده ) را به­ محض امضای یادداشت تفاهم عرضه کند. این اقدامات، عینی و ماتقدم برای آغاز روند مذاکره و توقف آتش هستند. پاداش­ های نسیه ی آمریکا (چارچوب­ های احتمالی): در مقابل، امتیازات آمریکا از جنس «آغاز روند»، «تدوین طرح» و وعده­ ی «خاتمه ی تحریم­ها در آینده» است. این مدل معامله، نوعی «عدم تقارن ریسک» را به طرف ایرانی تحمیل می­ کند، چرا که او را دچار حس «فقدان زودهنگام» می­­ کند بی­ آنکه امنیت روانی ناشی از پاداش را دریافت کرده باشد. در این مدل به سبب ریسک روانی توافق، ایران دچار کاهش ابزار چانه زنی می­گردد، حال آنکه، منبع تهدید (آمریکا) هیچ تغییر ساختاری ملموسی در رفتارش ایجاد نکرده است.

گذار از دیپلماسی کلاسیک به عصر دیجیتال؛ بازتعریف ماهیت و آینده سفارتخانه‌ها 🔸️پارادایم جدید در روابط بین‌الملل در دهه‌های گذشته، دیپلماسی بر پایه «مراسمات»، «ارتباطات بسته» و «حضور فیزیکی» در مراکز قدرت استوار بود. سفارتخانه‌ها به عنوان تنها حلقه‌ی اتصال رسمی میان دو دولت، نقش ویژه‌ای در انتقال پیام‌ها و مدیریت بحران‌ها داشتند. با این حال، ظهور فناوری‌های اطلاعاتی و هوش مصنوعی، پارادایم سنتی را به سمت «دیپلماسی دیجیتال» (Digital Diplomacy) سوق داده است. این تحول صرفاً تغییر ابزار نیست، بلکه تغییر در ماهیت قدرت، سرعت و نحوه تعامل میان دولت‌ها و ملت‌هاست. دیپلماسی دیجیتال: فراتر از یک ابزار ارتباطی دیپلماسی دیجیتال یا «دیپلوماسی الکترونیک»، به استفاده از فناوری‌های دیجیتال برای دستیابی به اهداف سیاست خارجی اطلاق می‌شود. این پدیده را می‌توان در دو لایه تحلیل کرد: لایه دولتی (G2G): استفاده از ابزارهای رمزنگاری شده، شبکه های اطلاعاتی امن و هوش مصنوعی برای پیش‌بینی بحران‌ها و تحلیل داده‌های عظیم (Big Data) جهت اتخاذ تصمیمات استراتژیک. لایه عمومی (Public Diplomacy 2.0): این حیاتی‌ترین بخش است. امروزه سفارتخانه‌ها دیگر تنها با دولت میزبان تعامل ندارند، بلکه از طریق شبکه‌های اجتماعی مستقیماً با افکار عمومی کشور میزبان گفتگو می‌کنند. این امر، «دیپلماسی عمومی» را از حالت یک‌سویه (پخش پیام) به حالت تعاملی (گفتگو و پاسخگویی) تبدیل کرده است. آینده سفارتخانه‌ها: از «قلعه‌های فیزیکی» تا «دروازه‌های دیجیتال» با گسترش فضای مجازی، سوال بنیادین این است: آیا سفارتخانه‌ها همچنان ضرورت دارند؟ پاسخ درست «تغییر کاربری» است. آینده سفارتخانه‌ها بر پایه سه محور اصلی استوار خواهد بود: الف) مدل ترکیبی (Hybrid Model): سفارتخانه‌ها از حالت صرفاً فیزیکی خارج و به ماهیتی ترکیبی تبدیل می‌شوند. حضور فیزیکی برای مذاکرات حساس، حضور در مراسم‌های رسمی و جمع‌آوری اطلاعات میدانی حفظ خواهد شد، اما بخش اعظم فعالیت‌های اطلاع‌رسانی، تبلیغات فرهنگی و دیپلماسی عمومی در فضای مجازی انجام خواهد گرفت. ب) تحول در خدمات کنسولی و فناوری بلاک‌چین: خدمات کنسولی (مانند صدور ویزا، پاسپورت و احراز هویت) به سمت دیجیتالی شدن کامل حرکت می‌کنند. استفاده از فناوری «بلاک‌چین» (Blockchain) می‌تواند امنیت و شفافیت فرآیندهای اداری را تضمین کرده و نیاز به مراجعه فیزیکی و کاغذبازی‌های سنتی را به حداقل برساند. ج) سفارتخانه‌های مجازی (Virtual Embassies): در مناطقی که به دلیل بحران‌های امنیتی، جنگ یا عدم قطعیت سیاسی، امکان حضور فیزیکی دیپلمات‌ها وجود ندارد، «سفارتخانه‌های مجازی» به عنوان جایگزینی کارآمد عمل خواهند کرد. این نهادها که کاملاً دیجیتال هستند، می‌توانند حضور سیاسی و خدمات کنسولی یک کشور را در مناطق بحرانی حفظ کنند. چالش‌های استراتژیک و تهدیدات نوظهور این گذار، بدون ریسک‌های جدی نیست. تحلیلگران بر سه چالش کلیدی تأکید دارند: 1.جنگ اطلاعاتی و اخبار جعلی (Disinformation): استفاده از «دیپ‌فیک» (Deepfake) و حملات سایبری برای تخریب اعتبار دیپلمات‌ها و مدیریت افکار عمومی، یکی از بزرگترین تهدیدات برای ثبات روابط بین‌الملل است. 2. امنیت سایبری و جاسوسی دیجیتال: با دیجیتالی شدن ارتباطات، سفارتخانه‌ها به اهداف اصلی حملات سایبری تبدیل شده‌اند. نشت اطلاعات حساس می‌تواند منجر به فروپاشی استراتژیک یک کشور شود. 3. کاهش ظرافت‌های دیپلماتیک: دیپلماسی کلاسیک بر «معنای کلمات» و «زبان بدن» استوار است. انتقال کامل به فضای دیجیتال ممکن است باعث سوءبرداشت، ساده‌انگاری مسائل پیچیده و از دست رفتن «ظرافت‌های مذاکره‌ای» شود. 🔸️در نتیجه: سنت و مدرنیته در هم‌آمیزی آینده‌ی دیپلماسی، نه در حذف سنت و نه در غلبه مطلق بر تکنولوژی، بلکه در «هم‌افزایی» آن‌ها نهفته است. سفارتخانه‌های آینده، نه تنها نمایندگی‌های سیاسی، بلکه مراکز مدیریت اطلاعات و نبرد در میدان «نرم‌افزار» خواهند بود. دیپلمات موفق در قرن بیست‌ویکم، کسی است که علاوه بر تسلط بر قواعد حقوق بین‌الملل و تاریخ، در مدیریت جریان‌های داده‌ای و تحلیل‌های الگوریتمی نیز مهارت داشته باشد. 🖌️ محمد کرمی؛ دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل #آبادانی_ایران #آرتا_از_راه_باریک_حکمرانی_خردمندانه_میگذرد 📚@abadani_iran

