دآ

خون‌هایی که چکیده ما یادمون نمیره🕊️🖤

وقتی بچه‌تر بودیم و ازمون میپرسیدن میخوای بزرگ شدی چی کار کنی یا چی کاره بشی ، هممون اسم یه شغلی رو میگفتیم . یکیمون میخواست فضانورد بشه یکیمون معلم یکیمون دکتر و ... اما الان که بزرگتر شدیم ، هر سوالی از آینده ازمون میپرسن ؛ اول به این فکر میکنیم اصلا آینده زنده هستیم ؟ اصلا آینده‌ای برامون وجود داره ؟ به این فکر میکنیم نکنه همین فردا با یه تیر جنگی ، مستقیم توی پیشونیمون بمیریم ؟ نکنه همین الان یه موشک بخوره وسط خونه و تموم ؟ نکنه اصلا فردا انقدر همه چی گرون شه توان خریدی چیزی نداشته باشیم ؟ نکنه دلار 300 شم برامون بزاره ؟ نکنه کمر بابا خم بشه ؟ اینارم اگه به زبون بیاریم همه میگن تو نوجوونی/جوونی باید فکرت به درس‌ت باشه به کارت باشه تا آینده برات خوب بشه . آینده ؟ کدوم آینده ؟ همون که تو صف مرغ ، گوشت ، بنزین و... نابود شد ؟ همون که با دیدن کشته شدن هم‌وطنامون نابود شد ؟ همون که با تشخیص صدای موشک و جنگنده و ... نابود شد ؟ همون که با سهمیه‌بندی کنکور نابود شد ؟ از آینده برامون نگید و نپرسید.. از نوجوونا و جوونای امروزی از آینده نگید و نپرسید ، که ما تو الان خودمون موندیم ، چه برسه به فردا..