گفتمان اسلام

#عکس_نوشته

خانه؛ نخستین سنگر آرامش🌱

https://t.me/IslamDiscours

❇️درس حدیث ✍️محمود نعمایی رودی 🔸جنگ تاریخی مسلمانان و یهود در آخرالزمان بررسی روایات آخرالزمانی، نصرت الهی و درس‌های اعتقادی عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُقَاتِلَ الْمُسْلِمُونَ الْيَهُودَ، فَيَقْتُلَهُمُ الْمُسْلِمُونَ، حَتَّى يَخْتَبِئَ الْيَهُودِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْحَجَرِ وَالشَّجَرِ، فَيَقُولُ الْحَجَرُ أَوِ الشَّجَرُ: يَا مُسْلِمُ، يَا عَبْدَ اللَّهِ! هَذَا يَهُودِيٌّ خَلْفِي، فَتَعَالَ فَاقْتُلْهُ، إِلَّا الْغَرْقَدَ، فَإِنَّهُ مِنْ شَجَرِ الْيَهُودِ.» (مشکاة المصابیح، ص ۴۶۶)

ترجمه: حضرت ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت می‌کنند که رسول خداﷺ فرمودند: «قیامت برپا نخواهد شد تا زمانی‌که مسلمانان با یهودیان به نبرد بپردازند. در آن هنگام، مسلمانان بر آنان پیروز خواهند شد، تا آنجا که یهودی پشت سنگ یا درختی پنهان می‌شود؛ سپس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان! ای بنده خدا! این یهودی پشت سر من پنهان شده است؛ بیا و او را بکش. مگر درخت غرقد، زیرا آن از درختان یهود است.»

برخی از علما نوشته‌اند که این پیشگویی رسول اکرمﷺ درباره سرنوشت عبرت‌آموز یهودیان، در آخرالزمان و پس از ظهور دجال تحقق خواهد یافت. در آن زمان، گروهی از یهودیان به عنوان پیروان و یاران دجال، در مقابل مسلمانان قرار خواهند گرفت و با آنان به مقابله خواهند پرداخت؛ اما مسلمانان با یاری و نصرت پروردگار متعال، بر این فتنه غلبه خواهند کرد. از این حدیث مبارک، چند نکته مهم اعتقادی و تربیتی استفاده می‌شود که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌گردد: 1. یاری و نصرت الهی همراه اهل ایمان است. خداوند متعال در آیات متعددی از قرآن کریم، وعده یاری و حمایت از مؤمنان را بیان فرموده است. خداوند می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ» (محمد، آیه ۷) ترجمه: «ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید! اگر خدا را یاری کنید (یعنی دین خدا و پیامبر او را یاری نمایید)، خداوند نیز شما را یاری خواهد کرد و گام‌های شما را استوار خواهد ساخت.» مفهوم آیه این است که هرگاه بندگان خدا برای سربلندی دین الهی تلاش کنند، خداوند نیز آنان را مورد حمایت خود قرار می‌دهد، دل‌هایشان را استوار می‌گرداند و در مسیر حق ثابت‌قدم نگاه می‌دارد. حضرت شاه عبدالقادر رحمه‌الله می‌نویسد: «اگر خداوند بخواهد، خود می‌تواند همه کافران را هدایت کند؛ اما سنت الهی بر آزمایش بندگان قرار گرفته است. وظیفه انسان آن است که تلاش و مجاهدت خود را انجام دهد و نتیجه کار را به خداوند واگذار نماید.» خداوند متعال در جای دیگری می‌فرماید: «وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» (آل‌عمران، آیه ۱۳۹) ترجمه: «سست نشوید و اندوهگین نباشید؛ اگر مؤمن باشید، شما برتر و پیروز خواهید بود.» شیخ‌الهند رحمه‌الله می‌فرماید: این آیات درباره جنگ احد نازل شد؛ زمانی‌که مسلمانان در اثر سختی‌های میدان نبرد، زخم‌های فراوانی برداشته بودند، بسیاری از بزرگان و دلاوران آنان به شهادت رسیده بودند و پیکرهای پاک آنان در برابر دیدگانشان بر زمین افتاده بود. حتی رسول اکرمﷺ نیز در این نبرد آسیب دید و در ظاهر، نشانه‌های شکست و دشواری کاملاً آشکار بود. در آن شرایط سخت و لحظات سرشار از اندوه، ندای آرامش‌بخش الهی نازل شد: «وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» یعنی: مبادا در برابر سختی‌ها و مشکلات، سستی و ضعف به خود راه دهید و در برابر دشمنان خدا روحیه خود را از دست بدهید. اندوهگین شدن و کنار کشیدن از میدان، شیوه مؤمنان نیست. شما همچنان دارای عزت و سربلندی هستید؛ زیرا در راه حق تلاش می‌کنید و برای دفاع از حقیقت، سختی‌ها را تحمل می‌نمایید. یقین داشته باشید که سرانجام، پیروزی از آنِ اهل ایمان خواهد بود؛ به شرط آنکه بر ایمان و یقین خود استوار بمانید، از فرمان رسول خداﷺ پیروی کنید و در راه خدا قدمی به عقب نگذارید. این پیام الهی، دل‌های شکسته مسلمانان را آرام کرد و در پیکرهای خسته آنان روحی تازه دمید؛ به گونه‌ای که دشمنی که خود را پیروز می‌پنداشت، توان مقاومت در برابر استقامت و بازگشت مجدد مسلمانان را نداشت و سرانجام میدان را ترک کرد. 📌ماهنامه الکترونیکی_فرهنگی گفتمان اسلام|شماره دوم|شهریورماه ۱۴۰۵ 🔺جهت مطالعه کامل متن به لینک زیر مراجعه شود: https://t.me/IslamDiscours/30

