The last of us

گفت:اين باران هم به خاطر من مى بارد. امّا نمیدانم خودم بخاطر چی زنده‌ام. «سمفونی مردگان|عباس معروفی»

مرا به آسمانى با چهل خورشيد تشبيه كرده بود. خودش رابه شبى كه ماه ندارد. مرا به يك درخت پر شاخ و برگ كه سايه دارد، خودش را به درختى كه ريشه‌اش پوسيده. مرا به قله سفيد سبلان، خودش را به ويرانه‌هايى كه هيچ گاه مهمان نداشته است، ويرانه‌هاى هميشه شب. حالا هم بدتر از ويرانه. «سمفونی مردگان|عباس معروفی»

دو پرتقال در يك بشقاب گذاشتم و به دست آيدين دادم.گفتم:«و اگر آن آدم كسى باشدكه تو را به سكوت تشويق مى كند، تنهايى تو كامل مى شود.» گفت:جز اين نمى تواند باشد. «سمفونی مردگان|عباس معروفی»

احساس مى كردم وقتى آدم تنها مى شود، تمامى غم دنيا در وجودش خيمه میزند. احساس مى كند آن قدر از ديگران دور شده كه ديگر هيچ وقت نمى تواند به آن ها نزديك شود. میبيند ميان اين همه آدم، حسابى تنهاست. يعنى هيچ كس را ندارد. آن شب دلم میخواست شادی‌ام را با اون نصف کنم مثل یک سیب از وسط نصف کنم تا هرکدامش را که خواست بردارد.و او شاید این چیز‌ها را میدانست و به من بروز نمیداد. «سمفونی مردگان|عباس معروفی»

به من اون نوری که بهت ختم بشه را نشون بده!

شاید یه روزی تو دنیای دیگه دوباره همبازیم شدی.🖤

که اندر شب تیره خورشید بود جهان را ازو دل پر امید بود🤍🕊️

دیگه پیدا نمیکنم!

نجات دهنده‌های وسط امتحان میان ترم:

امیدوارم ۲۰۲۶ همون سالی باشه که فکرشو می‌کنیم.

برام از طلوع‌هایی بگو که بدون الارم بیدار شدی.

این تصویر منا یاد حدیث میندازه.عکسش گرفتم برات بفرستم و بگم چقدر دلم برات تنگ شده و چقدر بو عطرت به مشامم رسید،برگشتم پیدات کنم ولی نبودی.♥️

که جهان گاه چنین گاه چنان میگذرد.

از غروب امروز بگو.

برای من از دلخوشی‌های کوچیکت بگو.

از پاییز و برف و دست‌های تنهات بگو.