euzahra...

یه حقیقت تلخ: چرا هودی‌ها و تیشرت‌های بخش مردونه همیشه خفن‌تر، ساده‌تر و باکیفیت‌ترن؟ همیشه وقتی میرم سمتشون یه استرس ریز دارم که نکنه فکر کنن اشتباه اومدم! ولی خب، وقتی جنس و رنگشون انقدر خوبه، آدم نمیتونه نادیده‌ بگیره. فکر کنم فقط منم که چشمم پشت ویترین بخشِ مردونه می‌مونه و از اضطراب اجتماعی کمتر سراغ هودی ها میرم:)

تلخی قهوه رو به زور هضم میکردم حالا کلا مزه قهوه میده :)))

گاهی اوقات فقط لازمه وایستی، از همه فاصله‌بگیری و فقط و فقط حواست به خودت باشه. هرچند آدم‌های اطرافت همیشه راهی پیدا می‌کنن که رو اعصابت مانور بدن و نذارن آروم باشی… گاهی اونقدر با خودت فکر می‌کنی که: مگر من چی کم دارم که نمیشه؟ به نظرم سخت‌ترین کارِ دنیا، همین صبر کردنه. این روزها اونقدر دارم صبوری می‌کنم که دیگه حتی نمی‌دونم آخرِ این مسیر قرار چی بشه، فقط دارم صبر میکنم…🍂

کافیه به چشمام استراحت بدم عینک و دربیارم اگه اون لحظه کسی باهام حرف بزنه کر میشم. شنوایی و بیناییم مختل شده

نمیدونم چقدر بدرد میخوره ولی شاید موقع انتخاب رشته مناسب باشه.

اردبیل، شهر آرومی و از نظر امنیت خوبه نهایت ترافیکاش بیشتر از10دقیقه نمیشه و از این نظر خوبه.

از نظر هزینه و قیمت نسبت به جاهای دیگه خیلیی مناسبه. امکاناتش هم خوب و متوسطه اما خب به شهرهای تهران و... نمیرسه.

فقط هواش سرده اگه آفتاب هم دربیاد هوا یکم سردی داره و تابستوناش قشنگه (پس همیشه لباس زمستونی باید باهات باشه)

نژادپرست نیستن خیلی مهمون نوازن و اگه ترکی صحبت نکنی و فارسی حرف بزنی به راحتی جوابتو میدن و ممکنه بعضیاشون لهجه داشته باشن اما خب کارتو راه میندازن.

از بابت آدرس پرسیدن نمی پیچونن، چون خیلی جاها دیدم ادرس میپرسی میبرتت کویر...

به عنوان یه دانشجو، کافه های سنتی و مدرن وکلاسیک خیلی زیاد داره.

و با شهرستاناش که جاذبه های بومی وگردشگری داره اگه به عنوان تفریح روز جمعه حساب کنی دیگه خیلی باشه 1.2ساعت و... شاید دیده باشین پل معلق شیشه ای هیر، پل معلق چوبی مشگین شهر، اب گرم های معدنی سرعین، اسالم خلخال،فندقلو نمین و به حیران و آستارا هم نزدیکه.

اما داخل خود اردبیل تنها فضای توریستی و اوقات فراغت شورابیل هست میتونین سرچ کنین ولی از نزدیک خوشگله و جدا از هرچی دانشگاه هاهم خیلی بهش نزدیکه و لاین پیاده روی، دوچرخه سواری، وسایل بازی و ... داره

حلواهای سیاه هم خوبه به عنوان تفریح میشه عالی قاپو رفت و بقعه شیخ صفی هم تو عالی قاپو هست و خیلییی قشنگه.

از نظر کتابخونه زیاد هست کتابخونه مرکزی هم نزدیک دانشگاه هست و اطرافش خیلی سرسبز و روبه روش هم دریاچه دیده میشه و...

فقط یکم روی ازدواج حساسن اگه به عنوان ازدواج هم میخواین نگاه کنین یکم مشکل سازه.

