. شعر .

هر چه به جز خیالِ او ، قصد حریم دل کند در نَگُشایَمَش به رو ، از درِ دل ، برانَمَش

گفتمش جای لبت یک بوسه بر دستت زنم؟ از خجالت دستهایش زیر چادر کرد و رفت.

🌚

پس بگو قرار بود تو بیایی و من نمی‌دانستم ای دردت به جانِ بی‌قرارِ پُرگریه‌ام :)

همه جمال تو بینم چو چشم باز کنم همه شراب تو نوشم چو لب فراز کنم حرام دارم با مردمان سخن گفتن و چون حدیث تو آید سخن دراز کنم 🫠🤍

«قدیس‌ها» همه‌جا پیدا می‌شوند… و منظور من از قدیس، آدمی‌ست که در یک جامعه‌ی فوق‌العاده نانجیب، نجیبانه زندگی می‌کند.

من کجا و غزل و قافیه و شعر کجا این تو بودی که شدی باعث شاعر شدنم

چاره ها رفت ز دست دل بیچارهٔ من تو بیا چارهٔ من شو که تویی چارهٔ من...

از زبانت شعر می‌ریزد ز چشمانت شراب تا نگاهم می‌کنی مست و خمارت می‌شوم

✨👌

دیدمت لرزید دستم، چادر افتاد از سرم یک نفر پرسید:خوبی؟گفتم:اکنون بهترم

گر بوسه ز گرمای لبان تو حرام است من کافر بی دین شده‌ی پر ز گناهم.

سخن خوب است زِ اول خاطرِ کس را نرنجاند که بعد از گفتگو ،سودی ندارد لَب گزیدن ها

ما خبر داریم ز اصل ذاتتان کمتر از خوبی خود تعریف کنید قبل هر حرفی به خود دقت کنید بعد پشت این و آن غیبت کنید..🫡

شهد لب‌های تو آنقدر به من می‌چسبد؛ که به خوشمزگی بامیه‌ها شک دارم . .

لعنت به من و عشق تو و وعده ی "ما"یت لعنت به منِ بی شرفِ مانده به پایت