چشم‌های‌‌شیشه‌ای

آدم های نزدیکم میدونن گل خوشحالم نمیکنه و کادویی که من رو خوشحال کنه خیلی کمه... بهترین کادویی که تاحالا کسی بهم داده این گربه شوالیه بود که تلاش میکنه همیشه ادامه بده و بجنگه و کیوته و طبق علایق و شخصیتم ساختنش:)))) ممنون از دوستِ خوبم مهدی و خانواده پژواک که انقدر به من لطف دارن و چنین چیز خاصی بهم دادن") این یک نماد از پژواکه و همیشه کمکم میکنه ادامه بدم:)💗

فكرها مانند سرگیجه‌اى از پسِ‌ِسرم زاده مى‌شوند، زاده شدن‌شان را پسِ‌سرم حس مى‌كنم... اگر تسليم شوم مى‌آيند جلو، بين چشم‌هايم؛ و من هميشه تسليم مى‌شوم، فكرْ بزرگ‌وبزرگ‌تر مى‌شود و آن‌وقت، يک‌ فكر عظيم تمام سرم را پر می‌كند و وجودم را تجديد مى‌كند. -تهوع، ژان پل سارتر

من عادت کردم به نا امید شدن از آدما اما اینکه توهم نا امیدم کنی یک جور دیگه قلبمو شکست.

دیوارها برای کوبیدن سر نازک‌اند گریزی نیست. اندوه به دل ما گیر سه‌پیج داده است. باید سر به بیابان‌ها گذاشت! حسین پناهی

یک زمانی به خودت میای و میبینی از دختری با سایه های آبی براق و رویاهای گسترده، به زنی با چشم های سیاه و پلک های دودی تبدیل میشی. این یک استعارست.. انتخابی نیست، یا آبی و غمگین بمون و مهر بِوَرز و آسیب رو به جون بخر و یا خودت رو مستقل و بی نیاز کن و وانمود کن دیگه چیزی احساس نمیکنی... -رندوم.

مانند پاندولی دیوانه، مرتباً بین بی‌حسی و شادی‌های سرگردان در نوسان بودم. -از میان‌ خاطرات سیمون دوبووار

گذاشتن این شعر ها برای ثمین عه که بهم خیانت کرد و وارد رابطه شد.. 💔 وگرنه مردهای زندگی من قدر اینکه شعر بنویسی براشونو نمیدونن 👩‍🦯

به دنبال کدوم حرف و کلامی؟ سکوتت گفتن تمام حرفاست تو رو از طپش قلبت شناختم تو قلبت، قلب عاشق‌های دنیاست . -ایرج جنتی‌عطایی

مشکل اینه دوست صمیمیم جوری تو زندگیم نقش پارتنرمو بازی میکنه که هیچ مردی نمیتونه اونقدر توجه درست داشته باشه و منو بشناسه..😀 انتظاراتم با داشتن ثمین صدرصد معمولی نیست خب 💔

«سوگ، بهای جرئتِ دوست داشتن دیگران است. وقتی کارت دوست داشتن را برمیداری، کارت سوگ را هم برداشته‌ای.» - مسئله‌ی مرگ و زندگی/ اروین یالوم

گاهی آدمی تمام عمرش را صرف پیدا کردن کسی می‌کند که او را بفهمد؛ غافل از اینکه پیش از هر چیز باید خودش را از زیر آوار توقعات دیگران بیرون بکشد. هیچ‌کس نمی‌تواند ما را نجات دهد اگر خودمان هنوز به رنج‌هایمان وفادار مانده باشیم. - اروین د یالوم

«هیچ اتفاقی نمی‌افتد. هیچ‌کس نمی‌آید. هیچ‌کس نمی‌رود. و این وحشتناک است.»