❇️پرسش و پاسخ فقهی ✍️غلام محمد شرافتمند 🔸حکم کوتاه کردن ناخن و موهای زائد در ایام حیض و نفاس سؤال: آیا زن در ایام حیض و نفاس می‌تواند ناخن‌های خود را کوتاه کرده و موهای زائد بدن، مانند موهای زیر ناف و زیر بغل را برطرف کند؟ اگر انجام این کار در این ایام مکروه باشد، این کراهت به چه معناست؟ و آیا با توجه به اینکه در برخی فتاوا، حکم حیض و نفاس از مسئله جنابت استفاده و استنباط شده است، می‌توان حکم این موارد را با جنابت یکسان دانست؟ پاسخ: در این مسئله، باید میان حکم جنابت و حکم حیض و نفاس تفاوت گذاشت. درباره شخص جنب، در فتاوی هندیه آمده است: «حلق الشعر حالة الجنابة مکروه، وکذا قص الأظافیر» یعنی تراشیدن مو و کوتاه کردن ناخن در حالت جنابت مکروه است. با این حال، در برخی فتاوای معاصر، با توجه به قرائن موجود، این کراهت تنزیهی دانسته شده است؛ یعنی انجام آن حرام نیست، بلکه بهتر است شخص آن را تا زمان طهارت به تأخیر اندازد. اما درباره زن حائض یا نفساء، در منابعی که در این زمینه مورد بررسی قرار گرفته، جزئیه و نص صریح مستقلی که کوتاه کردن ناخن و موهای زائد را در ایام حیض و نفاس ممنوع یا مکروه دانسته باشد، یافت نشده است. به همین جهت، برخی از دارالافتاءهای معتبر تصریح کرده‌اند که چون فقها در مسئله جنابت، کوتاه کردن ناخن و مو را مکروه دانسته‌اند، حکم زن حائض و نفساء نیز به آن ملحق می‌شود و بهتر است او نیز تا پایان حیض یا نفاس از این کار خودداری کند. بر همین اساس، در برخی فتاوای معاصر، کوتاه کردن ناخن و زدودن موهای زائد در ایام حیض و نفاس مکروه و ناپسند دانسته شده است؛ اما این تعبیر، با توجه به مبنای استدلال و قرائن موجود، به معنای حرمت یا کراهت تحریمی نیست. بنابراین، اگر زن در این مدت ناخن خود را کوتاه کند یا موهای زائد خود را برطرف نماید، مرتکب امر حرام نشده است؛ هرچند بنابر این دیدگاه، بهتر است در صورت امکان، آن را تا پس از حصول طهارت به تأخیر اندازد. در عین حال، این احتیاط نباید موجب ترک نظافت و باقی گذاشتن موهای زائد برای مدت طولانی شود. در حدیث، درباره کوتاه کردن ناخن و زدودن موی زیر بغل و موی عانه، ترک آن‌ها بیش از چهل شب جایز دانسته نشده است. بنابراین، اگر ادامه حیض یا نفاس به‌گونه‌ای باشد که تأخیر در اصلاح موهای زائدِ مشمول این حکم، موجب گذشتن این مدت شود، نمی‌توان صرفاً به استناد کراهت، نظافت را بیش از حد مقرر به تأخیر انداخت. از این رو، حاصل مسئله آن است که بر اساس فتاوای مورد بررسی، کوتاه کردن ناخن و زدودن موهای زائد در ایام حیض و نفاس حرام نیست؛ بلکه بنابر دیدگاه الحاقی، بهتر است تا پس از حصول طهارت به تأخیر انداخته شود و این کراهت، کراهت تنزیهی است. با این حال، چون برای حیض و نفاس نص صریح مستقلی در این‌باره یافت نشده و حکم آن از مسئله جنابت استنباط شده است، نباید این حکم را با همان درجه از صراحتی که درباره جنابت مطرح شده، بیان کرد. همچنین در صورت نزدیک شدن مهلت چهل‌روزه، رعایت نظافت مقدم است و نباید به دلیل این کراهت، اصلاح موهای زائد را بیش از حد مقرر به تأخیر انداخت. والله أعلم بالصواب. 📌ماهنامه الکترونیکی_فرهنگی گفتمان اسلام|شماره دوم|شهریورماه ۱۴۰۵ https://t.me/IslamDiscours/30

#عکس_نوشته

❇️پنج گناه بزرگ در وندیداد!

