آشوبِ نہان

کاش می‌شد زندگے یڪ دکمه‌ے تکرار داشت یا هزاران بار دیگر فرصت دیدار داشت کاش می‌شد هر زمان می‌خواستم می‌آمدی کاش این جمله به جاے التماس اجبار داشت کاش می‌شد عشق را فریاد زد کتمان نکرد یا اقلاً تکیه‌گاهے جز درو دیوار داشت کاش مجنون می‌شدے،من لیلی‌ات بودم مدام کاش پایان خوشے این عشق مجنون‌وار داشت چون یکے از کاش‌ها را هم ندارد زندگی کاش این دکان همسایه یه نخ سیگار داشت.

گفتے ز جهان چه غصه دارے آخر؟ آنغصه که در جهان نگنجد دارم.

تو که نیستے گره‌هاے هندزفریم وا نمی‌شن.🫠

من عاشقِ او بودم و او عاشقِ او بود.

چایت را بنوش و نگران فردا نباش از گندم زار منو تو مشتی کاه میماند برای فردا...

آنها زن زیبا را برنو می‌گفتند، زن بلند قد را نیز برنو می‌گفتند. مشخص نبود.. زن را بیشتر دوست دارند یا برنو را! هر مرد به دنبال دو برنو بود برنو‌ای بر دوش، و برنو‌ای بر آغوش.

من چیه تو هستم؟ (ولی این چیزی نبود که میخواست بعد چند سال بگه💔)

ای دلبری‌ات دلهره‌ی حضرت آدم پلکی بزن و دلهره‌ام باش دمادم پلکی بزن از پلک تو الهام بگیرم تا کاسه‌ی تنبور و ستاری بتراشم هر ماهه ته چاه نشود حضرت یوسف هر باکره‌ای هم نشود حضرت مریم گاهی عسلم گم شدن رخش بهانه‌ست تهمینه شود همدم تنهایی رستم تهمینه شود بستر لالایی سهراب تهمینه شود یک غم تاریخی مبهم تهمینه‌ی من، ترس من این است نباشد باب دلت این رستمِ بی‌رخشِ پر از غم این رستم معمولیِ ساده که غریب است حتی وسط ایل خودش در وطنش بم هر جا بروم شهر پر از چاه و شغاد است تو آسوده بمان، ای که فدای تو بگردم من نارمن صائقه خورده، تو گل سرخ تو سبز بمان، من به درک، من به جهنم

یکی نوشته بود: به احمقانه ترین شکل ممکن دلتنگ کسی هستم که هیچ خیابانی را با او قدم نزده‌ام اما او در تمام خاطرات من راه می‌رود. و چقدر تلخ و غمگین بود این نوشته

پاییز عزيزم من براى اومدنت خيلى صبر كردم لطفا پر از روزاى بارونى و اتفاقاى خوب باش.🍁

حافظ کجای کاری؟ فالت غلط درآمد گفتی غمت سرآید، این عمر بود سرآمد

گر بدانی حال من، گریان شوی بی‌اختیار ای که منعِ گریه‌ی بی‌اختیارم می‌کنی .

۱ ساعت وقت دارم تابستونو بترکونم.🫠 پاییز coming soon... Summer the End.

همه ی زندگیم یا حمومم یا میخوام برم حموم یا از حموم دراومدم

یکی در گوشِ من گُفت: رفیق تا ابَد هستم ندانستم ابَد یعنی زمانِ رفعِ حاٰجت ها...