نَهان‌ْخانه‌یِ دل..

«کاروان... آرام... قدری... آهسته» پارسال همین‌طور کلمه ردیف کردم پای این نوحه امسال اما... فقط همین! کاروان... آرام... قدری آهسته... کسی اینجا دفن شده که روزی قلب‌ش مثل اسپند روی آتش برایت می‌تپید حالا اما نفس نمی‌کشد قلبش نمی‌زند دست‌های تو اما شفاءست دست‌های تو مرده زنده می‌کند دست به قلبم بکش یا محی‌الاموات! #به_قلم_غریب