https://t.me/IslamDiscours

❇️امید از منظر قرآن کریم؛ بررسی مبانی، جلوه‌ها و آثار آن در زندگی فردی و اجتماعی ✍️یحیی دشتی 🔸چکیده امید یکی از بنیادی‌ترین نیازهای روحی و روانی انسان است و نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ پویایی فرد و جامعه دارد. در روزگاری که انسان معاصر با بحران‌های گوناگون همچون اضطراب، ناامیدی، تنهایی، مشکلات اقتصادی، فروپاشی روابط اجتماعی و ناپایداری‌های فرهنگی مواجه است، بازخوانی آموزه‌های امیدبخش قرآن کریم ضرورتی دوچندان یافته است. قرآن، امید را حقیقتی برخاسته از ایمان، معرفت به صفات الهی و اعتماد به وعده‌های پروردگار معرفی می‌کند. از منظر قرآن، انسان مؤمن هرگز در بن‌بست قرار نمی‌گیرد؛ زیرا رحمت خداوند بی‌کران راه توبه را همواره گشوده و گشایش پس از سختی وعده‌ای قطعی است. این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی، به بررسی مفهوم امید، مبانی قرآنی آن، آثار فردی و اجتماعی امید و راهکارهای تقویت این فضیلت در پرتوی آیات الهی می‌پردازد و نشان می‌دهد که امید، یکی از مهم‌ترین عوامل استقامت، نشاط، مسئولیت‌پذیری و حرکت انسان به‌سوی کمال است. کلیدواژه‌ها: امید، قرآن کریم، ایمان، رحمت الهی. 🔹مقدمه زندگی انسان همواره با فراز و نشیب، آزمون‌ها و دشواری‌های گوناگون همراه بوده است. بیماری، فقر، از دست دادن عزیزان، شکست‌های فردی، نگرانی نسبت به آینده و مشکلات اجتماعی، بخشی جدایی‌ناپذیر از حیات بشری به‌شمار می‌آیند. آنچه انسان را در برابر این سختی‌ها پابرجا نگه می‌دارد، تنها امکانات مادی نیست، بلکه نیرویی درونی به نام «امید» است؛ نیرویی که او را به ادامه مسیر، تلاش برای تغییر شرایط و اعتماد به آینده فرا می‌خواند. امروزه با وجود پیشرفت‌های چشمگیر علمی و فناوری، بسیاری از جوامع با افزایش اضطراب، افسردگی، احساس پوچی و ناامیدی روبه‌رو هستند. گسترش بحران‌های اقتصادی، جنگ‌ها، آسیب‌های اجتماعی و فشارهای روانی، نیاز انسان به منبعی مطمئن برای بازسازی امید را بیش از هر زمان دیگری آشکار ساخته است. در چنین شرایطی، قرآن کریم با نگاهی عمیق و واقع‌بینانه، افقی روشن پیش روی انسان می‌گشاید و او را از سقوط در ورطه‌ی یأس بازمی‌دارد. در فرهنگ قرآنی، امید صرفاً خوش‌بینی بدون عمل یا آرزومندی خیالی نیست، بلکه با ایمان، توکل، صبر، تلاش و اعتماد به وعده‌های الهی پیوندی ناگسستنی دارد. قرآن از یک سو انسان را به تلاش و مسئولیت‌پذیری فرا می‌خواند و از سوی دیگر، با یادآوری رحمت بی‌پایان خداوند، پذیرش توبه، گشایش پس از سختی و یاری مؤمنان، روح امید را در جان او زنده نگه می‌دارد. از همین رو، یأس و ناامیدی از رحمت الهی در آموزه‌های قرآن به‌شدت نکوهش شده و نشانه ضعف ایمان معرفی گردیده است. هدف این مقاله آن است که با تکیه بر آیات قرآن کریم و بهره‌گیری از تفاسیر معتبر، مفهوم امید را تبیین کرده، مهم‌ترین جلوه‌های امیدآفرینی قرآن را بررسی کند و نشان دهد که چگونه این کتاب آسمانی می‌تواند در دنیای پرآشوب امروز، راهنمایی مطمئن برای دستیابی به آرامش، پایداری و امیدواری باشد. 📌ماهنامه الکترونیکی_فرهنگی گفتمان اسلام|شماره دوم|شهریورماه ۱۴۰۵ 🔺جهت مطالعه کامل متن به لینک زیر مراجعه شود: https://t.me/IslamDiscours/30

#عکس_نوشته

زن در ایران باستان!

