دَشتِ پَروانه‍ ‍‍‌ᥫ᭡

خیلی سخته که ندونی اونم دلتنگته یانه؟ اونم به امید رسیدن بهت روزا رو شب و شبا رو روز می‌کنه یان؟ اونم چشم به راهه؟ اونم بغض می‌کنه برات ؟ اونم هر لحظه با هر سرنخ خاطراتت براش زنده میشه و به یادته؟ اونم آینده اش رو با تو تصور می‌کنه؟؟ اونم از همه دعوا ها و حرفایی که زده پشیمونه؟ اونم با خودش میگه کاش بجای بحث های بیخود باهاش وقت میگذروندم؟ با خودش میگه کاش قدر تک تک لحظه هایی که بود رو میدونستم؟ کاش صداشو هک میکردم موقع تماس تو ذهنم؟ می‌دونی؟ وقتی ندونی اونم مثل توعه یان روز به روز مثل شمع آب میشی. اما آدم می‌تواند بلندترین خنده‌ها را داشته باشد و هم‌زمان دلش از اندوه لبریز باشد.

“you’re so quiet” yeah you should be too.

چرا بغض کردم.

00:00

در نامه‌ی ارسال نشده‌اش به او نوشته بود: «آیا شبی هم پیش آمد که تو دلتنگ من بشوی؟»

‏یکی از استعداد هام اینه که می‌گردم بین ۸ میلیارد آدم، غیر قابل دسترس ترینشون رو پیدا می‌کنم برای عاشق شدن.

خنده‌ی فراوان

خدایا کاش حداقل وقتی مهارت استاک کردن‌ رو بهم میدی توان هندل کردن چیزایی که میفهمم رو هم‌ بهم بدی.

تورا پیدا خواهم کرد . شاید در جهانی دیگر

نه آرامشت را به چشمی وابسته کن، نه دستت را به گرمای دستی دلخوش،‌ چشم‌ها بسته می‌شوند ودست‌ها مشت می‌شوند و تو می‌مانی و یک دنیا تنهایی. شب بخیر...

00:00-🩶✨️

وای ارههههه هانیههه😭🤣

فقط وایب اینو میده

دخترهمسایههه شبایهتابستوننننن میومدگاهیییرویهههه بومممم🗣️🗣️🗣️🗣️