ᴘᴀʀᴀᴅɪ$ᴇ

و در نهايت تبديل به كسى شدم كه دير سين مى زنه سكوت رو به شلوغى ترجيح ميده و تنهايى رو به آدما.

از اونایی ک رفتارشون با همه یکی نیست خیلی خوشم میاد.

‏اعتیاد شدیدی به هیچ پیدا کردم، هیچ کاری نکردن، هیچ جا نرفتن، به هیچکس هیچی نگفتن.

از اون آدم‌هایی شدم که بین کم و هیچی، هیچی رو انتخاب میکنم، دیگه نه‌ توان آدم‌های نصف و‌ نیمه رو دارم، نه رفاقت‌های یکی دو‌ روزه، نه هر نوع رابطه انسانی نصف و‌ نیمه، ترجیحم اینه نداشته باشمشون، نداشتن خیلی از چیزها بهتر از نصف و‌ نیمه داشتنشونه مخصوصا آدم‌ها.

اگر میخوای ببری مثل لیلیوم باش،زیبا خوش بو،گرون ولی سمی؛

لیاقت نمیبینم، وگرنه من اصلا آدم کم گذاشتن نیستم.

‏پیدا کردن آدمی که سلیقه موسیقیش مثل خودته، تراپیه.

همه چیز می‌گذره خراب میشه ، کهنه میشه