https://t.me/IslamDiscours

#معرفی_کتاب ✍احمد تیموری ❇️ترجمه فارسی معالم السنة النبوية (میراثی ماندگار؛ عصاره چهارده قرن شکوهِ سنّت) چهارده کتاب در 3 جلد؛ سفری به اعماق میراث نبوی با «معالم السنّة» 🔸مقدمه - چرا به «معالم السنّة» نیاز داریم؟ در طول تاریخ شکوهمند اسلام، پس از کلام وحی، سخنان و سنّت رسول خدا (ص) همواره یکی از اصلی‌ترین منابع هدایت و سعادت بشر بوده است. مسلمانان همواره بر این باور بوده‌اند که پیمودن راه کمال، بدون تمسک به سخنان گهربار پیامبر اکرم(ص)، امکان‌پذیر نیست. بااین‌حال، برای پژوهشگر امروز که در میان مشغله‌ها و پیچیدگی‌های زندگی مدرن گرفتار است، دسترسی به بیش از 100 هزار حدیث، پراکنده در ده‌ها منبع قطور و گوناگون، چالشی بزرگ به شمار می‌رود. در چنین شرایطی، پروژه عظیم «تقریب سنّت مطهر» و ثمره نهایی آن، یعنی کتاب «معالم السنّة النبویّة»، همچون پلی میان قرن‌ها فاصله، مسیر دسترسی مشتاقان به میراث نبوی را هموار می‌کند. - ثمره 20 سال پایداری و پژوهش نویسنده این اثر، اندیشمند وارسته، دکتر صالح احمد الشامی، بیش از دو دهه از عمر خویش را وقف پروژه‌ای کرد که هدف اصلی آن «یک دست سازی سنّت» بود. او این کار را با ادغام صحیح بخاری و صحیح مسلم آغاز کرد و سپس به‌تدریج، دیگر منابع معتبر حدیثی را به این مجموعه افزود؛ روندی که در نهایت به تدوین پانزده کتاب ارزشمند انجامید. «معالم السنّة النبویّة» پانزدهمین و کامل‌ترین اثر از این سلسله به شمار می‌رود؛ کتابی که عصاره و خلاصه تمامی آثار پیشین را در خود جای داده است. ازاین‌رو، این مجموعه را می‌توان حاصل سال‌ها پایداری، دقت علمی و پژوهش پیوسته در میراث حدیثی اسلام دانست. - تصفیه هزاران روایت و حذف تکرارها یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های علمی این کتاب، روش‌شناسی دقیق نویسنده در حذف احادیث تکراری است. در چهارده منبع اصلی این مجموعه، از جمله موطأ امام مالک، مسند احمد، صحیح بخاری، صحیح مسلم و سنن چهارگانه، در مجموع بیش از 114 هزار حدیث گرد آمده است. صالح الشامی با دقتی کم‌نظیر و پس از حذف موارد تکراری، این مجموعه را ابتدا به حدود 28 هزار حدیث و سپس در نسخه جامع «معالم السنّة» به 3921 حدیث کاهش داده است. بدین ترتیب، خواننده با مطالعه این دوره 3‌جلدی، گویی 14 کتاب اصیل و مرجع حدیثی را مطالعه می‌کند؛ بی‌آنکه در تکرار ملال‌آور اسناد و روایت‌ها گرفتار شود. 🔸ساختار کتاب؛ 10 مقصد برای همه ابعاد زندگی «معالم السنّة» برخلاف بسیاری از آثار سنتی حدیثی که بر اساس نام راویان تنظیم شده‌اند، با ترتیبی ابداعی و نظام‌مند، بر پایه موضوعات اساسی زندگی انسان تدوین شده است. نویسنده محتوای کتاب را در 10 مقصد کلی سامان داده است که هر مقصد، کتاب‌ها و فصل‌های متعددی را دربرمی‌گیرد: نخست، عقیده که به تبیین مبانی ایمان می‌پردازد؛ دوم، علم و منابع آن که ارزش دانش‌اندوزی و جایگاه معرفت را بررسی می‌کند؛ سوم، عبادات که از مباحث طهارت تا حج را شامل می‌شود؛ چهارم، احکام خانواده که به حقوق متقابل اعضای خانواده و مسئله تربیت می‌پردازد؛ پنجم، نیازهای ضروری که مسائل روزمره زندگی را دربرمی‌گیرد؛ ششم، معاملات که اخلاق و ضوابط کسب‌وکار را تبیین می‌کند؛ هفتم، امور حکومت و امامت که سیاست و اداره جامعه را در پرتو سیره نبوی مورد توجه قرار می‌دهد؛ هشتم، اخلاق، آداب و زهد که بر تزکیه روح و اصلاح رفتار تمرکز دارد؛ نهم، تاریخ، سیره و فضایل که به شناخت شخصیت پیامبر اکرم (ص) و یاران ایشان اختصاص یافته است؛ و دهم، فتنه‌ها که پیش‌بینی‌ها و هشدارهای نبوی درباره آینده امت اسلامی را شامل می‌شود. این ساختار موضوعی، دسترسی خواننده به مطالب مورد نیاز را آسان می‌کند و به او اجازه می‌دهد پاسخ بسیاری از پرسش‌های اعتقادی، عبادی، اخلاقی، اجتماعی و سیاسی خود را در مجموعه‌ای منسجم و منظم بیابد. 📌ماهنامه الکترونیکی_فرهنگی گفتمان اسلام|شماره دوم|شهریورماه ۱۴۰۵ 🔺جهت مطالعه کامل متن به لینک زیر مراجعه شود: https://t.me/IslamDiscours/30

