نَهان‌ْخانه‌یِ دل..

به تو #احتیاج دارم به تو و تمام چیزهایی که مانند تو تکرارشان، تکراری نمی‌شود! #ابی‌‌عبدالله

#احتیاج به منم اجازه بده بمیرم برات #ابی‌‌عبدالله

#هزار_و_یك_شب نگاه‌ها... غرقِ اشك به جایِ هلالِ ماه... دنبالِ ردِّ آه‌ در آسمان‌اند! قلب‌ها... رویِ ضربانِ تند به جایِ خون... اسم تو را می‌تپند! ما... پریشان به جایِ هوا... مُحرّم‌‌‌ را عمیق نفس می‌کشیم! عشق... هزار و یك شب به جای عاشق و معشوق... مُحتاجِ آغوش توست! از امشب هزار و یك شب عاشقی با تو ! #به_قلم_غریب برای سیّدِ غریبِ دلم #إنی‌محتاج‌إلیك‌یااباعبدالله #هب‌لی‌دموعا‌للبکاء‌علیك‌یااباعبدالله #ربنالاتحرمنامن‌ذکر‌اباعبدالله

یاخبیراً‌بفقري‌وفاقتي

#زیر_سایه_پرچم #نگران دارم فکر می‌کنم این دست‌ها.. این چرخ خیاطی؛ این سوزن.. حتی این نخِ سرخ... که همرنگ چشم‌های‌ما و اشک‌های توست چه خوشبخت‌اند که... تو انتخاب‌شان کرده‌ای! حتی این میز چوبی که... تن‌ش به تنه‌ی پرچم‌ت خورده باید خیلی حسابی باشد که نگاهت را گرفته.. چه حال خوبی دارند که سوا شده‌اند.. برای میزبانیِ نگاه عُشّاق‌َ برای درد و دل‌هایی که... به زبان نمی‌‌آیند و ... به اشارات نظر ختم می‌شوند! راستش را بخواهی.. این شب‌ها قلمم را غلاف کرده‌ام نشسته‌م اشك اشك که ببینی‌َم.. که نگاه بریزی... در کاسه‌‌ی خالی نوشته‌هایم اما دیدن این چند ثانیه همانا و... یادآوری اینکه این منِ غریب... حتی سر سوزنی -‌ به قدر همین نخ و سوزنی... که به پرچم‌ت گره خورده- نمی‌ارزم که تو نگاهم کنی همانا.. حسین‌جان! امشب فقط خواستم همین را بگویم.. که بدون هیچ استعاره و تشبیه و آرایه‌ای.. من نمی‌ارزم!‌ به کاری هم نمی‌آیم که بخواهی... سرِ لیاقت و این‌ حرف‌ها... انتخابم کنی اما تو... بامعرفت‌تر از این حرف‌هایی سیاهی لشکرت؛ مرا هم بخر ..! نمی‌دانم کِی و کجا دلم گره خورد به تار یکی از همین نخ‌ها.. نمی‌دانم چه زمانی و چه کسی.. مرا #غریب_تو دید و... تو شدی #حسین_من من فقط همین یکی را می‌دانم که نگرانم.. برای مُحرّم‌ت.. برای اربعین‌ت.. نگرانم به پرچم تو .. تو هم نگرانم¹ می‌شوی..؟! #به_قلم_غریب 1.نگران. [ ن ِ گ َ ] : ۱ - نگاه کننده ۲- منتظر ۳ - مشوش پ.ن: هر کدام را دوست داری جایگزین کن؛ معنی می‌دهد؛ آخری بیشتر.. #به_قلم_غریب

#آن «بکش دستی به روی زخم‌های بیشمارِ من که اعجازی که دستت میکند مرهم نخواهد کرد..» شاید هم «شستند به دریای محبت تنِ ما را لیک از رُخِ ما گَردِ غمش پاک نکردند!»