matcha coke espresso for two

یک ماهه زیر بمبارونیم و هفته‌ای ده دقیقه با جاکشی اینترنت داریم ولی هنوز حرف‌های مادرجنده‌های سیم کارت سفید که دارن کسشر میگن از هر چیزی سخت تره. خفه شید بمیرید دیگه خسته مون کردید.

خستم و این وصلی رو دوست ندارم. تمام سازوکارهای مقاومتیم از هم پاشیده و جوهر‌ه‌م مکیده شده. با این حال بارون قشنگی بارید و یک ساعتی تو بالکن کتاب خوندم. فکر نکردم اگر موج و موشکی بیاد چی میشه. دوست داشتم به زندگی برگردم. زندگی چه زندگی؟ سخته و زوره و نمیخوام باورم شه که همش اینه. که در ۱۹ سال زندگی چندبار همین چرخه رو گذروندم و از پشت میز پرت شدم وسط موشک و گلوله. سخته و زوره و نباید همین باشه. حتی اگر فقط بتونم شعار بدم، دوست دارم بدم و تکرار کنم و انقدر تکرار کنم که باورم شه. که ما میتونیم و قوی هستیم و با این بادها نمیلرزیم. «تمامی خون رگانم را من، قطره قطره گریستم تا باورم کنند.»

نوروزمون پیروز. 🥂🫂

شبتون بخیر بچه‌های نازم. به سختی و به کمک دوستم وصل شدم و نمیدونم کی قطع میشم. نمیدونم چه زمانی پیامم رو میبینید ولی میخوام بدونید که یادتون نره نوبهار رو جشن بگیرید. یادتون نره ما از کجا اومدیم و فرزندان چه کسانی هستیم. در آخر هم یادتون نره فردا که بهار آید، آزاد و رها هستیم. مراقب خودتون و خانواده‌هاتون باشید، همدیگه‌رو محکم بغل کنید و نذارید ترس، امید رو ازتون بگیره. ما همین یکی رو داریم.

جنگ قبلی نوشته بودم بعد از تموم شدنش میشینم و یک دل سیر گریه میکنم. بعد از این جنگ باید بشینم و بنویسم. و به مغزم بفهمونم میتونه بدنم رو بلند کنه.

«یک زیست کوتاه است برای گذر به سمت پایانی نه چندان تاثیرگذار.»

چس مقدار وپن خریدم بیام واچ لیستم رو پیدا کنم

وضعیتمون جنده‌ایه دوستان بخوام خلاصه بکنم.

عزیزان من سالم و امیدوار بمونید.

🍻

امیدوارم زیدم و تمام سرباز‌ها سالم بمونن:(

اگه نت قطع شد یادتون باشه که ک م تجزیه‌طلب

دوستان باز قضیه جدی شد. خلاصه همون قضیه‌ی اگر چیزی شد بدونید که دوستتون داریم و فلان.

«ما تلاشگر بودیم، شجاع، جسور، پر از رویا، آرزومند، امیدوار. ما تا آخر سمت زندگی ایستاده بودیم.»

«به ستاره‌ها فکر می‌کنم.»

«مهلت ده روزه»

«دور بعدی مذاکرات»

ما دیگه حتی حوصله دیدن خودمون هم تو آینه نداریم چه برسه به استوری شما از خودتون.

دوستش نوشته مهرداد تازه کار جدید پیدا کرده بود.