#عکس_نوشته

خانواده سالم، بر پایه دادوستد محبت شکل می‌گیرد، نه حساب‌ وکتاب دائمی🍃

https://t.me/IslamDiscours

✍️ابوذر عبدالله‌پور ❇️شبهه: مطالب مدافعان اسلام جهت‌دار و برای«اثبات اسلام» است. چرا آن‌ را بخوانیم؟ 🔹پاسخ: بخوانید تا دلایل را بدانید! این نقد از سوی‌ غیرمسلمین است. می‎توان پرسید چرا از جانب اندیشه خود حرف می‌زنید؟ چرا از موضع حقانیت اسلام حرف نمی‌زنید؟ شما هم که جانبداری می‌کنید؟ (حال از موضع شک و تردید یا مواضع دیگر، بالاخره نظری دارید)، اگر هم می‌گویید در حال تحقیق هستید یعنی نمی‌دانید اسلام حق است یا باطل، از کجا می‌دانید دیگران در موقعیت شما هستند که گفته‌اند اسلام حق است؟ شاید مراحل بیشتری از تحقیق طی شده و به حقیقت اسلام پی برده‌اند؟ نباید وضعیت خود را معیار کرد و با موضع «نمی‌دانم» دانسته‌های دیگران را رد نمود و ادعا کرد آنها جانبداری می‌کنند و من بی طرفم، از خیلی حقایق دنیا جانبداری می‌شود می‌توان مشکوک‌ها و معترضان را تمجید کرد که بی طرف‌اند؟ الف) فاکتور حقیقت طلبی. منظورتان از محتوایِ جهت‌دار‌ چیست؟ یعنی ما دلایل حقانیت اسلام را بنویسیم و بعد بگوییم امکان دارد غلط باشند و نتیجه نگیریم؟ به حقیقت برسیم و بگوییم شاید حقیقت نباشد و مردم را به اسلام دعوت نکنیم؟ آیا مسلمانان دنبال اثبات اسلام به هر قیمتی هستند؟ یا چون بعد تحقیق به حقانیت اسلام رسیده‌اند اکنون از آن دفاع می‌نمایند؟ بنده به خوبی مطلعم در جامعه هزار و یک رنگ ما چه گمان‌هایی به دل‌ها نفوذ کرده است، برخی می‌فرمایند «دفاع شما» دفاعی متعصبانه از اسلام است (جریان مطالب را طوری پیش می‌برید که به نفع خودتان بنماید حتی اگر چنین نباشد) و.. 🔸اولین پاسخ این است که بپرسیم: خوب مگر منتقدانِ اسلام «اعلان بی طرفی» کرده‌اند؟ نوشتار آنان «بی سمت و سو» است؟ عزیزان آنان نیز طرف مخالفت با اسلام ایستاده‌ و خواسته‌اند ثابت کنند اسلام حق نیست و ما بارها نشان داده‌ایم حتی به «دروغ آشکار» همچون قیچی‌ به آیات و «احادیث مردود» متوسل شده‌اند؟ ما اگر سمت اسلام ایستاده‌ایم، برآیندِ «مطالعات دو طرفه» ما است (هم اشکالات را و هم پاسخ‌ها را، و روی هر دوی آن‌ها اندیشیده‌ایم) ب) فاکتور شک به عقاید. یک «متعصب» هرگز زمانی دچار شک نمی‌شود تا دنبال پاسخ باشد، همین جستجوی پاسخ و جواب نوشتن یعنی «ذهنیت حق طلبانه!» و بی شک «دلایل قدرتمند» در قلب و ذهن چه مسلمان و چه غیرمسلمان می‌توانند اثر کنند و تاثیر خود را بگذارند. متاسفانه بسیاری از اسلام ناباوران تصور می‌کنند ما چون در خانواده مسلمان بدنیا آمده‌ایم، تعصب اسلام را می‌کشیم و با هیچ استدلالی هم «ستون ایمان ما» فرو نمی‌ریزد، اما ما مسلمانان هم دچار شک شده‌ایم اما بعد از شک فورا بی‌خدا یا اسلام ناباور نشدیم، بلکه شک خود را به مصاف «تحقیق» فرستادیم و به یقین رسیدیم که اسلام هیچ مشکلی ندارد. حالا چرا بیخودی به اسلام خود شک کنیم؟ بنابر تفکر اسلامی، تحقیق گریزی و  «جانبداری کورکورانه» چه از سوی «مسلمان شناسنامه‌ای» و چه از سوی  «غیرمسلمان شناسنامه‌ای» هر دو مردود است. (البته اعتقاد‍ اسلامیِ اهل قبله مسلمان بی پشتوانه نیست، بلکه نتیجه برتریِ فکری اندیشمندان مسلمان بر دگراندیشان در فضای بحث و استدلال است.) اما کسانیکه «کتب اسلام ستیزان» را شب‌های زیادی تا صبح ورق زده تا آن‌را  «اعتبارسنجی» نمایند، کسانیکه «قلب و نیروی اندیشه خود را» به روی «انتقادهای حق» باز گذاشته و خواهان اعتقادی منطقی و معقول برای «اقناع نفس خود»  است، چرا به دفاعِ جهت‌دارِ کور متهم گردند؟ ج) فاکتور بررسی کیفیت استدلال طرفین. انگیزه یک «نوشتار نقد یا دفاع» در جای خود مهم است اما مهم‌تر مقایسه «استدلال طرفین» است. نباید «مسلمانی ما» دلیل بر این باشد که غیرمسلمانان «دفاعیات» ما را نخوانند. اگر چنین باشد، نباید حتی کتب منتقدان اسلام را خواند چون در جایگاه «منتقد» آن‌را نوشته‌اند و مطالعه در سطح گسترده تعطیل خواهد گشت! یا حتی در علم، پس نباید «کتابهای تکامل گرایان» را هم خواند چون «تکامل گرا» آن‌را نوشته است! نباید حتی تابلوی راهنمایی رانندگی را خواند و قبول کرد چون مدافعان قانون آن‌را ساخته و کنار جاده گذاشته‌اند! بی شک یک مسلمان بهتر از یک غیر‌مسلمان می‌تواند «حال و هوای معنوی» و «کلیات و جزئیات» اسلام را درک نماید (چون با آن زندگی کرده و نفس کشیده) خیلی از اوقات شاهد بوده‌ایم افرادی از دور قضاوت درستی از فلان شغل نداشته‌اند اما وقتی وارد آن شده‌اند تازه زیبایی‌ها و معایب را دریافته اند! (این مثال جهت تقریب ذهن است نه اینکه اسلام شغل باشد و عیب داشته باشد... 📌ماهنامه الکترونیکی_فرهنگی گفتمان اسلام|شماره دوم|شهریورماه ۱۴۰۵ 🔺جهت مطالعه کامل متن به لینک زیر مراجعه شود: https://t.me/IslamDiscours/30

#عکس_نوشته

ایران باستان از افسانه تا واقعیت!

https://t.me/IslamDiscours

❇️ایران باستان از افسانه تا واقعیت! ✍️یاسر همه‌چیزفهم 🔸یکی از کاستی‌های جدی ما این است که اندیشه‌های خود را تنها در قالبی دینی عرضه می‌کنیم و کمتر به زبان تاریخ، علم یا فرهنگ عمومی سخن می‌گوییم. در نتیجه، اگر شنونده‌ای مسلمان نباشد، هیچ مجالی برای هم‌دلی یا اقناعِ عقلانی او نمی‌یابیم. در این سال‌ها بارها مشاهده کرده‌ام که سخنورانِ اهل‌سنت، اغلبِ خطاب خود را متوجهِ جامعه‌ی هم‌کیشان می‌کنند و به‌ندرت کسی پیدا می‌شود که افقی فراتر از مرزهای فرقه‌ای ببیند و سلایقِ گوناگونِ فکری را نیز در نظر آورد.

