APAKHTAR

فراغِ‌‌بال و آسودگیِ‌خیال را در زندگی دارا بودن یعنی: ژانر تراژدی را به مثابه تریاک ندیدن بلکه در آن، عمق اندیشه، استدلال، هارمونی و معنا را جستجو کردن اما نقطه مقابل دیدگاه بیان شده، ذهن‌های مُشوش‌اند که قصد دارند با دیدن و شنیدن چنین ژانری به فوران احساس برسند، تا مقداری دردشان تیمار شود . . ☉☾

آلات اندوه، فرو خُفتگی در مآتم را بر انسان مَغموم می‌پروراند و مانند رقص‌ بِسـمِـلِ بدونِ سَر، با‌ دوپایِ‌ رمیده در شآمگاهِ خورشید، به سیاق خروشیده تنآن می‌جهند، چنین‌که: نگاتیو، موسیقی، نگارهایِ غمبار در ذغالِ سُرخِ گُر گرفته دلشان می‌دمد، معنا را توجه ندارند، بلکه برای آرمیدن روحشان، در هر زمان قصد وافری نسبت به تزریق غم می‌کنند، این آدمهایِ ملول گآها عُمقِ معنایِ آثار تراژیک را درک نمی‌کنند، چراکه غمگسارانه در میانِ سه‌گوش برمودا آبی‌کَبودِ مغروق می‌شوند و تنها سرمستانه درد تیره را سر می‌کِشند اما طیف دیگری وجود‌ دارد، آنان ک‌از جآن شادمانند آسایش و رفآه برایشان به‌وفور فراهم است و اندکی عقلانیت برای تأمل دارند و درواقع قِشر بی‌دغدغه محسوب می‌شوند، آثار تراژدیک برایشان صرفا یک استعاره سوگ‌‌ آفرین نیست زیرا خاطرات تلخی را درونشان زنده نمی‌کند که ذهنشان از خط مستقیمِ تمرکزگرایی بر اثر دور شود، بنابراین این چنین افراد در نهایت دقتِ نظر، حریمِ اندوه پرور را می‌شکافند بی‌پروا به‌نآفِ آن رسوخ می‌کنند و به مقصود بنیادی چنگ می‌زنند که معنای زندگی در حُزن نهفته است |

رژیم‌‌ توتالیتر، حکومتِ تمامیت‌خواهِ ايدئولوژیکی که با زورگویی، دیکتاتوری، خشونت بسیار شدید خواهان استیلایِ محض، بر تمامیِ سطوح جامعه به‌سانِ ایجاد محدودیت‌ بر آزادی زندگی شخصیِ افراد‌ می‌باشد و به دنبال آفریدن انسان‌های نوین براساس چارچوب فکری خود است، بطوری که هرتفکر منتقد به چارچوب درعنوان دشمن تعریف می‌شود، توتالیتر با بنا نهادن سیستم‌بقا، بُن‌مایه‌‌یِ اندیشیدن را در عوام خشک می‌کند، تا از زاویه‌یِ سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ریشه‌ها‌یُ حکمرانی خود را پیشرو کند، در واقع منابع‌‌‌ آزاد کاملا قطع و سرچشمه مسموم تبلیغ . . ☉☾

سیاست مُهاجرت‌ اجباری، پُشت‌ پرده‌هایِ رانتی رَقَم خورد، در زمانی‌که مردم به رَقمِ هرچه دویدن باز نیز دیدند اسیرِ جمع‌ و‌ تفریقی‌‌ اند که دو دوتا‌یشان چهارتا نمی‌شود، سیاستمدارانی که قادر نباشند سلطه ارزشی خود را بر مردمانِ دیاری غالب کنند، قالبِ اصالت دارِ فرهنگ بومی را در حراجی عیال‌وار، حلاجی می‌کنند آب رو ‌که قطع کنی، تشنه به سرچشمه میاد . . ☉☾

🪞فلسفه‌ی هنر https://t.me/Philosophyof_art 🔻 کانال «فلسفه‌ی هنر» همراهی‌ست برای آشنایی با مباحث نظریِ هنر؛ ◽️ در این کانال، علاوه بر سه قلمروی اصلی نظریه‌ی هنر: ۱. فلسفه و زیبایی‌شناسی هنر ۲. تاریخ هنر ۳. نقد و ادراک اثر به موضوعاتی مانند: روان‌شناسی هنر، جامعه‌شناسی هنر، تاریخ هنر، اقتصاد هنر، هنر دینی، علم تصویر، معرفی سبک های هنری، پژوهش هنر، بررسی آثار، معرفی کتاب و مقاله نیز پرداخته می‌شود. 📌 عضویت در کانال فلسفه هنر

تهرانیزه کردن، الگویی ناملموس به‌ مثابه نیزه تیزی که بر پیکره فرهنگ‌‌ِ اقلیماتِ متنوعِ ایران فرو می‌آید اکثر نواحیِ مرزی‌سرزمین، دُچار چنبره زدنِ فقر‌ِ حادِ زیرساختی هستند که سبب مهاجرت اجباریِ حاملانِ مواریث بومی، فرهنگ، پوشش،‌ زبآن،‌ منظومه‌فکری گویش، موسیقی فولکلور، نام اصیل، معماری سنتی ادبیات شفاهی، اصل‌ های هویتی، خرد زیسته و . . می‌شود، که استمرار بر چرخه مرکز سالاری درانتها به اِنطِماس بافت فرهنگ بومی می‌انجامد، چرا که سیاست تهی‌سازی پیرامون به نفع کلانشهر، مصادره کننده نه کالبد آدمی، بلکه تثلیثِ خِرد، ایده و ابتکار است، زمانی که این سه‌گانه خراش بردارد و مورفینِ تهرانیزه در شاهرگ آدمی رسوخ کند، جَلدِش‌می‌شود خراشی‌ از جِنس تعصبات کور و مورفینی از جوهره انعطاف و درچنین حالتی شالوده این تفکر درسیستم ذهنی آغاز می‌شود که بعدها می‌توان از آن به عنوان پاشنه‌ آشیلِ فرهنگِ‌های بومیِ اصیل یآد کرد، گذشته ایران که درگذشته فرهنگ به‌سانِ جُز به کُل منسجم شناخته می‌شد، اما در حال‌حاضر به‌سان کُل نسبیِ مبتذل است، برای صحه بر استدلال استناد می‌‌کنم به پوشش، نام‌‌ها، موسیقی، معماری و اصالت دورانِ معاصر ایران که تیران بسیار خورد و جگر سوخت |

🪞فلسفه‌ی هنر https://t.me/Philosophyof_art 🔻 کانال «فلسفه‌ی هنر» همراهی‌ست برای آشنایی با مباحث نظریِ هنر؛ ◽️ در این کانال، علاوه بر سه قلمروی اصلی نظریه‌ی هنر: ۱. فلسفه و زیبایی‌شناسی هنر ۲. تاریخ هنر ۳. نقد و ادراک اثر به موضوعاتی مانند: روان‌شناسی هنر، جامعه‌شناسی هنر، تاریخ هنر، اقتصاد هنر، هنر دینی، علم تصویر، معرفی سبک های هنری، پژوهش هنر، بررسی آثار، معرفی کتاب و مقاله نیز پرداخته می‌شود. 📌 عضویت در کانال فلسفه هنر