آهنگو این داستانا

سقوط با همیم از شمال تا جنوب بالاخره فرو می‌رید تو خون رسیده کاردا به استخون شما می‌رید و ما می‌مونیم شیر و خورشید دوباره می‌کنه طلوع

وای

تو وحشتناک‌ترین کابوس‌هام هم تصور نمی‌کردم روزی مغز انسان کف خیابون ببینم.

هرشب این تیکه که میگه شبای جوونی چه بی‌اعتباره، همش بی‌قراری همش انتظاره رو زندگی می‌کنم.

وای پسر