امروز، جریان‌های متعددی برای بازتعریف هویت ایرانی پا به میدان نهاده‌اند؛ هر یک می‌کوشند این هویتِ سیال را به خوانشِ اختصاصی خود گره زنند و از دریچه‌ی تنگِ مرام خویش، بی‌توجه به تکثرِ اقوام، ادیان و مذاهب، چهره‌ای یک‌سویه از ایرانی بودن ترسیم کنند. در این میان، اما اهل‌سنتِ ایران نتوانسته‌اند گفتمانی فراگیر، فرهنگی و علمی ارائه دهند؛ گفتمانی که فراتر از باورهای مذهبی، چشم‌اندازی روشنفکرانه و فرافرهنگی داشته باشد.

از سوی دیگر، امروز چه بسا ایرانی‌ای که زرتشتی نباشد، اما به پاسِ تصویرِ فانتزیِ دروغینی که در فضای مجازی از ایرانِ باستان ساخته شده، با شور و شوقی بی‌نشان از واقعیت، بر تبارِ کهنِ خود می‌بالد. پرسش اینجاست: چرا چنین رویکردِ دل‌سپاری نسبت به اسلام و تمدنِ شکوهمندِ آن نمی‌توانیم داشته باشیم؟ چرا از ارزیابیِ میراثِ عظیمِ تمدنِ اسلامی در ایران، فارغ از اینکه دینمان اسلام است یا خیر، بازمانده‌ایم؟ آیا مگر برای غیر مسلمان ایرانی تاریخ و تمدن اسلامی جزو میراث فرهنگی و تاریخ او نیست؟ در ادامه، این نوشتار می‌کوشد به این پرسش‌ها پاسخ گوید و سپس با نگاهی فراتر از تعصباتِ فرقه‌ای، قومی و ملی، به ارزیابی میراثِ ایرانِ باستان بنشیند؛ بدون بزرگ‌نماییِ افراطی بلکه در جست‌وجویِ حقیقتی که در پس‌پرده‌ی افسانه‌ها و غبارِ تعصبی که به غلط ایران دوستی نامیده می‌شود نهفته است. 🔸باستانگرایی تاریخ ابزار بقاست؛ در ناخودآگاهِ جمعیِ ما انسان‌ها این باور ریشه دوانده که هرچه قدیمی‌تر باشد، اصیل‌تر است. از همین‌رو، بسیاری گمان می‌برند که ایرانِ دو‌هزاروچندصدساله به‌سببِ همین قدمت، فرهنگی غنی‌تر از کشورهای نوپا دارد؛ یا بسیاری از اندیشه‌ها چون باستانی و قدیمی پنداشته می‌شوند حرمت آمیزاند؛ پنداری که کاملاً نادرست است. بسیاری برای اینکه یک عقیده را به چالش بکشند، تاریخِ آن عقیده را هدف قرار می‌دهند. برای مثال اسلام ستیزان برای مبارزه با اسلام به تحریف تاریخ صدر اسلام می‌پردازند و این چنین به افکار عمومی تلقین می‌کنند که اسلام به زور شمشیر گسترش یافته و این‌چنین اساس گسترش اسلام را غیرمنطقی جلوه می‌دهند و وجود اسلام در این سرزمین را به چالش می‌کشند.

جریانِ اسلام‌گریزِ ایرانی، از آنجا که خود ریشه‌ای در تاریخِ این سرزمین ندارد، برای هم‌ذات پنداری بیشترِ مردم با اندیشه‌هایش، خود را به‌عنوانِ مدافعی سرسخت برای ایرانِ باستان نشان می‌دهد. این جریان، گذشته‌ای ساختگی را که هرگز نبوده جعل می‌کند و باورهای خویش را به هزاره‌های پیشین نسبت می‌دهد تا در قالبی تاریخی جلوه‌گر شود. سپس می‌کوشد ایرانِ باستان را مطابق با ارزش‌های امروزیِ خود بازسازی کند.

افراطی‌ترین بخشِ این جریان، که به دامانِ اسلام‌ستیزی غلطیده، دست به دامانِ نظریه‌های نژادپرستانه‌ای می‌شود که زادگاهش آلمان بود و سال‌هاست که خودِ آلمانی‌ها از آن عبور کرده‌اند. با وجودِ منسوخ‌شدنِ افسانه «نژاد آریا» در آن دیار، این جریانِ ایرانی جانِ تازه‌ای به آن خرافه بخشیده و با شعارهای فریبنده میهن‌دوستی، در پی اشاعه‌اش برآمده است. 📌ماهنامه الکترونیکی_فرهنگی گفتمان اسلام|شماره دوم|شهریورماه ۱۴۰۵ 🔺جهت مطالعه کامل متن به لینک زیر مراجعه شود: https://t.me/IslamDiscours/30

