سـیلـویـایِ سـالیـوان

امروز بیشتر از هر وقتی انسان منفوری به نظر میرسیدم چه توی مجازی چه توی ریل لایف و چه پیش خودم… شاد به نظر میرسیدم اما از شادی خودم تنفر داشتم فقط میخوام برگردم به یک ماه پیش و یک ماه آینده رو از چرخه‌ی زمانیم پاک کنم…!

عالی بود 🤣🤣🤣🤣🤣

منکه این هفتم تموم شه به روزهای مرتب اپ کردنم برمیگردم ولی خب خیلیارو شناختم دیگه

واقعا لالم

فقط میتونم بگم متاسفم براتون به چند تا بهونه الکی و مسخره ۵ هفته علاف شما شدیم واقعا مگه ما بازیچه شمایمم ؟ که ۵ هفته به بهونه مسخره اپ افتر استوری رو‌میپیچونید دوشنبه گفتید حتمااا فردا اپ میشه ولی فرداش غیبتون زد که کسی نگه افتر استوری چیشد من دیگه علاقه ای به فیک چرت و مسخره شما ندارم

حالا صبر کن😐😂

هروقت حس کردی خیلی بدبختی به این فکر کن من کلا حقوق ندارم

کم بدبختی داشتم حقوقمم نیومده رو به اتمامه😂

خاطرات گمشده ام را یافتم، و در میانشان قدم میگذارم. کودکی را یافتم که آرزو داشت روزی بزرگترین نویسنده‌ی دنیا شود. قدم زدم لا به لای تلخی های الکل، اشک های مادر را یافتم، غم های پدر پدیدار شد. سیگار پشت سیگار دیدم و ریه ای که سوخت. حرف ها پشت حرف شنیدم که لبانم را دوخت. گام برداشتم و جوانی را دیدم که در انتظار فردایی روشن است‌. تا به خود آمدم دیدم که چند ساعت بعدم هم مبهم است. تصمیم بر این شد که در خاطرات غرق شوم...

بچه ها من بخش زیادی از پارت رو نوشتم فقط واسه اپش شاید امشب نتونم؟ ولی فردا شب قطعا اپ میکنم نمیخوام خرابش کنم؟ بازم ببخشید.

هرگز کسی ندانست چرا هرگز کسی دلیل خشم هایم را ندانست کسی دلیل فشار دادن زخم هایم را ندانست کسی از اشتیاقم برای انزوا را ندانست کسی دلیل درخلوت جاری شدن فریاد هایم را ندانست کسی من را ندانست دلیل بودن این همه غم را ندانست کسی معنای پر بودن از کم را ندانست کسی دلیل شعرهایی که خواندم را ندانست کسی دلیل بودن آن تک درخت کنج دشتزار را ندانست کسی دلیل اشکم زیر باران را ندانست کسی من را ندانست کسی من را ندانست

و کاش بتونم پارت دوشنبه رو سریع تر بنویسم سه هفته‌ست منتظر گذاشتم همه رو

کاش مریضی از سرم دست برداره