شایان آب‌روشن | شاعر

خانوادم میگن کجایی نیستی؟ دوستامم میگن کجایی نیستی؟ من واقعا کجام نیستم؟!

من به دنبال دلاویزترین شعر جهان می گشتم! یافتم! یافتم! آن نکته که می‌خواستمش! با شکوفایی خورشید و، گل افشانی لبخند تو، آراستمش! تار و پودش را از خوبی و مهر، خوشتر از تافتۀ یاس و سحر بافته‌ام: « دوستت دارم » را من دلاویز ترین شعر جهان یافته‌ام! #فریدون_مشیری

و چه شب ها

و چه شب ها

که چه شب ها

دردا

از عکس تو و بغض، همین‌قدر بگویم

زنان شاعر چنان در آغوش عشق مست می‌شوند که از چشمان‌شان شراب به میخانه‌ها خیرات میکنند نزدیک‌تر بیا باید این‌بار لاجرعه بنوشمت...

هیچ‌کس اندوهی رو از دلم در نیاورد؛ من همیشه تک و تنها در گوشه کناری، همه را بخشیدم ... ‌ #نیلگون_مارمارا

زین پس غزل خوانی مکن ،باحال من بازی مکن من خسته ای درمانده ام ،اینگونه آشوبم مکن  #محمدطاهرخانی

تو مثل شعر شیرینی پر از آرایه ی زیبا لبت واژه، نگاهت قافیه، کلا ردیفی تو #احددرویشی

فئودور #داستایوفسکی خیلی قشنگ میگه: کسی چه میداند من چقدر تلاش کردم که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟

سال‌ها رفت و نشد موی تو را شانه كنم چه كنم دوروبرت شانه به سر بسیار است

باده‌نوشی که در او روی و ریایی نَبُوَد بهتر از زُهدفروشی که در او روی و ریا است #حافظ

غرض #رفتن است نه رسیدن. زندگی کلاف سردرگمی است، به هیچ‌جا راه نمی‌برد، اما نباید ایستاد. با این‌که می‌دانیم نخواهیم رسید، نباید ایستاد. وقتی هم که مُردیم، مُردیم، به درک! از نامه‌های #صمد_بهرنگ