#عکس_نوشته

اسلام را از قرآن و سیره پیامبرﷺ بشناسیم؛ نه از رفتار مسلمانان🌱

https://t.me/IslamDiscours

❇️از شنیدن تا فهمیدن؛ چرا شناخت اسلام نیازمند گفت‌وگویی تازه است؟ ✍️شمس‌الدین مطهری 🔸شاید مسئله امروز این نباشد که مردم اسلام را نمی‌شنوند؛ مسئله این است که از میان این همه سخن، کدام اسلام را می‌شنوند؟ جوانی را تصور کنید که در خانواده‌ای مسلمان بزرگ شده؛ از کودکی نام خدا را شنیده، قرآن و نماز را آموخته و درباره اسلام مطالب فراوانی شنیده است. اما روزی در دانشگاه، محل کار یا فضای مجازی با پرسشی جدی روبه‌رو می‌شود: درباره خدا، آزادی، زن، جهاد، اخلاق، علم یا نسبت دین و زندگی. این‌بار می‌خواهد بداند: دلیل این باور چیست؟ اینجاست که شاید برای نخستین‌بار متوجه شود بخش زیادی از تصویری که از اسلام در ذهنش شکل گرفته، نه مستقیماً از قرآن و سنت، بلکه از رفتار مسلمانان، رسانه‌ها، کلیپ‌ها، برداشت‌های شخصی و حتی سخنان مخالفان اسلام آمده است. آنگاه یک سؤال اساسی شکل می‌گیرد: آیا من اسلام را می‌شناسم، یا فقط چیزهایی درباره اسلام شنیده‌ام؟ این دو، یکی نیستند. 🔹جهان پر از «اسلام» است؛ اما کدام اسلام؟ امروز کمتر موضوعی را می‌توان یافت که به اندازه اسلام درباره‌اش محتوا تولید شده باشد. در چند ثانیه می‌توان صدها سخن موافق و مخالف پیدا کرد. یکی اسلام را دین صلح می‌داند و دیگری دین خشونت؛ یکی مدافع کرامت زن و دیگری مخالف حقوق زنان؛ یکی آن را دین عقل و اندیشه می‌خواند و دیگری مخالف علم و آزادی. پس مشکل فقط کمبود اطلاعات نیست؛ ما در عصر فراوانی اطلاعات، با کمبود فهم مواجهیم. انسان امروز بیش از آنکه با نبود پاسخ روبه‌رو باشد، با انبوهی از پاسخ‌های متناقض مواجه است. بنابراین سؤال اصلی دیگر این نیست که «چه کسی بلندتر سخن می‌گوید؟» بلکه این است: کدام سخن به حقیقت نزدیک‌تر است؟ برای بسیاری از مردم، اسلام مستقیماً از قرآن و سنت شناخته نمی‌شود، بلکه از چند فیلتر عبور می‌کند: رسانه، رفتار مسلمانان و پیش‌فرض‌های ذهنی. رسانه واقعیت را انتخاب و در قاب خاصی عرضه می‌کند. رفتار مسلمانان نیز می‌تواند تصویری درست یا نادرست از دین ایجاد کند. اما باید میان اسلام و مسلمان تفاوت گذاشت. اگر مسلمانی دروغ گفت، دروغ اسلامی نمی‌شود؛ اگر مسلمانی ظلم کرد، ظلم اسلامی نمی‌شود. همچنین انسان معمولاً آنچه را می‌شنود، در چارچوب باورهای قبلی خود تفسیر می‌کند. پس برای شناخت اسلام، باید یک گام به عقب برویم و بپرسیم: خود اسلام درباره خودش چه می‌گوید؟ همان‌گونه که برای شناخت یک مکتب فلسفی به مبانی و منابع اصلی آن مراجعه می‌کنیم، برای شناخت اسلام نیز باید به قرآن، سنت پیامبر اکرم ﷺ و سیره او بازگردیم. این بازگشت، به معنای بی‌اعتنایی به پرسش‌های انسان امروز نیست؛ بلکه اتفاقاً راهی برای یافتن پاسخ درست به همین پرسش‌هاست. 🔸پرسش، دشمن ایمان نیست!

یکی از اشتباهات ما این است که گاهی پرسش را نشانه ضعف ایمان می‌دانیم؛ در حالی که قرآن بارها پرسش‌ها و ادعاهای مخالفان را مطرح و سپس به آنها پاسخ می‌دهد و می‌فرماید: «فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ» (نحل/۴۳)

📌ماهنامه الکترونیکی_فرهنگی گفتمان اسلام|شماره دوم|شهریورماه ۱۴۰۵ 🔺جهت مطالعه کامل متن به لینک زیر مراجعه شود: https://t.me/IslamDiscours/30

🔸آرامش حقیقی، پیش از آنکه از بیرون وارد خانه شود، باید در دل‌های اهل خانه شکل بگیرد. از بین رفتن آرامش خانواده معمولاً با یک اتفاق بزرگ آغاز نمی‌شود؛ بلکه از مجموعه‌ای از فاصله‌های کوچک شکل می‌گیرد: - وقتی شنیدن جای خود را به قضاوت می‌دهد. - وقتی توقع جای محبت را می‌گیرد. - وقتی مقایسه جای شکر را می‌گیرد. - وقتی مشغله‌ها جای حضور را می‌گیرند. - و وقتی خانه از یاد خدا فاصله می‌گیرد. 🔺اما نکته امیدبخش این است که همان‌گونه که آرامش از بین می‌رود، می‌توان آن را دوباره ساخت؛ زیرا خداوند راه بازگشت را همیشه باز گذاشته است🌱 https://t.me/IslamDiscours

