Beta Version

دوستان‌ حالشو ندارین چرا اومدین خب؟😂 هر ۵ ثانیه یک ریلز رندم صداش پلی میشه...

#نیازمندی‌ها🥲😫

حالا که پرونده‌ انتخاب رشته هم امشب بسته میشه: فارغ از اینکه نتیجه چی بشه شما اینجا یه چیزهایی یاد گرفتید که تو هیچ کتاب درسی نبود: یاد گرفتید چطور استارت بزنید. یاد گرفتید چطور وقتی خسته شدید باز هم ادامه بدید (همون استمراری که همه ازش حرف میزنن ولی هیچکس انجامش نمیده). یاد گرفتید تاب بیارید و برای چیزی که می‌خواید بجنگید. این‌ها همون مهارت‌هایی‌ هستن که بعدا تو مسیر اصلی زندگیتون هم به کارتون میاد. فرمول‌ها فراموش میشن اما این طرز برخورد میمونه براتون. برای اون‌هایی که از این مرحله عبور کردن و میخوان این نگاه رو تو زندگیشون تثبیت کنن این‌ها دید بهتری بهتون میده (پیشنهادی که به خودم شده بود): ۱. کتابِ «کاش وقتی ۲۰ ساله بودم می‌دانستم» ۲. سری پادکست‌های «کار نکن» بازی اصلی تازه بعد از این شروع میشه کنکور همه چیز نیست اما یک زمین تمرین خوب واسه رسیدن به این جملست: اگه یک چیزیو واقعا میخوای باید براش بجنگی

خواب خوب واسه کیفیت مطالعه واقعا لازمه

آخ جون پیتزاااا

فردا تعطیله آخ جون😃

سرم تو گوشی بود یهو یکیو دیدم دستشو آورده داره خیلی گرم سلام میکنه هیچی دیگه هر چی فکر کردم نه تنها نمیشناسمش بلکه دفعه اول بود که دیدمش دانشگاه عالیه😂

آقا امروز کمک یک نیازمند کردم خلاصه‌ که ثواب کنین دنیا دو روزه

این پیام پین بمونه تا به وقتش بیام بگم دلیلشو (فعلا فقط یک یادآوریه هر روزش واسه خودم)

چند روز پیش دوباره تست MBTI دادم. برای اولین بار رسما افتادم سمت درونگراها نمی دونم باید نگران باشم یا نه. ولی هیچ‌وقت دوست نداشتم با بالا رفتن سنم آروم و خاموش بشم. حالا اسمش رو هرچی میخوان بذارن. پختگی یا هر کوفتی راستش دلم می‌خواد اون شور و شوق بچگی تا تهش بمونه. تلخ‌ترین بخش بزرگ شدن هم همینه. اینکه ببینی سال به سال اون برق توی چشم‌ها داره کم‌ رنگتر می‌شه. سرزندگی رو که از آدم بگیری. دیگه چیزی جز تحمل کردن و شب کردن روزها براش نمی‌مونه. شاید رسمش همین باشه ولی کاش حداقل زورمون رو بزنیم که به این راحتی خاموش نشیم

اینجا جای پارک نبود ها صبحی

خودش حال خوبه🫠

#معرفی_کتاب بریم سراغ معرفی کتاب چهارممون: باشگاه پنج صبحی‌ ها ماجرا درباره دو تا آدم خسته و به بن‌ بست رسیده‌ هستش که با یه میلیاردر عجیب آشنا می‌شن. آدمی که ادعا می‌کنه رمز نجات از روزمرگی و بازدهی ذهن فقط توی یه چیز خلاصه می‌شه: صبح زود جایی درست وسط خاموشی دنیا جذابیتش اینجاست که کتاب فقط یک موعظه انگیزشی تکراری نیست. بهت نشون میده چطور تو ساعت اول روز مغزت هنوز زیر بار دغدغه‌ها و نوتیفیکیشن‌ها له نشده و می‌تونی کنترل زندگیت رو پس بگیری. اگه حس می‌کنید همه چیز قفل کرده و هیچ کاری جلو نمیره. این کتاب مسیر ساختن دوباره روتین رو بهتون یاد می‌ده. به شدت خوندنش رو پیشنهاد می‌کنم.

نوبتی هم باشه نوبت معرفی این کتابه

حس میکنم همه چیز قفل کرده هیچی جلو نمیره از فردا دوباره عضو #باشگاه_پنج_صبحی‌ها می‌شم

میگه که: شود غزالهٔ خورشید، صید لاغر من گر آهویی چو تو یک دم، شکار من باشی سه بوسه کز دو لبت، کرده‌ای وظیفهٔ من اگر ادا نکنی، قرض‌دار من باشن من این مراد ببینم به خود که نیم‌شبی به جای اشک روان، در کنار من باشی من ار چه حافظ شهرم، جویی نمی‌ارزم مگر تو از کرم خویش، یار من باشی

بعضی کارها توی لیست روتین نیست ولی از نون شب واجبتره😅 مثه حرف زدن با رفیق اگه حضوری نشد تلفنی طولانی بی وقفه

همه فکر میکنن اهمال‌ کاری یعنی تنبلی یا اینکه بلد نیستیم وقتمون رو درست مدیریت کنیم. ولی واقعیت یه چیز دیگه است. ما از کار فرار نمی‌کنیم. ما داریم از اون حس بدی که کار بهمون میده فرار می‌کنیم. اضطراب خراب کردنش. ترس از اینکه اونقدری که باید خوب نباشه. وقتی بابتش خودت رو سرزنش می‌کنی فقط داری این چرخه رو محکم‌ تر می‌کنی چون مغزت دوباره می‌ترسه و دوباره پناه می‌بره به اهمال‌ کاری. راه حلش خیلی ساده‌ تر از این حرفاست: یکم با خودت مهربون باش. ببخش که عقب افتادی. و بعد کار رو اونقدر برای خودت تقسیم و ساده کن که دیگه ترسناک نباشه. لازم نیست کل پروژه رو توی یه روز تموم کنی. فقط یه قدم کوچیک بردار. یه قدم که انقدر کوچیکه که حتی مغزت هم نتونه بهش بگه نه. فقط شروع کن. بقیش خودش راهش رو پیدا میکنه.

چرا جوری از مدرسه برمیگردین خونه که انگار کوه کندین😂 الان من موندم پشت در خونه و داداشم داره خواب هفت پادشاه رو میبینه...