𝖶𝗁𝗂𝗌𝗉𝖾𝗋𝗌 𝗈𝖿 𝖺 𝖲𝗈𝗎𝗅 🏳️‍🌈🏳️‍⚧️

ضمناً وقتی از فشار بر مدارس و بیمارستان‌ها حرف می‌زنیم، باید درباره‌ی علت‌ها و راه‌حل‌های درست حرف بزنیم. آیا مشکل فقط مهاجرته؟ سهم سوءمدیریت، کمبود سرمایه‌گذاری، توزیع نامناسب امکانات و بحران اقتصادی چقدره؟ اگر زیرساخت‌ها ظرفیت کافی ندارن، سیاست‌گذاری باید این واقعیت رو در نظر بگیره سیاست‌گذاری که هیچوقت آخوند نداشته و نخواهد داشت

نود درصد کارگرهای ساختمون توی ایران افغانستانی‌ها هستن

از طرف دیگه، این ادعا که افغانستانی‌ها «هیچ چیزی به این کشور اضافه نمی‌کنن» دیگه چی‌بود این وسط. افراد افغانستانی در ایران یک جمعیت یکدست نیستن وضعیت اقامت، شرایط اقتصادی، شغل، تحصیلات و سابقه‌ی زندگی‌شون با هم متفاوته. بعضی‌ها کار می‌کنن، بعضی‌ها کارگرن، کسب‌وکار دارن یا در جامعه نقش دارن. اگر هم مالیاتی پرداخت نمی‌کنن یا موضوعی هست بخاطر آخوند و جمهوری اسلامی هست نه افغانستانی‌ها.

نداشتن مدرک اقامت، به‌خودی‌خود اثبات جرم نیست. همون‌طور که داشتن تابعیت ایرانی هم کسی رو ذاتاً بی‌خطر، مفید یا اخلاقی نمی‌کنه. اگر کسی مرتکب جرم شده، باید بر اساس شواهد و قانون باهاش برخورد بشه، نه بر اساس ملیتش. نمی‌شه از احتمال ارتکاب جرم توسط یک فرد افغان، علیه یک جمعیت کامل افغانستانی موضع گرفت و نتیجه‌گیری کبد. با همین منطق می‌شه هر گروهی رو به خاطر رفتار بعضی از اعضاش مجازات کرد و این دقیقاً همون مغلطه‌ایه که تبعیض رو عادی می‌کنه.

اینکه ایران آزاد باید نظام مهاجرتی مشخص، کنترل مرزی، سازوکار ثبت هویت و سیاست‌های شفاف برای اقامت قانونی داشته باشه، یه بحث جداست این‌که تو کلاً بگی ما ملیت افغان راه نمی‌دیم یه بحث دیگه. اینکه درباره‌ی ظرفیت مدارس، بیمارستان‌ها، بازار کار و وسایل عمومی شهرهای کشور سؤال کنیم هم منطقیه. هیچ‌کس نگفت منابع ایران نامحدوده یا هر سیاست مهاجرتی‌ای، صرفاً چون اسمش مهاجرپذیریه، الزاماً درسته. اما از کجای این بحث به این نتیجه می‌رسیم که افغانستانی‌ها به‌عنوان یک ملت، چیزی به کشور اضافه نمی‌کنن، احتمالاً آسیب می‌زنن یا اصولاً نباید جایی در ایران داشته باشن؟

سر از کجاها در آوردیم یا صاحب زمان

حداقل این رو قبول دارید که افغان‌های داخل ایران اکثراً مدارک شناسایی‌ ندارن؟ چرا اتباع افغانی که بخش عمده‌شون بدون مدرک میان داخل ایران باید برای من محترم شناخته بشه؟ چرا باید بخوام در ایرانی نو و آزاد جایی برای هر تبعه‌ی بدون مدرک و شناسنامه‌ای باشه که ممکنه هزاران نوع جنایت کنه و بعدم دو قورت و نیمش باقی باشه؟ پیوند با ملل مختلف ربطی به اون نوع «مهاجرپذیری»ای که شما در موردش صحبت می‌کنید نداره. اتفاقاً مهم‌ترین خواسته‌ی من به‌عنوان یه ایرانی در ایران مدنظر، اینه که جلوی سیل نکبت مهاجران غیرقانونی گرفته بشه. به‌هیچ‌وجه نمی‌خوام جایی که برای بچه‌ی من، خواهر من، خود من، توی مدرسه‌ی دولتی وجود داره جایگزین بشه با جایی برای بچه‌ی مهاجری که هیچ چیزی به این کشور اضافه نمی‌کنه و هیچ دستاوردی برای این کشور نداره، چه‌بسا آسیب هم می‌زنه؛ حالا می‌خواد این شخص افغان باشه یا وایت اروپایی. فشار به زیرساخت‌های آموزشی و درمانی، اقتصاد زیرزمینی، خارج کردن ارز از کشور، ضعیف‌تر شدن کنترل مرزی، فرار مالیاتی، هزینه‌های عمومی که تقریباً توی هر موضوعی وارد می‌کنن به کشور و... پس سؤال اینه که شما با این نوع «مهاجرپذیری» مشکلی ندارید؟ تصور می‌کنید هرکسی با افغان‌ها مشکل داره نژادپرسته؟ ارزش یک ملت (عرب و افغان و...) می‌کنه حق اقامت در یک کشور مشابه نیست. کشور رو با سانتی‌مانتالیسم نمی‌شه نجات داد و ما مسئول نجات ملت‌های دیگه نیستیم، همون‌طور که عکسش هم صدق می‌کنه.

