Hourshid ☀️

فندقی 🥲

🪽❄️

و حفظ ظاهر حداقل ترین کاریه که از دستم بر میاد برای عادی جلوه دادن حالم

فقط خدا میدونه این روزا رو تو چه حالی دارم میگذرونم …

اونی که مدام گریه میکنه خودشو توی اتاق حبس کرده خب بله درگیر افسردگیه و حالش خوب نیست... اما در عین حال اونی که می تونه بخنده و سرکار میره هم می تونه افسردگی رو همزمان تجربه کنه و اینجاست که شما اصلا حواست بهش نیست این روزا خیلیا این مدل دومن افسردگیِ پنهان اینجوریه که کار‌های روزمره‌ت رو انجام میدی... شاد و سرحال به‌نظر میای و حتی شاید با بقیه شوخی هم بکنی رابطه‌ت با آشناها و خانواده‌ خوبه و حتی حتی به مشکلات بقیه رسیدگی هم می‌کنی اما نکته ش چیه؟؟

از درون فروپاشیده‌ای و دائماً یه حس ناامیدی و پوچی در وجودت داری که هیچ‌کس از اون خبر نداره

پس مقاومت نکنیم و بپذیریمش و انقد بهم گیر ندیم که تو ک فلانی پس چرا تو مجازی چسناله میکنی همه ش... کاری از دستمون برمیاد؟ کمک کنیم وگرنه

سکوت کنیم و غم ادما رو عادی و ناچیز جلوه ندیم...

#آموزشی #افسردگی

Currently

🌘

Rest in peace Aida💔🕊

الهی لال بشید …

میدونین چی دردناکه ؟ اینکه کلی جوون کشته شدن بخاطر اعتراض به معیشت به خاطر تنگ شدن جیبشون بخاطر ترس از فقر بخاطر خود فقر تو همین حین کلی ادم سر اینکه این ادما کی قرار هست بدبخت تر بشن ۱۵۰ میلیون دلار شرط بستن پولی که ۱/۱۰۰۰۰۰۰ ازش میتونست اونا رو زنده نگه داره چقدر تلخ چقدر کثیف و چقدر بیرحم

کاش تمام روزایی که گذشت و داره میگذره خواب باشه …

اپدیت : نذار کسی رویاتو بفهمه حتی اگر تحقق پیدا کرد

با تک تک خبرهایی که ناخواسته میشنوم تک تک ارزوهام از جلو چشمم رد میشن و میرن به جایی که دیگه تو افق دید من نیستن جدی این همه تلاشی ک من تو این سن کردم واقعا حیف بود هممون حیف بودیم خیلی

و غم مخور، که چون ظلمتِ فراقِ آن روشنی دراز شد، نور نیز دراز شد: ظلمتِ کوتاه، روشنیِ کوتاه؛ ظلمتِ دراز، روشنیِ دراز…

“شمس تبریزی”

دقیقا همین

نمیدونم شاید واقعا نجات دهند تو این لحظه درسه 📑📚

خیلی سیر اتفاقات عجیبی که داره میفته تند شده اینجوری که اتفاقاتی که قبلا در طی یکسال میفتاد الان در طی دو سه روز میفته یجوری که انگار انتخاب طبیعی نشونه کرده به سمت ما و میخواد مقاوم ترین ادما رو دقیقا تو این جغرافیا بسازه بزرگترین تجربه سختی چند نسل قبل تر ما ( پدر و مادر هامون ) تجربه جنگ بود و تا همین ۵-۶ سال پیش دست برتر رو داشتن تو تجربه یک جوونی سخت ولی هیچ چیزی نمونده که یک ادم میتونست تجربه کنه و به سر ما نیومد جنگ ؟ اپیدمی مریضی ؟ تورم وحشتناک ؟ بی عدالتی ؟ به چشم دیدن کشته شدن یه عده مظلوم ؟ دویدن و به جایی نرسیدن ؟ بارها پیش اومده یه چیزی نوشتم و بعدش چون فکر کردم ممکنه ناشکری باشه پاکش کردم ولی اینو پاک نمیکنم چون این ناشکری نیست ! این عجزیه که همه داریم این روانی هست که دیگه ترمیم شدنی نیست خدایا میدونم همیشه ممکنه شرایط بدتر از چیزی بشه که هست ، ولی خواهش میکنم این دیگه ته تهش باشه💔

در نهایت ما محکومیم به زندگی کردن و ادامه دادن