#عکس_نوشته

بیان شیخ الاسلام مولانا عبدالحمید حفظه‌الله در تمجید حوزه علمیه احناف خواف و مولانا خواجه شمس‌الدين مطهری رحمه‌الله🌱

https://t.me/IslamDiscours

✍️احمد قهستانی ❇️روایت یک باغبان! (جلوه‌هایی از زندگی حضرت مولانا خواجه شمس‌الدین مطهری رحمه الله از زبان شخصیت‌ها و شاگردان ایشان) 🔸وقتی باغی از تشنگی به خستگی می‌رسد، وقتی برگ‌ها رنگ می‌بازند و گل‌ها یکی‌یکی سر به زیر می‌اندازند، گویی تمام باغ، چشم به راه کسی است؛ کسی‌که بیاید، دستی بر شانه‌ی شاخه‌های خسته بکشد، آب حیات بر ریشه‌های تشنه جاری کند و با مهربانی، شاخ و برگ‌های پریشان را هرس و مرتب سازد. و چه زیباست لحظه‌ای که باغبان از راه می‌رسد؛ آب به پای درختان می‌رسد، برگ‌ها جان تازه می‌گیرند، گل‌ها دوباره سر برمی‌آورند و باغ، پس از روزگاری خاموشی، رنگ بهار به خود می‌گیرد. گویی آمدن باغبان، تنها آمدن یک انسان نیست؛ آمدن بهار است، آمدن زندگی است، آمدن امید است. 🔹در قلب خراسان‌زمین، در سرزمین کهن و تاریخی خواف، در نخستین روزهای سرد زمستان سال ۱۲۸۲ هجری شمسی، در دل یکی از خانه‌های روستای تیزاب، کودکی دیده به جهان گشود که بعدها نامش با علم و ایمان و بیداری دینی این دیار گره خورد؛ کودکی که نامش را شمس‌الدین نهادند؛ و چه نام بامسمایی بود برای کسی‌که سال‌ها بعد، چراغی شد برای دل‌های بسیاری. 🔸مولانا خواجه شمس‌الدین مطهری در خانواده‌ای ریشه‌دار در علم، دیانت و تقوا دیده به جهان گشود؛ خاندانی که پیشینه‌اش با علم و بزرگان دین پیوند داشت و سلسله‌ی نیاکانشان به ژنده‌پیل احمد جامی و صحابی بزرگوار پیامبر اکرم ﷺ حضرت جریر بن عبدالله بجلی رضی‌الله‌عنه می‌رسید. اما بزرگی انسان‌ها تنها در آنچه از گذشتگان به ارث می‌برند نیست؛ گاهی عظمت یک انسان در آن است که خود، راهی را آغاز می‌کند که سال‌ها پس از او، دیگران در پرتو آن راه قدم می‌گذارند. شمس‌الدین جوان، راه علم را برگزید؛ راهی که آسان نبود و برای پیمودنش باید از خانه و دیار دل می‌کَند. سرزمین‌ها را پشت سر گذاشت، رنج سفر را به جان خرید و در مدارس علمی هندوستان و افغانستان به تحصیل پرداخت. سال‌های جوانی خویش را در جست‌وجوی دانش، تربیت و معرفت سپری کرد؛ آموخت، اندوخت و خود را برای روزی آماده ساخت که باید آنچه را آموخته بود، به تشنگان دیار خویش برساند. و سرانجام، آن روز فرا رسید. او به خواف بازگشت. اما بازگشت او، تنها بازگشت عالمی از سفری طولانی نبود؛ بازگشت یک رسالت بود. 📌ماهنامه الکترونیکی_فرهنگی گفتمان اسلام|شماره دوم|شهریورماه ۱۴۰۵ 🔺جهت مطالعه کامل متن به لینک زیر مراجعه شود: https://t.me/IslamDiscours/30

📜 فراخوان مسابقه یادداشت‌نویسی رد شبهات 🔸 قلم، روایت اندیشه است؛ و گاه یک یادداشت کوتاه می‌تواند آغازگر تأملی عمیق و گفت‌وگویی ماندگار باشد. نشریه «گفتمان اسلام» زیر نظر حوزه علمیه احناف خواف، با هدف شناسایی و حمایت از استعدادهای نویسندگی و فراهم‌ساختن بستری برای طرح پاسخ‌های علمی و مستدل به شبهات، برگزار می‌کند: 📝 مسابقه یادداشت‌نویسی با موضوع: رد شبهات ملحدین از تمامی علاقه‌مندان دعوت می‌شود یادداشت‌های خود را با نگارشی شیوا، مستدل و علمی و با موضوع پاسخ‌گویی و رد شبهات مطرح‌شده از سوی ملحدین در زمینه‌های اعتقادی و مباحث مرتبط با مبانی اسلامی، برای شرکت در این مسابقه ارسال کنند. 🔸 آثار ارسالی پس از بررسی و داوری، ارزیابی خواهند شد و به نفرات برتر جوایزی ارزشمند اهدا خواهد شد. 🔹اگر در ذهن خود پاسخی برای یک شبهه دارید و در دل خود حرفی برای دفاع از حقیقت، آن را به قلم بسپارید؛ شاید یادداشت شما، پاسخ روشنی باشد برای ذهنی که در جست‌وجوی حقیقت است. 📌 محور مسابقه: رد و پاسخ‌گویی مستدل به شبهات ملحدین (انتخاب شبهه و موضوع یادداشت، در چارچوب محور کلی مسابقه آزاد است.) 📄 حجم اثر: ۲ تا ۴ صفحه A4 📩 ارسال یادداشت‌ها: @IslamDiscoursadmin ⏳ مهلت ارسال: ۱۴۰۵/۰۸/۰۱ 🏆 جوایز 🥇 نفر اول: ۲,۰۰۰,۰۰۰ تومان 🥈 نفر دوم: ۱,۵۰۰,۰۰۰ تومان 🥉 نفر سوم: ۱,۰۰۰,۰۰۰ تومان 🔺یادداشت‌های برتر علاوه بر دریافت جایزه، در نشریه «گفتمان اسلام» به نام نویسندگان منتشر خواهند شد. 🆔https://t.me/IslamDiscours

#عکس_نوشته

آرامش خانه از رفتارهای کوچک آغاز می‌شود🍃

https://t.me/IslamDiscours