کُنجی با عنوانِ آرامجآی*

آه ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻭﺍﺳﻢ ﺑﺠﺰ ﻗﻔﺲ ﻧﯿﺴﺖ…

نجمه ازم پرسید«چطور تونست انقدر داغونت کنه؟» و تازه اونجا فهمیدم چقدر شکسته شدم.

بله من هنوزم برایِ اون موضوع غمگینم اما دیگه روم نمیشه راجبش حرف بزنم پس میگم صرفا خسته ام.

با مـاه و پروین؛ سخنی گویم… وز رویِ مهِ خود؛ اثری جویم…

با منِ بی کسِ تنها شده،یارا تو بمان.

«لا خَيْرَ بَعِدَكَ فِي الحَياةِ وَ إِنَّمَا أَبِكِى مَخَافَةَ أَن تَطُولَ حَياتِى...»

بعد از تو خيرى در زندگانى نخواهد بود، گریه مى كنم از اينكه مبادا بعد از تو زياد زندگی كنم…

گپ یکی از بچه های اینجاست گوجی گوجی ها جوین شیددد💐💐💐💐

اگه کندخوانی رو کنار بزارم احتمالا ۹۰درصد از مشکلاتم حل میشن.

می‌خوام ناامیدی رو حسش نکنم اما به وجودم نفوذ کرده. از درون تکه‌تکه‌ام می‌کنه. ترس رو حس می‌کنم. می‌لرزم. می‌سوزم. خورد می‌شم. از درون منفجرم. بیش از حد حسش می‌کنم.

خدا لعنتم کنه

با ارامش تنها نقطه مشترکی که دارم قسمت آرام ش هست که اونم اسممه

طلب ارامش💆🏼‍♀️💆🏼‍♀️

روانی شدم

دارم جامعه شناسی میخونم ولی دینیهههه