💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ گُم‌نَام💐
رفتن به کانال در Telegram
جَهِشِ دِل / آوَاِیِ گُم‌نَام اینجا دل می‌جهد تا خاموش نماند؛ آوا اگرچه گم‌نام است، اما حقیقتِ جان را نجوا می‌کند. مالک _ کانال.. آوَاِیِ گُم‌نَام.. آغاز فعالیت.. 1404 / 8 / 19..
نمایش بیشترإيران138 425دسته بندی مشخص نشده است
279
مشترکین
+324 ساعت
+27 روز
+630 روز
آرشیو پست ها
مخلوق، خود غرقِ ضعف و فرسودگی‌ست؛
دل بستن به آدم‌ها، تکیه کردن بر دیوارهای ترک‌خورده‌ی این جهان است… با خدا باش، که تنها حقیقتِ بی‌سقوطِ این روزگار است...
#آوای_گم‌نام..🍃
با نیکِ بِد خَلقِ جَهان کار نداریِم، ما یار نداریم...
شنیدم، جالب بود...🥀این آهنگ..
در عیدِ دیگر حضور نداشتم، دیر آنلاین شدم…
اما در این عید شاید اینجا باشم...
بارها خواستم...
باز هم رفتن را انتخاب کنم؛
برای مدتی طولانی، دور از همه‌چیز و همه‌کس…
اما نشد...
این‌بار، برخلافِ تمامِ خستگی‌ها، ماندن را انتخاب کردم.
شاید هنوز چیزی، هرچند کوچک، مرا به اینجا بند زده است...اما اگر روزی صبرم از مرزِ تحمل عبور کند، خواهم رفت…بی‌خبر، بی‌صدا، درست شبیهِ آدم‌هایی که آرام می‌شکنند و کسی صدای فرو ریختن‌شان را نمی‌شنود....
هنوز حضور دارم...🫀
چشمانم خسته از خشم‌های فروخورده‌اند، آتشی خاموش در عمقشان می‌سوزد که نه مجالِ فریاد دارد و نه توانِ خاموشی....🖤
Repost from ندای اسلام ☝❤
نصیحت اول و آخر: نمازت را خوب و زیبا بخوان، سجده‌هایت را طولانی کن، نفسی عمیق بکش، قرآن را با تدبر بخوان و خداوند متعال را بسیار یاد کن. و یادتان باشد این دنیا می‌گذرد و ماندنی نیست و هیچ‌کس نمی‌داند روزهای آینده چه رخ خواهد داد.
وقتی این متن را نوشته بودم، انتقاد شد که
کفر نوشته‌ای…
اما بعضی واژه‌ها، پیش از قضاوت، آگاهی و فهمِ عمیق می‌خواهند....🖤
تو را
به وسعتِ نمازم دوست دارم؛ عشقی که عادت نیست،
تعهد است، پابندی‌ست...آرام و مداوم.
در هر آیه‌ای که لب می‌جنبانم، در هر سوره‌ای که از دل می‌گذرانم، در هر رکعتی که قامت می‌بندم،
یاد تو بی‌صدا در جانم قد می‌کشد.
در سجده‌ها که پیشانی‌ام به خاک می‌رسد،
و در رکوع که غرور از شانه‌هایم می‌افتد،
دوست‌داشتنت خالص‌تر می‌شود؛ بی‌ادعا، بی‌طلب، بی‌هیچ ترسِ از دست دادن.
به همان اندازه که به نمازم وفادارم، به تو نیز وفادارم؛
نه با هیجان، که با یقین. هرگاه دلتنگی سنگین می‌شود،
به نماز پناه می‌برم؛ چون این عشق مرا نه از خدا دور می‌کند، که به او نزدیک‌تر می‌سازد.
در دعاهایم نام تو آرام جاری‌ست؛ و خواستنِ تو را
نه از سرِ خواهش، بلکه با اطمینان
به خدایم می‌سپارم، میان زمین و آسمان استوار نگه می‌دارد...
#آوای_گم‌نام..🍃
#هوای_دلتنگی...🍂
همه‌ی شماهایِ که با یک لایک، یک واکنش، یک واژه یا حتی با حضورِ خاموش‌تان کنارِ من ماندید؛
باور کنید، بیشتر از آن‌چه فکر می‌کنید در دلگرمیِ این مسیر سهم داشته‌اید.
چه نویسنده‌هایی عزیز که با فهمِ عمیق‌شان به واژه‌ها جان دادند...
چه بانوهایی که با لطافتِ حضورشان، این فضا را آرام‌تر ساختند،
و چه محترمینی که با احترام و حمایت‌شان، باعث شدند هنوز با دل، نوشتن را ادامه بدهم…
شما فقط دنبال‌کننده نبودید؛
بعضی از شما، در روزهایی که واژه‌هایم خسته بودند، دلیلِ ادامه یافتنِ همین صفحه شدید.
خواستم از تهِ دل سپاس بگویم؛ چون زندگی فانی‌ست و ما از فردا هیچ نمی‌دانیم.
شاید روزی این واژه‌ها بمانند و من نباشم؛
اما ردِّ مهربانیِ شما، میانِ همین جمله‌ها نفس خواهد کشید...شاید سال‌ها بعد، کسی این سطرها را بخواند و نداند پشتِ آن‌ها چه دل‌هایی، بی‌صدا کنارِ هم ایستاده بودند....
و این، برای من زیباترین شکلِ ماندگاری‌ست…
این‌که انسان، در حافظه‌ی چند قلبِ مهربان، آرام و بی‌ادعا باقی بماند....
🫀🍃
#آوای_گم‌نام..🍃
Repost from 💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ گُم‌نَام💐
چقدر سخت است،میان واژه‌ها و ادبیات،
او را به یاد آوردن؛
وقتی هر شعر بوی تو را می‌دهد
و هر کلمه زخمی تازه باز می‌کند…
من در میان این جهانِ بی‌رحم، به تو فکر می‌کردم، به کسی که از زمین تا آسمان با من فرق داشت،
اما من
این فاصله‌ها را دوست داشتم. من فرق‌ها را نادیده نگرفتم؛ قربانی‌شان شدم، خودم را آرام‌آرام خرد کردم
تا تو در قلبم جا بگیری.
من شکستم، تا تو قوی بمانی،
من خاموش شدم، تا تو شنیده شوی،
من گذشتم تا تو بمانی…
اما تو نه ماندی، نه دیدی، نه فهمیدی..
که این دل با هر شکست کم‌کم از نفس افتاد…
و حالا من مانده‌ام و واژه‌هایی که هر شب نام تو را
گریه می‌کنند…
#آوای_گم‌نام..🍃
#هوای_دلتنگی...🍂
دیگر همانیِ پیشین نیستم؛
روزگار از من عبور کرد و آن‌چه برجا گذاشت، سکوتی‌ست سنگین که حتی خودم هم به‌سختی می‌شناسمش....🖤
#آوای_گم‌نام..🍃
شب، پناهِ تمامِ آدم‌هایی‌ست که دردهایشان را در روشناییِ روز پنهان می‌کنند...
شب‌تان پر از آرامش الهی..🤲🏻🫀
