هِیـوا

ای خاک! با عزیزانی که به آغوشت سپرده‌ایم، مهربان باش که در این وطن، نامهربانی بسیار دیده‌اند.

امید دارم به فردا و فرداهای بهتر :🌱 شبت بخیر عزیزم🫂

نیاز به پیام «باهام حرف بزن اگه استرس داری» دارم

بعدها راجب ما خواهند نوشت: هیچ زنی در هیچ گوشه‌ای از خاورِمیانه هرگز آن‌طور که دلش می‌خواست؛ زندگی نکرد.

نمیدونم چجوری باید راجب احساساتم حرف بزنم اصلا بعضی وقتا به این فکر میکنم مگه اصلا احساسی هم مونده برام که بخوام راجبش حرف بزنم؟

میتونم بگم که واقعا از گریه زیاد چشام میسوزه قفسه سینم درد میکنه پشتم چند روزه از درد زیاد تیر میکشه گردنم و دست چپم به معنای واقعی انگار شکسته ان. معدمم فقط اسید میاره بالا انقدر این چند روز گریه کردم و هر شب با گریه خوابیدم  که غیر قابل توصیفه. یعنی اگه میمردم کمتر درد میکشیدم.

نمیدونم چرا ولی حس میکنم هیچی دیگه رنگی نیست..

انگاری زندگی برای همه نیست. فقط مخصوص تعداد خاصی از آدم‌هاست.

گرچه همه چیز میگذرد، اما آدم تا همیشه برای برخی اتفاقات غمگین می‌ماند.

من واسه خودم رفیق بودم و دشمن بودم به خودم خوبی کردم و بدی کردم، خودم خودمو گم کردم و پیدا کردم، پس اگه هیچ کسی هم نباشه، من برای خودم هستم.

ولی ما نسل هفتاد و هشتاد خیلی سعی کردیم زندگی کنیم خیلی...

ماروزهایی را گذراندیم که اگرکتاب شود آدم های زیادی را به گریه می اندازد❤️‍🩹

بهم ریختم، خودم ،ذهنم، خوابم، آیندم همه چی بهم ریختس..‌

خجالت می‌کشم که بشینم و به هدف‌هام واسه آینده‌ای که چهل و اندی هزار نفر دیگه دوست داشتن ببیننش و آزاد توش زندگی کنن ولی نتونستن، فکر کنم. خجالت می‌کشم جوری ادامه بدم و به زندگیم برسم که انگار چیزی نشده. خجالت می‌کشم که زنده‌م بابا. دخترِ تخست اینبار واقعا با همه پررو بودناش کم آورده و دیگه هیچ از این زندگی‌ خوشش نمیاد.

ظرفِ روانم به اندازه یه قطره هم دیگه جا نداره واقعا.

هرجوری نگاه میکنی، همه‌چی غمگینت میکنه...

​به طرز فجیعی همه چی غمگینه... آدما غمگینن خیابونا غمگینن هرچی می‌شنوی غمگینه هرچی می‌بینی غمگینه اتفاقات این مدت غمگینه قلبم غمگینه خودم غمگینم... خودم.........

آخه من الان واسه کدومتون گریه کنم؟ واسه کدومتون ناراحت باشم؟ واسه کدومتون قلبم آتیش بگیره؟ من تا میام یکی از صداها رو توی سرم خاموش کنم، یکی دیگه روو می‌شه که دردش از قبلی بیشتره!