https://t.me/Whispersofasoul/22574 چرا باید در ایران جایی برای افغانستانی‌ها باشه؟ واقعاً متوجه نمی‌شم. حتی نه برای «مهاجرها»، برای افغان‌ها؟

کوروش اگه خودش هنوز زنده بود از دست شما هرروز گیفِ یا صاحب‌الزمان سر از کجاها درآوردیم می‌فرستاد.

شما لازم نیست روز بزرگداشت کوروش کبیر رو استوری کنی. همینکه نری زیر پست زن‌ها بنویسی خرجت نیم‌لیتر عرقه کوروش رو شاد کردی.

دقیقاً، وقتی می‌تونیم آینده رو طوری بسازیم که نسل بعدی بهمون افتخار کنن، چرا باید سر افتخار کردن یا نکردن به گذشته بقیه رو اذیت کنیم؟

از اون ناراحت کننده تر این هست که تلاش نمیکنیم که ایندمون رو جوری بسازیم که نسل های بعد بهش افتخار کنن

ایران قرار نیست فقط متعلق به کسانی باشه که یک جور خاص تاریخش رو می‌فهمن، یک جور خاص وطن‌دوستی می‌کنن یا یک جور خاص زندگی می‌کنن. اگر قراره از هویت ایرانی حرف بزنیم، باید جایی هم برای زنان، اقلیت‌ها، افغانستانی‌ها، عرب‌ها، کوییرها، ترنس‌ها و تمام کسانی که به هر دلیلی از روایت مسلط کنار گذاشته می‌شن وجود داشته باشه. وگرنه چیزی که داریم ازش دفاع می‌کنیم، نه وحدته، نه آزادی و نه مدارا فقط بازتولید همون دیکتاتوری فکری و ذهنی هست که هرکی متفاوت‌تر از ما فکر کنه باید بمیره.

تاریخ رو نمی‌شه با تحقیر آدم‌های زنده پاس داشت. میراث فرهنگی رو نمی‌شه با نادیده گرفتن نابودی‌اش حفظ کرد. و از آزادی و مدارا نمی‌شه حرف زد، وقتی حاضر نیستیم حق دیگران برای متفاوت بودن رو به رسمیت بشناسیم.

اگه واقعاً قراره روز کوروش یادآور چیزی باشه، دست‌کم می‌تونه فرصتی برای فکر کردن به معنای هویت، مدارا و همزیستی باشه. نه مسابقه‌ای برای اثبات ایرانی‌تر بودن. نه مسابقه‌ای برای این‌که کی نژادپرست‌تر هست، کی ترنس‌فوب‌تر هست، کی هموفوب‌تر هست.

در نهایت، من نمی‌فهمم چرا باید به کشوری که صرفاً به‌دلیل تولد در اون بهش تعلق پیدا کردم، بدون هیچ نقد و پرسشی افتخار کنم. من ایران رو انتخاب نکردم، اما می‌تونم انتخاب کنم که چه چیزهایی رو در اون ارزشمند بدونم، از چه چیزهایی انتقاد کنم و برای چه آینده‌ای بجنگم. ملیت من نه فضیلت اخلاقی منه، نه معیار ارزش انسان‌های دیگه و نه مجوزی برای تحقیر کسی که متفاوت فکر می‌کنه.

من نه فکر می‌کنم هرکس روز کوروش رو جشن می‌گیره، نژادپرسته و جنگ‌طلبه، نه فکر می‌کنم هرکس جشن نمی‌گیره، آدم نجس و بی‌اصل و نسب و بدیه. چنین تعمیم‌هایی به همون اندازه بی‌منطقن که بخوایم از روی یک مناسبت، درباره‌ی ارزش‌ها و شخصیت آدم‌ها نظری بدیم. می‌شه به تاریخ علاقه داشت و هم‌زمان نگاه انتقادی به پادشاهان و فتوحاتشون داشت. می‌شه این روز رو جشن گرفت و مخالف نژادپرستی بود. می‌شه هم جشن نگرفت و همچنان برای آزادی، فرهنگ و میراث تاریخی ایران ارزش قائل بود. برای مردم ایران و آزادی‌مون تلاش کرد.