" حے لایموت¹²¹ "

شبِ هفت تو از راه رسیده ... یادت هست ؟! به ساعت نمی‌کشید دوری من و تو حالا امّا هفت شب است که جایِ خالی تو امان از جایِ خالیِ تو ... می‌بینی چه شب هفتی شده؟ یکی دارد لالایی می‌خواند ... یکی خاك را به آغوش گرفته و «وا لیلا وا لیلا» می‌گوید ... یکی هم محزون دم گرفته و «واویلا ... واویلا ...» می‌گوید ... خاتون سه‌ساله‌ات روی خاك عکس بابا می‌کشد من هم به خاك نشسته‌‌م حسین ! از همان ساعتی که خاك به مویت نشست و روی تن بی‌سرت خاك ریختند خاك بر سرم شد‌‌ ! از میان عزایت مانده چهلُم فقط قرار ما امّا بماند سرِ خاك‌ .. و نماند الهی داغ اربعین‌ ات به دل هرکه تو را دوست دارد و دلش برای رسیدن به سرِ خاک تو پر می‌زند ...

نام ِهر کَفتار و ابلیسی ، نباید شَه نهاد ؛ تا ابد جاوید شاه ِ هر دو عالم حیدر است:)

از بند بندِ پیکرم اسمِ تو می‌آید برون؛ لالا‌ نگفته مادرم، گفته به گوشم یا علی! 🍇110

آخرش هم غیرتِ زنانِ بنی‌اسد به جوش آمد و پایِ بوریا را به دلِ تاریخ کشاندند ... دارم فکر می‌کنم آدم چطور به دلش بفهماند که شاه عالم ... لابه‌لای یك تکه حصیر به خاك سپرده شد و تمام!

شیدای کربلا شدم خرابِ روضه‌ها شدم نمیدونم چجوری شد فدای این آقا شدم... ❤️‍🩹

سوزش چشم من از لذت زیبایی توست...! خیره بر تو شده ام پلک زدن یادم رفت :)

قتل حسین نقشه‌ی شوم سقیفه بود؛ تیر و کمان و نیزه به دست خلیفه بود !

هیئت تمام شد... همه رفتند و تو هنوز گوشه‌ای گریه می‌کنی یا صاحب الزمان 💔

جمعه‌ها یک جور دیگری دلتنگت می‌شوم ؛ انگار غروب این روز بیشتر از همیشه یادآور غربت مردی است که سال‌هاست ... وحیداً، فریداً، طریداً، غریباً در میان ما نفس می‌کشد و سهمش از این همه چشم، هنوز انتظار است. مولای من! گاهی به این فکر می‌کنم که در این سال‌های طولانی، چند بار از کنارمان گذشته‌ای و ما تو را نشناخته‌ایم؛ جمعه که می‌شود، دلم فقط برای نیامدنت نمی‌گیرد؛ برای تنهاییِ تو می‌گیرد برای غربتی که قرن‌هاست بر شانه‌های آخرین یادگار خدا سنگینی می‌کند...