💕SEPID vision💕

‏رمان ها تیکه خیلی قشنگ و عمیقی دارن : در آخرین نامه‌ ام برایش نوشتم: «من سهمِ خود را انجام دادم. امیدوارم غیبتِ من، آرامشی به تو بدهد که عشقِ من نتوانست.»

استرس نداشته باش، بزار با هر کی میخواد صحبت کنه، به هر کی میخواد تکست بده، کاری که میخواد رو انجام بده، تو فقط بهش احترام بزار، بهش فضا بده و اگه اون تصمیم گرفت خرابش کنه، اون باید با از دست دادن بهترین آدمی که وارد زندگیش شده، زندگی کنه.

برای دخترها یه مرزی تعریف شده به اسم دوستش دارم اما دیگه نمیخوامش، نذارید به اینجا برسن.

چون هرگز فکر نمیکنی که آخرین بار، آخرین بار است، فکر میکنی هنوز زمان بیشتری هست، فکر میکنی برای همیشه وقت داری، اما نداری.

یه روزی میرسه که نه تنها عاشق نمیشی بلکه عشق دیگران نسبت به خودتم باور نمیکنی.

ببخشید عزیزم من در گرما آدم کسشریم دقیقا مثل تو در تمام فصل‌ها.

دیگه وقتی تا اینجا نبودی از اینجا به بعدم نباشی فرقی نمیکنه.

درموردش سکوت میکنم، و پامو تکون میدم.

به حدی کار دارم که دیگه نمی‌دونم کدوم یکیش باید انجام بدم.🤷🏻‍♀️

یعنی در کسری از ثانیه ممکنه اهمیت حضور یکی تو زندگیم از صد به صفر برسه.

یامال اگه ایرانی بود الان داشت عربی میخوند برا امتحان نهایی.

من هر روز و هر شب:

خیلی سخته به دوست خوشگلت بفهمونی که قدر خودش رو بدونه و به آدم های تاکسیک و بدرد نخور روی خوش نشون نده.

«‏بله، دوستی یعنی همین. چیزهایی را به هم می‌گوییم که خودمان می‌دانیم و از این کار لذّت می‌بریم؛ کلمه‌ها و جمله‌ها.» - خانه‌ی خاموش، اورهان پاموک.

نوشته بود: «آدمی که دلش هزار بار شکسته و مانده، اگر برود ردی برای پیدا کردنش باقی نمی‌گذارد.»

حالا فکرکن خدا یه منصور سر راهت قرار داد، با سلیقه رحیم نجار پسندت میخوای چیکار کنی؟

Forver humble because what God gives, he can also take. تا ابد بی‌ادعا میمونم، چون چیزی که خدا بهت می‌ده رو خودشم می‌تونه ازت پس بگیره.

«پشت سنگر اضطراب، همیشه یک «خودی» نشسته که هرگز اجازه نمیده با ظرفیت واقعی‌ات زندگی کنی و قدم برداری.»

بعضی روزها بزرگ‌ترین دستاوردم اینه که از تخت بیام بیرون، بیشتر از این ازم انتظار نداشته باشید🥲

این هنر تو نیست که یکی عاشقت شده، هنر تو میتونه این باشه که نذاری طرفت پشیمون بشه، پشیمون از اینکه عاشقت شده و انتخابت کرده.