💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ گُمنَام💐
کانال بسته
جَهِشِ دِل / آوَاِیِ گُمنَام اینجا دل میجهد تا خاموش نماند؛ آوا اگرچه گمنام است، اما حقیقتِ جان را نجوا میکند. مالک _ کانال.. آوَاِیِ گُمنَام.. آغاز فعالیت.. 1404 / 8 / 19..
نمایش بیشترإيران139 957دسته بندی مشخص نشده است
278
مشترکین
-224 ساعت
-57 روز
+1130 روز
آرشیو پست ها
عاشورا را در مرزهای مذهب زندانی نکنید. خون، آنگاه که بر خاک میریزد، دیگر شیعه و سنی نمیشناسد؛ رنگش یکی است و فریادش نیز یکی. کربلا میدانِ تقسیمِ مسلمانان نبود؛ میدانِ سنجشِ وجدانِ انسان بود. آن روز، حق در برابر باطل ایستاد و برای ماندنِ حقیقت، بهای خویش را با خون پرداخت.
امام حسین (ع) برای یک فرقه قیام نکرد؛ برای زنده ماندنِ حق، عدالت، کرامت و آزادگی قیام کرد. اگر پس از قرنها هنوز نام او بر زبانها و محبتش در دلها جاری است، از آن روست که پیامِ کربلا، محدود به زمان، جغرافیا یا مذهب نیست؛ پیامِ او، ندای جاودانهٔ عزت در برابر ذلت است.
شیعه و سنی، هر یک با شیوهٔ خود، به مقامِ امام حسین (ع) احترام میگذارند و پیامِ کربلا را ارج مینهند. اختلافِ دیدگاهها هرچه باشد، در برابر عظمتِ عاشورا رنگ میبازد. عاشورا روزی نیست که میانِ مسلمانان دیوار بکشد؛ روزی است که باید دلها را به یکدیگر نزدیکتر سازد و امت را به یادِ برادری، عدالت و همدلی بیندازد.
تلخترین حقیقت آن است که گاهی ما، بیش از دشمنانِ دیروز، حسین (ع) را به نامِ خود مصادره میکنیم و از یکدیگر فاصله میگیریم؛ در حالی که او جانِ خویش را فدای آن کرد که حق زنده بماند، نه آنکه امتِ اسلام در گردابِ تفرقه گرفتار شود.
حسین (ع) تنها نامی در تاریخ نیست؛ وجدانی بیدار است که هر زمان ظلم قد برافرازد، در دلهای آزاده دوباره زنده میشود. عاشورا، روضهٔ اختلاف نیست؛ فریادِ بیداری است. اگر از حسین (ع) سخن میگوییم، باید پیش از هر چیز از عدالت، کرامت، برادری، آزادگی و ایستادگی در برابر ستم سخن بگوییم؛ زیرا این همان پیامی است که از کربلا تا امروز، در رگهای تاریخ و در وجدانِ انسانهای آزاده جاری مانده است...
#آوای_گمنام..🍃
برای مدتی، سهمِ من از این جهان، سکوت خواهد بود..
خدا نگهدار....🖤🥀
خوشحالم…
که در این گذرگاهِ پرهیاهوی زندگی، فرصتی یافتم برای شناخت شناختِ چهرههایی که پیش از این، در مهِ اعتماد
بینقص مینمودند...
بلی..
شناخت همیشه با لبخند نمیآید؛
گاه با زخمی عمیق بر آستانهی دل مینشیند...گاه با شکستی که
ریشههای سادهدلی را میلرزاند..
اما همین آگاهیِ تلخ، چشمانم را روشنتر کرد؛فهمیدم هر دستِ فشردهای همراهیِ جاودان نیست، و هر واژهی گرم از سرِ صداقت برنمیخیزد.
من درد کشیدم، اما آموختم، گریستم..
اما بیدار شدم.
و امروز...
با دلی که اگرچه ترک برداشته اما عمیقتر شده است، میگویم: سپاس از این شناخت، که مرا از خامی رهانید
و به من آموخت ارزشِ خود را
در آیینهی دیگران جستوجو نکنم...
#آوای_گمنام..🍃
تولدت مبارک، آویدِ خوشصدا...
دختری از جنسِ مهربانی، لطافت و نوری که بیهیاهو در دلِ آدمها جا میگیرد.امیدوارم خداوند متعال، عمرت را به برکت، دلت را به آرامش و روزگارت را به خوشیهای بیپایان مزین سازد.
باشد که هر سال، در چنین روزی، با کولهباری از تجربههای زیباتر، لبخندی عمیقتر و قلبی آرامتر به استقبالِ زندگی بروی.
در روزگاری که بسیاری فقط از کنارِ آدمها عبور میکنند، تو از آن معدود انسانهایی هستی که ردِّ حضورت در خاطر میماند؛همچون آوازی دلنشین که پس از پایانش نیز در گوشِ جان طنین دارد.
آرزو دارم هیچ اندوهی، روشنیِ چشمانت را کمرنگ نسازد و هیچ خستگیای، لطافتِ روحت را از تو نگیرد.
تولدت مبارک؛و امیدوارم سالهای پیشِ رویت، زیباتر از تمامِ سالهایی باشد که پشت سر گذاشتهای.🎂🤍🌷
Repost from زادهِ خیال…
شما از ارواح سرگردان شنیدید.
من جزءِ از همان ارواح هستم لیکن آنها از اسارت آزاد هستند و من به جسمم زنجیر…
آن ها پرسه میزنند تا از خلاء خویش خلاص شوند؛ اما من توان پرسه زدنهم ندارم، تا خلای خویش را پر کنم.
و این خلل من را به نابودی میکشاند!
#برین_بیک
این روزها، افکارم و واژههایم به اقیانوسی تاریک و بیانتها بدل شدهاند؛آنقدر عمیق که گاهی خودم نیز در میانِ موجهایش گم میشوم و راهِ بازگشت را از یاد میبرم....
ذهنم آشفتهتر از آن است که پناهِ گفتوگو باشد، و روحم خستهتر از آن که توانِ حملِ کلماتِ تازه را داشته باشد.
این روزها حتی با خودم نیز به صلح نرسیدهام؛در درونم هیاهویی برپاست که هیچ صدایی یارای خاموش کردنش را ندارد.
اگر سکوت کردهام، از بیاحساسی نیست؛گاهی زخمها آنقدر عمیق میشوند که واژهها در برابرشان حقیر به نظر میرسند.
پس اگر میتوانید، مرا به حالِ این خاموشی رها کنید؛من این روزها در میانِ ویرانههای افکارِ خویش سرگردانم و هنوز راهِ نجاتی پیدا نکردهام..
🖤🥀
Repost from ☽︎ مِهسار | یاس یوسفی ☾︎
اینکه دارم سعے میکنم جوری رفتار کنم که دیگه برام مهم نیست داره منو از درون نابود میکنه.....
