𝑾𝒊𝒍𝒅𝒇𝒍𝒐𝒘𝒆𝒓

دالی پارتن در سال‌های آخر عمرش کم‌کم با مشکلات جسمی بیشتری روبه‌رو شد. بعد از مرگ همسرش، کارل دین، در مارس ۲۰۲۵، خودش گفت که مدتی به‌خاطر مراقبت از او، رسیدگی به سلامت خودش رو عقب انداخته بود.

🖤 𝑻𝒉𝒆 𝒆𝒏𝒅 𝒐𝒇 𝒉𝒆𝒓 𝒔𝒕𝒐𝒓𝒚

ایده‌ی این پروژه تا حد زیادی از خانواده‌ی خودش الهام گرفته بود؛ چون پدرش سواد خواندن و نوشتن نداشت و دالی می‌دونست آموزش چه تأثیری روی زندگی آدم‌ها می‌ذاره. این پروژه بعدها خیلی بزرگ شد و به یکی از شناخته‌شده‌ترین فعالیت‌های خیریه‌ی دالی تبدیل شد.

دالی همیشه درباره‌ی اهمیت کتاب و آموزش حرف زده. به همین دلیل در سال ۱۹۹۵ برنامه‌ای به نام Dolly Parton’s Imagination Library راه انداخت. هدف این برنامه این بود که کتاب‌های رایگان در اختیار کودکان قرار بده تا از همون سنین پایین با کتاب و مطالعه آشنا بشن.

🤍 𝑯𝒆𝒓 𝒊𝒎𝒎𝒆𝒏𝒔𝒆 𝒌𝒊𝒏𝒅𝒏𝒆𝒔𝒔

و حالا میخوام داستان آهنگ Jolene رو براتون تعریف کنم. این آهنگ ، آهنگی بود که اسمش رو از یک دختربچه موقرمز به نام «جولین» گرفت، اما داستانش از یک کارمند قدبلند و موقرمز بانک الهام گرفته شده است که به شوهر دالی توجه زیادی نشون میداد. دالی این حسادت و ترس واقعی رو تبدیل کرد به داستان زنی که از رقیب زیبای خودش التماس می‌کنه که مردش رو ازش نگیره. و اسم اون زن اصلا جولین نبوده.

نکته‌ی جالب اینه که خیلی‌ها این آهنگ رو بیشتر با اجرای ویتنی هیوستون می‌شناسن، اما ترانه در اصل توسط دالی پارتن نوشته شده بود. بعدها اجرای ویتنی از این آهنگ در فیلم The Bodyguard باعث شد ترانه در سراسر دنیا به شهرتی حتی بزرگ‌تر برسه.

یکی از معروف‌ترین آهنگ‌هایی که نوشت، Jolene بود؛ آهنگی که تبدیل شد به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار موسیقی کانتری. اما شاید معروف‌ترین ترانه‌ای که دالی نوشته، I Will Always Love You باشه.

🤍 𝑯𝒆𝒓 𝒎𝒐𝒔𝒕 𝒇𝒂𝒎𝒐𝒖𝒔 𝒔𝒐𝒏𝒈

اونجا با پورتر واگنر، خواننده و مجری معروف کانتری، همکاری کرد. این همکاری باعث شد دالی بیشتر دیده بشه و اسمش کم‌کم بین طرفداران موسیقی کانتری شناخته بشه.اما دالی می‌خواست فقط خواننده‌ی یک برنامه نباشه؛ می‌خواست خودش یه ستاره‌ی مستقل بشه. در سال ۱۹۷۴ از برنامه‌ی پورتر واگنر جدا شد و مسیر مستقل خودش رو شروع کرد.

ولی یکی از نقاط عطف زندگی دالی در دهه‌ی ۱۹۶۰ اتفاق افتاد. در سال ۱۹۶۷، دالی به برنامه‌ی معروف The Porter Wagoner Show پیوست.

بعدتر، وقتی هنوز نوجوان بود، به نشویل رفت؛ شهری که به نوعی قلب موسیقی کانتری آمریکاست.

دالی هنوز خیلی کم‌ سن‌وسال بود که شروع کرد به اجرا کردن و وقتی فقط ۱۰ سالش بود، در برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی محلی اطراف تنسی حضور پیدا کرد.