پالِــت گُمشـدهـ ࢪُنِسـانسnew
رفتن به کانال در Telegram
✦ 𝚴o si𝘨n 𝛅hould b𝛜 rem𝛐𝛎ed from its 𝚶riginal fr𝛂me!! 2 talk me : t.me/HidenChat_Bot?start=7229125701 جواب چالش ها @challeng_check
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
486
مشترکین
-424 ساعت
-347 روز
+1730 روز
آرشیو پست ها
Repost from N/a
somewhere between the 𝒈𝒓𝒆𝒆𝒏 fields, the soft breeze, and little bubbles floating into the sky, seven boys made the world feel a little more 𝒎𝒂𝒈𝒊𝒄𝒂𝒍.🌱໑ ݁༝ ۫ ׅ. there's something 𝒃𝒆𝒂𝒖𝒕𝒊𝒇𝒖𝒍 about seeing them like this, surrounded by nature, chasing bubbles like little pieces of happiness, reminding us that even the simplest moments can become the sweetest 𝒎𝒆𝒎𝒐𝒓𝒊𝒆𝒔. maybe that's what makes them so special; they turn ordinary days into something we wish we could stay in 𝒇𝒐𝒓𝒆𝒗𝒆𝒓.𓂃꩜🌳🫧
23 اکتبر, 06:20
24 اکتبر, ~09:47
Repost from عـمارتِخونـینـ
𝖠︎𝖱︎𝖢𝖧𝖨︎𝖵𝖤︎ // 2510
ㅤ 𝖦𝗈𝗅︎𝖽 𝗈𝗋 𝗇︎𝗈𝗍, 𝗁︎𝖾 𝗆︎𝖾𝖺𝗇︎𝗌 𝗆︎𝗈𝗋𝖾 𝗍𝗁︎𝖺𝗇︎ 𝖺𝗅︎𝗅︎
23 اکتبر, 06:20
24 اکتبر, ~09:47
Repost from 𝓒𝘩𝘢𝘯𝘯𝘪𝘦'𝘴 𝓡𝘰𝘰𝘮
از کریستوفر چان، نامه ای که هیچقوقت به صاحبش نخواهد رسید.
هیونجین عزیزم، متاسفتم که گاهی اوقات بد اخلاقی میکردم دست خودم نبود... به خاطر درد سرطانی بود، واقعا عذابم میداد و نمیتونستم واکنش نشون ندم... گاهی اوقات تا مرز مرگ میرفتم ولی به خاطر ستاره های امیدِ چشم های قشنگت میجنگیدم تا روزی که فهمیدم دیگه نمیشه... دکترا امید زندگیم رو از من گرفتن، اونا، اونا بهم گفتن "متاسفیم، ولی سرطان خیلی پیشروی کرده و نمیشه جلوش رو گرفت" خیلی ازشون خواهش کردم شاید یه امید کوچیکی باشه، من نمیخوام چشمای شیرین عسلم رو اشکی و ستاره هاش رو خاموش کنم... اونا جواب رد بهم دادن هیونی، خنده دار نیست؟ نمیدونم شیرینکِ من... امیدوارم وقتی این نامه رو پیدا کردی من دیگهنباشم، هم خونه ای محبوبت این نامه رو داخل صندوقچه عزیزش دفع میکنه هیونی.. قرار نیست این رو ببینی، امیدوارم. دوستت دارم و متاسفم که نتونستم این رو بهت بگم. میدونی چیه؟ گاهی اوقات آدما از شنیدن یسری جوابها، از گفتن حرف هاشون میترسن. منم از شنیدن جواب نه از تو، از اعتراف دوستت دارم میترسیدم عسلکم. الان میگم، دوستت دارم تنها عزیزِ زندگیم.Chan’s untolds to his lover, Hwang Hyunjin. 16 𝑂𝑐𝑡𝑜𝑏𝑒𝑟 2026, 10:11
23 اکتبر, 06:20
24 اکتبر, ~09:47
Repost from N/a
من برایش از عشق گفتم تا شاید عاشقم بخواند، اما او در تمام واژههایم، تنها خورشیدش را میدید؛ و دریا چه ناآگاهانه، احساسی را زمزمه میکرد که هرگز سهمش نبود.
من برایش از عشق گفتم، به امید آنکه روزی، میان تمام واژههایم، نام مرا بهجای عشق صدا بزند؛ به امید آنکه شاید روزی بفهمد تمام آنچه از دوست داشتن میگویم، اعترافیست که جرئت گفتنش را ندارم. اما نمیدانستم من در تمام آن لحظهها، تنها آینهای بودم برای انعکاس احساسی که او به خورشید داشت. من از عشق میگفتم و او، بیآنکه بداند، از چیزی حرف میزد که هرگز نمیتوانست مرا در آن جای دهد. من در واژههایش دنبال نشانی از خودم میگشتم، در نگاهش به دنبال جرقهای که ثابت کند شاید من هم برایش کمی بیشتر از دیگرانم؛ غافل از آنکه تمام آن گرما، تمام آن شوق و تمام آن ستایش، از آن خورشیدی بود که در آسمان او میدرخشید، نه دریایی که در تاریکی دوست داشتنش میسوخت. چه تلخ است که آدمی تمام جانش را در وصف عشق کسی بریزد به امید آنکه روزی مخاطب آن عشق شود ؛ اما در پایان بفهمد تمام آنچه شنیده، تنها روایتی بوده از دوست داشتن دیگری.
23 اکتبر, 06:19
24 اکتبر, ~09:47
Repost from N/a
23 اکتبر, 06:18
24 اکتبر, ~09:47