برای دانشگاه های علوم پزشکی و دندون و مهندسی و... نزدیک کتابخونه و شورابیله برای تایم استراحت کلاس خوبه اما پرستاری و مامایی دوره داروسازی هم مرکز شهر هست به بازار نزدیکه و دوتا کتابخونه نزدیکش هست

از نظر امکانات داروخونه و درمونگاه هم اکثر جاهای شهر دیده میشه

تاهمین چند ماه پیش هروقت تست میزدم اولین کاری که میکردم نوشتن این متن بود وکنارش یه تاریخ به عنوان لحظاتی که گذشت… اما ایندفعه برام یه حس مبهمیه که تا الان نتونستم بهش برسم:)

پارسال از یکشنبه شروع کردم، ولی امسال از چهارشنبه… نمی‌دونم چرا، انگار اگه از شنبه شروع کنم یه جور بدعادت‌شدن و عقب موندن رو حس می‌کنم. الان دیگه وقتشه یه تکونی به محیط اطرافم بدم،اتاق رو تمیز کنم، لباس‌ها رو اتو کنم و یه دوش حسابی بگیرم. حتی می‌خوام کتاب‌ها رو از کتابخونه بیارم و یه گوشه مرتب بچینم تا بعدا کارم راحت‌تر باشه. راستش ته دلم هم میگم شاید بهتر باشه یه رشته ای بخونم کنارش برای کنکور هم بخونم،نهایتش یه سال محرومیت میشه، اما حداقل آب از آسیاب بیفته و خانواده هم کمتر گیر بدن. یا شاید هم اگه رتبمو خیلی کمتر بگم، نظرشون جلب بشه و برم سراغ فتوشاپ کارنامه! واقعا نمی‌دونم چی میشه، هر چیزی که هست یه ماه طول می‌کشه، پس تصمیم گرفتم یه ماه زودتر شروع کنم. شب‌ها هم زود بخوابم،چون الان دیگه خیلی بدعادت شدم و تا ۹ صبح می‌خوابم. خدا کنه بتونم صبح زود بیدار بشم…)

جدا از هرچی این درختا تو پاییز یه وایب دیگه دارن:)

ولیی عاشقق اینجااامم پیاده روی یه جور دیگه میچسبه

با پیاده روی سریعتر لاغر میشم تا با این یکی ورزش ها

ولیی بعضی حرفاا خیلی قلب میشکونه مجبوری فقط به تظاهر بخندی

تنها آرزوم فقط اینه اگه قراره قبول بشم فقط جایی دور از شهرمون قبول بشم از همه و همه کس دور بشم شده 4 سال فقط با ذهنیت آروم زندگی کنم نه اینقدر تنش روانی

واقعا سختهه

و الان تنها کارشون رسیده به تهدید

من نمیتونم با این حرفا کنار بیام

به قول خانواده سن ازدواجم گذشته گل بگیرن هرچی رسمه پای کتاب میشینم انگار چی میشه

اگه قراره عمر من بره بزار بره اگه قراره سنم بره بالا بزار بره آره منتظر بودم18 سالم بشه، شد اما چشم بهم زدن داره میشه20 چیکار کنم؟ من نمیتونم با عذاب وجدان زندگی کنم من نمیتونم با حسرت زندگی کنم خیلی بلاتکلیفم...

تنها چیزی که تو ذهنم ذره ای گذر نمیکنه ازدواجه اماا انگاری ذهن خانواده فقط اینه

هرکی گفته خونواده مهم نیست اشتباه میکنه همه جااا مهمه حتی برای آیندت هم خیلی نقش دارن میتونن یه حامی باشن یا مانع

سال سوم کنکور، اما این بار نه با ترس، نه با دلهره،بلکه با اشتیاق برای شروع. این لحظاتِ قبل از طوفان همیشه برام شیرینه، مخصوصا با عطر قهوه و طعم کیک دست‌ساز خودم. 😀 انگار این بار همه چیز قراره جور دیگه‌ای پیش بره. اولین کیکی که پختم و انقدر خوب شد، شد نمادِ این شروع جدید. دست مریزاد به خودم برای این حالِ خوب و این آرامش. این کتاب هم تموم بشه و بریم برای یک شروعِ جدی. 📖☕️