🔹️روایت یک تغییر پارادایم؛ از آرمان‌خواهی تا بِه‌زیستی 🖌️ امیرحسین زیدیحیایی ( پژوهشگر توسعه و حکمرانی )، روزنامه توسعه ایرانی، ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ به گوشه‌گوشه تاریخ معاصر ایران که نگاهی بیندازیم، در تمامی پستوهای آن آرمان‌هایی را مشاهده می‌کنیم که فارغ از ماهیت، امکان تحقق و شرایط عینی شکل‌گیری‌شان، روزی در ذهن رویاپردازان و کنشگران سیاسی و اجتماعی این سرزمین جوانه زده بودند. گویی آرمان و رویا با ذهن انسان ایرانی عجین شده بود تا از این رهگذر بتواند آنچه را در واقعیت نمی‌بیند، در عالم خیال و اندیشه تصور کند و برای تحقق آن به حرکت درآید.... 🔹️ گزارش کامل : https://www.toseeirani.ir/fa/tiny/news-90803 #آبادانی_ایران #آرتا_از_راه_باریک_حکمرانی_خردمندانه_میگذرد 📚@abadani_iran

⚡ چالش هفته «آیا دولت-ملت در حال از دست دادن جایگاه خود است؟» در دنیایی که شرکت‌های فناوری، شبکه‌های اجتماعی، رمزارزها، هوش مصنوعی و بازیگران غیردولتی نفوذ فزاینده‌ای پیدا کرده‌اند، آیا دولت‌ها همچنان مهم‌ترین بازیگران روابط بین‌الملل هستند؟ 🔸️ محورهای بحث: قدرت شرکت‌های فناوری در برابر دولت‌ها نقش بازیگران غیردولتی در جنگ و صلح تأثیر شبکه‌های اجتماعی بر حاکمیت ملی جهانی‌شدن در برابر ملی‌گرایی آینده مرزها و حاکمیت در عصر دیجیتال آیا شرکت‌هایی مانند گوگل، متا و اسپیس‌ایکس به بازیگران ژئوپلیتیکی تبدیل شده‌اند ؟ 🔺️پرسش چالشی: اگر امروز کشوری با جمعیت ۱۰ میلیون نفر و یک شرکت فناوری با ۳ میلیارد کاربر را مقایسه کنیم، کدام‌یک قدرت بیشتری در شکل دادن به سیاست جهانی دارد؟ جهت ارسال آثار خود با آیدی درج شده در ارتباط باشید: 🆔️@Abadani_Iran2 #آبادانی_ایران #آرتا_از_راه_باریک_حکمرانی_خردمندانه_میگذرد 📚@abadani_iran

📚 موضوع هفته «دیپلماسی در عصر هوش مصنوعی» محورهای پیشنهادی: نقش هوش مصنوعی در تصمیم‌گیری سیاست خارجی تأثیر هوش مصنوعی بر جنگ و امنیت ملی دیپلماسی دیجیتال و آینده سفارتخانه‌ها رقابت آمریکا و چین در حوزه هوش مصنوعی حاکمیت داده و قدرت در نظم جهانی تهدیدها و فرصت‌های هوش مصنوعی برای کشورهای در حال توسعه جایگاه ایران در رقابت فناوری جهانی پرسش محوری: آیا هوش مصنوعی شکاف قدرت میان کشورها را بیشتر می‌کند یا فرصت‌های جدیدی برای بازیگران کوچک‌تر فراهم می‌آورد؟ جهت ارسال آثار خود با آیدی درج شده در ارتباط باشید: 🆔️@Abadani_Iran2 #آبادانی_ایران #آرتا_از_راه_باریک_حکمرانی_خردمندانه_میگذرد 📚@abadani_iran