N

«جهان بعدی قول بده پشت منی»

هیچ چیز راحتم نمی کند نه دریا،نه آفتاب،نه درخت ها،نه آدم ها،نه فیلم ها،نه لباس هایی که تازه خریده ام نمیدانم چه کار کنم بروم و سرم را به درخت ها بکوبم،داد بزنم،گریه کنم،نمی دانم...

بغلم کن اینجا ایرانه، شاید فردا نبودم.

🫠🤎

گاهی به من فکر کن، من حتی به گاهی بودن در فکرت هم راضیم

فراموشم کرده‌ای؟ یا فقط دلت نمی‌خواهد به یادم بیاوری…

برایت نمی نویسم که دلتنگم اما به ترانه ای که تورا یادم می آورد بارهاتاصبح گوش میکنم

جایی میان زمین و هوا مانده ام؛ منتظرت نیستم چون میدانم دوستم نداری دل نکنده ام چون هنوز دوستت دارم

یجوری پل‌ های پشت سرم رو خراب کردم که نه خودم بتونم برگردم ، نه تو بتونی بیای .