دَشتِ پَروانه‍ ‍‍‌ᥫ᭡

حق ما از این آزادی فقط یه برج بوده؟ همون برج رو هم که بخوای باید از هفت‌خانِ آزمون و حسرت رد بشی

اینجا پلیس ها هم دست پر میان مفت برن دشمنن چون با گان دارن میدوئن هی پشت سرم من با چشم دیدم سفید موی مرد خونمون وقتی گفت دستم خالیه شرمندتم دخترم؛

اگه دارم چیزی میگم چون دلم پر بوده چون دوست دارم منم یه روزی برم دست پر خونه دوست دارم دخترم ببینه جیبم چقد پر پوله حق ما از این آزادی فقط یه برج بوده؟؟

ببخشید نظم خیابون بهم زدم

فشار رومون نیست تومونه

ما اعتراض می‌کنیم با تمام ترسی که به جانمان افتاده برای فردایی که از ما گرفته‌اند و به یاد جوان‌هایی که دیگر فرصت دیدنِ فردایشان را نداشتند صدای ما خاموش نمی‌شود حتی وقتی شنیدنش هزینه دارد

به جای من، یه شاپرک میاد پشت پنجره بدون همیشه یادت تو قلبمه.. بعدِ من، یه ابر میاد رو سرت جمعه‌ها؛ که میباره اشک‌هامو برات..

جلوی مادرش میگیرید بچشو ازش بعد تو دین تون به مردم میگید تر انسان به مادر؟؟؟

کتفم، سال‌ها سنگینیِ تمرین را به دوش کشید؛ حالا زیرِ بارِ درد، آهسته می‌شکند.

حق با تو بود؛ من خیلی بچه بودم...

برام مهم نیست

منم ول کردم دیگه مشتی

حالا چهار بار هم مهمه

سه بار مهمه

دو بار مهمه

یه بار مهمه