پارآگرافِ نآتَمام؛

همهٔ ما به گونه‌ای درگیرِ چیزی هستیم؛ شاید تنها کمی گوش دادن به یکدیگر، اندکی از سنگینیِ بارمان بکاهد.

ویس‌هایی که بلال برام می‌فرسته واقعا روشنم می‌کنه:)))

^لحظه‌های زندگی^

به زندگی ادامه می‌دهیم؛ اما ادامه دادن، به معنای فراموش کردن نیست.

«دلم برات قنج می‌زنه»؛ چه جملهٔ ساده و آرامش‌بخشی‌ست؛ آمیخته به مهر، بی‌آنکه نیاز به واژه‌های بزرگ داشته باشد.

نمی‌دانم؛ امیدوارم حسی گذرا باشد؛ اما دلم می‌خواهد تا پیش از رفتنش، آن را زندگی کنم.

خیلی‌ها زندگی‌شان بی‌معناست. به نظر نیمه‌خواب می‌رسند. حتی وقتی کاری را می‌کنند که به اعتقادشان مهم است. انگار در خواب و بیداری هستند. به این دلیل است که خواستهٔ اشتباه دارند. برای این‌که به زندگی خود معنا بدهید، باید دیگران را عاشقانه دوست بدارید، خودتان را وقف دنیای پیرامونتان بکنید، و چیزی خلق کنید که به شما معنا و هدف بدهد.

«سه‌شنبه‌ها با موری» میچ آلبوم

^لحظه‌های زندگی^

شاید نباید این‌قدر سخت گرفت.

We're all gonna die.

آبیِ آسمان؛