یادداشت‌های‌یک‌جادوگـر

ولی این پلیسِ خیلی خفنه🛐

سریالِ Stranger Things رو شروع کردم⚡

آخرین‌خنده‌یِ‌مادر '

ولی این آهنگایِ سال نود و هشت یا نود و نه خیلی خوبن آدمو میبرن تو خاطرات بچگی😭😂

انقدر که سرِ این فیلم افسردگی گرفتم سر هیچ فیلمی افسردگی نگرفتم

جایی‌که‌دست‌هالمس‌میشوند💚 -

این مدت دلم خیلی واسه اینجا تنگ شده بود انگار اینجا مرهمِ زخم هامه ، شبیه خونه دومم می مونه . جاییِ که وقتی پناهی ندارم حرف هامو توش می نویسم ، اینجا برام مثلِ دفترِ خاطراتم می مونه که خیلی برام با ارزشه . این چند روز وقتی نمی تونستم حرف هامو بنویسم انگار کلمات رو گم کرده بودم و سرگردون بودم .. شاید هم شبیه یه آدمی که اونو از شهرش و خونه اش تبعید کرده بودن اما الان حسِ آدمی رو دارم که بعدِ مدت ها برگشته خونه ، کنارِ خانواده اش ، پر از ذوقِ و کلی حرف برایِ گفتن داره. مرگ با طعم نعنا ، خونه ی دومِ من '

Do u get deja vu when she's with you?!

Take me back to the night we met.

با دلویـن💗 -

🖤"