💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ گُمنَام💐
رفتن به کانال در Telegram
جَهِشِ دِل / آوَاِیِ گُمنَام اینجا دل میجهد تا خاموش نماند؛ آوا اگرچه گمنام است، اما حقیقتِ جان را نجوا میکند. مالک _ کانال.. آوَاِیِ گُمنَام.. آغاز فعالیت.. 1404 / 8 / 19..
نمایش بیشترإيران140 173دسته بندی مشخص نشده است
284
مشترکین
-224 ساعت
+47 روز
+2130 روز
آرشیو پست ها
وقتی بزرگ میشوی، زندگی تو را با چالشهای بیشتری روبرو میکند. بزرگ که شدی، خیلی چیزها را میفهمی؛ آدمها را میشناسی و همین شناخت، گاهی باعث میشود بیشتر برنجی، بیشتر سکوت کنی و تنهایی را انتخاب کنی. دلت میخواهد از آدمها دور شوی، چون حس میکنی زمانه تغییر کرده و گاهی خوبی کردن هم دردی را دوا نمیکند.
از خودگذشتگیهایت تو را میرنجاند و دلت میگیرد. برای وقتهایی که گذشته، با یک کلمه میشکنی و قلبت به درد میآید. درک کردن آدمها و پیچیدگیهای زندگی سخت میشود؛ بهویژه وقتی از کسی توقع داری و او تو را میرنجاند؛ زخمی که هیچوقت فراموش نمیشود و هر بار یادآوریاش، قلبت را به درد میآورد. زندگی گاهی خستهکننده میشود و انسان را از پا درمیآورد.»
مهناز صباح✍🏻
Repost from N/a
آدمی هستی که گویا بخشی از خودت را همیشه در سکوت پنهان کردهای؛ آرام به نظر میرسی، اما درونت پر از فکرها و احساسات نگفته است. گاهی از آدمها و هیاهوی دنیا فاصله میگیری، نه از سر بیمهری؛ فقط برای اینکه دوباره خودت را پیدا کنی. https://t.me/AwayGomNam
چه بسیار آدمهایی که اگر روزی جرئت کنند با خودِ واقعیشان روبهرو شوند،
شاید به همان اعتراف تلخ راوی "یادداشتهای زیرزمینی" برسند:
"من آدمی بیمارم...آدمی بدجنسم...آدمی نفرتانگیزم."
#حقیقت_تلخ..🤝
به هر ذلیلی نباید رحم کرد؛ بعضی رحمها، آدم را از بیداری محروم میکنند و ذلتش را جاودانهتر میسازند...
🤝🖤
خالق این زمین و آسمان، سزاوار ستایش است؛ همان که در هر ذره از آفرینشش، نشانی از عظمت و حکمت خویش نهاده است...
🫀
فرقی نمیکند در زندگیام چه جایگاهی خواهی داشت؛صبرم دیگر چیزی نمانده جز ریسمانی پوسیده و نازک که با آخرین فشار، پاره خواهد شد...
شاید از دور، رفتن را ضعف ببینند؛ بگذار ببینند.آدمی که از ماندن تحقیرآمیز خسته شده، برای رفتنش از کسی اجازه نمیگیرد.رفتن همیشه شکست نیست؛ گاهی آخرین شکل احترام به خویشتن است...
من اگر بروم، از سر ناتوانی نیست؛ میروم چون دیگر نمیخواهم برای ماندنم التماس کنم، توضیح بدهم یا خودم را به کسی ثابت کنم...
صبر کردم، مدارا کردم، سکوت کردم؛
اما هیچ صبری تا ابد بدهکارِ بیمهری نیست.
روزی میل رفتن در من آنقدر ریشه خواهد دواند که حتی برگشتن هم برایم بیمعنا شود.
آن روز نه خشم خواهم داشت، نه شکایت؛ فقط فراموشی خواهد ماند و آدمی که بالاخره فهمیده، بعضی درها را باید بست تا حرمت خویشتن پشت آنها دفن نشود...
#آوای_گمنام..🍃
