euzahra...
رفتن به کانال در Telegram
اینجا کمی از زندگیست، آنطور که من میبینمش، میخوانمش و دوستش دارم...) @euzhrabot
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
372
مشترکین
+324 ساعت
+47 روز
+9630 روز
آرشیو پست ها
370
از جشن تکلیف که این چادر و تسبیح شدند همدم روزهایم، یاد گرفتم که چطور با یادگاریها زندگی کنم.
یادم است آن روزها چادر برایم خیلی بلند بود، اما چون هدیه بود، دست رد به سینهاش نزدم.
بزرگ شدم، قد کشیدم و یکجایی به خودم آمدم و دیدم چادر درست اندازه تنم شده… همانجا بود که فهمیدم دارم آرامآرام به بزرگسالی قدم میگذارم.
تار و پود این تسبیح که گمانم هدیهای از حرم حضرت معصومه است، برایم از هر تسبیح نویی لذتبخشتر است.
اینها شاهد لحظههای تنهایی مناند، هر چیزی که باعث میشود با خدا خلوت کنم، برایم حکم یک امام را دارد.
اینها، بیشتر از هر انسانی، مرا آرام میکنند.
آدم وفاداری هستم، مخصوصا به آرامشهایی که از کودکی همراهم بودهاند.
21 سپتامبر, 13:04
370
همین حرف شب امتحان دینی امسال بود
و واقعا منو سوزوند نمیتونستم چشم ببندم به تلاش یه سالم و نمرمو خراب کنم و موفق شدم
21 سپتامبر, 07:54
370
بی دلیل پل خراب شد وچندین دفعه تلاش کردم
فقط آخرین حرفش این بود
هردفعه که قهر میکردیم اصلا نمیخواستم باهات دوست بشم اما خودت تلاش میکردی قهرامون طولانی نشه:))
21 سپتامبر, 07:53
370
یکم سختیش تو گالریه از گریه گرفته تاخنده و مسخره بازی وهزاران چیز دیگر
21 سپتامبر, 07:52
370
همیشه همه چی تو ذهنم هست دوست دارم خوشحالی بقیه رو ببینم
اما خب کسی این کارو برام نمیکنه
نمیدونم کار درستیه یانه
شاید تا همین پارسال آخرین تبریک تولد میشد
اما دیگه نمیخوام فکر کنم
21 سپتامبر, 07:51
370
از بچگیم فقط تاوان مهربون بودنمو میدم تو همه جا فرقی نمیکنه آشنا باشه یاغریبه
کافیه بدون مهربونی دیگه تموم شد
و من فقط با دل شکسته ی خودم آرومم
به خانواده هم دم نمیزنم و با خودم حبس میکنم
21 سپتامبر, 07:50
370
واقعا نه خودم
همیشه برای خانوادمم سواله چرا اینجور کرد
از قضا یه ماه پیش باباش به بابام زنگ زده بود دعوت کرده بود خونشون
مامانم میدونست دیگه باهاش در ارتباط نیستم و اینقدر حرفا زده که دلم شکسته حتی نمیخوام ببینمش
مانع شدم نریم:)
21 سپتامبر, 07:48
370
خانواده که هیچ خاله هام ، داییام تا جایی که میتونستن کمکشون میکردن
اخه اینجا غریب بودن و هیچکس و نداشتن
رفت وامد ها به کنار
اینجوری بود دیگه خونه ی همدیگه میرفتیم میخوابیدیم:)))
21 سپتامبر, 07:46
370
همه ی قضایا به کنار...
از اون روز تابه حال واقعا نمیتونم به هیچکس اعتماد کنم
نتونستم بعد7 سال ذات یه نفرو بشناسم
و فقط تو خوشیا و سختیا به یادتن کافیه همه چی اوکی شه دیگه اسمت هم یادشون نمیاد:)
21 سپتامبر, 07:45
370
با یکی بیشتر از7 ساال دوست صمیمی بودم بدور از همکلاسی
اما همیشه هزاران سوال تو ذهنمه چرا
و خب اونا شهرشون وعوض کردن ورفتن
وقتی پیام دادم حالشو بپرسم گفت دیگه هیچ دوستی مثل من تو ذهنش نیست که دیگه هیچوقت مزاحمش نشم
ماه ها از این اتفاق گذشته و امروز تولدشه...
21 سپتامبر, 07:38
370
استراتژی برنده: تخمه + بازی دورنا با داداش:)
تخمه جلودارم باشه، من آمادهی بردنم!
21 سپتامبر, 05:42
370
چه خوب بود که آدمی میتوانست وقتی درد و مصیبتی دارد ماهها بخوابد و چندین ماه بعد آسوده و تازه نفس از خواب برخیزد؛
اما هیچکس نمیتواند چنین کاری بکند. باید بیدار ماند و درد کشید و با دردهای خود کنار آمد.
-رولان
21 سپتامبر, 04:43
370
گذر زمان ثابت میکند که آدمها، گاهی بیآنکه بدانی، جسارتت را به یغما میبرند تا تو را در چنبرهی حقارت گرفتار کنند.
شاید دیر به این نقطه برسی، اما حقیقت تلخیست که غریبهها امنترند.
غریبه، بهخاطر نشناختن و نان و نمک نخوردن، هرگز نمیتواند آنطور که یک آشنا خنجر میزند، تو را به نفرین بکشاند.
امان از آشنا… که زخمهایش نه از روی بیخبری، بلکه از روی شناخت است.
در گوشه تنهایی، عالمی دارم
که از آن نه وحشتی است و نه خوارم
20 سپتامبر, 16:24
370
ای قلم دست خواجه را شایی
که بدان دست نامدار شوی
چون تو را دست خواجه بردارد
با همه عزّ و افتخار شوی
خَلق را از هنر پیاده کنی
چون بر انگشت او سوار شوی
20 سپتامبر, 10:30
370
ای خداوندی که دیدار تو را عالَم همی
از سعادت هر زمانی مژده ی دیگر دهد!
جز به عدل تو نپرد هیچ مرغ اندر هوا
مرغ را گویی همی عدل تو بال و پَر دهد
در صلاح دین و دنیا آفرین و شُکر تو
بهتر از پندی که عالَم بر سر منبر دهد
20 سپتامبر, 10:29
370
فریاد من از این فلک آینه کردار
که آیینه ی بخت من از او دارد زنگار
آسیمه شدم هیچ ندانم چه کنم من
عاجز شدم و کردم بر عجز خود اقرار
از گنبد دوار چنین خیره بمانم
بس کس که چنین خیره شد از گنبد دوار
20 سپتامبر, 10:27
